Blog

Czechy wieże widokowe – 20 propozycji wycieczek
Odkryj 20 wież widokowych w Czechach

Podczas ostatnich wakacji w naszych głowach zrodził się pomysł niby prosty, ale genialny w skutkach – spakowaliśmy namiot i wyruszyliśmy na krótkie, dwudniowe wypady do Czech. Efekt? Odkryliśmy całą masę niesamowitych miejsc, a wśród nich wieże widokowe. Do dziś nie możemy się nadziwić, jak wiele ich jest u naszych południowych sąsiadów! Wyjazdy planowaliśmy tak, by nie przekroczyć 400 km od rodzinnego miasta – Bielska-Białej. A mimo to trafialiśmy na konstrukcje, które totalnie nas zachwycały. Czeskie wieże często wyróżniają się oryginalnymi projektami, jakich nie spotkasz w Polsce. Część jest darmowa, inne wymagają symbolicznej opłaty. Do niektórych podjedziesz autem niemal pod samą wieżę, do innych musisz dojść pieszo. Co więcej, kilka z nich należy do polsko-czeskiego projektu „Szlakiem wież i platform widokowych Euroregionu Silesia”, więc to świetna opcja na turystykę transgraniczną.

Na mojej stronie znajdziecie już obszerne katalogi wież widokowych z Beskidów, Słowacji i Węgier, a teraz przyszedł czas na zupełnie nowy przewodnik po czeskich wieżach widokowych. Na dziś w katalogu znajduje się 17 fantastycznych wież w Czechach, a lista będzie oczywiście systematycznie aktualizowana. Nie ukrywam, że już planujemy kolejny wypad do Czech – czekamy tylko na słoneczną pogodę i odrobinę więcej luzu w szkolnym harmonogramie syna. 😉

Graniczny Wierch wieża widokowa

Położenie: Graniczny Wierch, Góry Opawskie

Parametry GPS: 50.17166, 17.60413

Wysokość wieży widokowej: około 25 m

Wejście: BEZPŁATNE

Dojazd samochodem: NIE

Proponowane szlaki:
- Graniczny Wierch (Hraniční vrch) wieża widokowa – trasa
GRANICZNY WIERCH WIEŻA WIDOKOWA

GRANICZNY WIERCH WIEŻA WIDOKOWA

GRANICZNY WIERCH WIEŻA WIDOKOWA

GRANICZNY WIERCH WIEŻA WIDOKOWA

GRANICZNY WIERCH WIEŻA WIDOKOWA

GRANICZNY WIERCH WIEŻA WIDOKOWA

GRANICZNY WIERCH WIEŻA WIDOKOWA

Wieża widokowa Na Skalce

Położenie: Góry Opawskie

Parametry GPS: 50.14428, 17.45087

Wysokość wieży widokowej: około 19 m

Wejście: BEZPŁATNE

Dojazd samochodem: NIE

Proponowane szlaki:
- Wieża widokowa Na Skalce, Góry Opawskie
WIEŻA WIDOKOWA NA SKALCE

WIEŻA WIDOKOWA NA SKALCE

WIEŻA WIDOKOWA NA SKALCE

WIEŻA WIDOKOWA NA SKALCE

WIEŻA WIDOKOWA NA SKALCE

Platforma widokowa Bezruča

Położenie: Kompleks pałacowo-parkowy w Hradcu nad Moravicí, Morawy

Parametry GPS: 49.85603, 17.86807

Wysokość wieży widokowej: około 9 m

Wejście: PŁATNE

Dojazd samochodem: NIE

Szlakiem wież i platform widokowych Euroregionu Silesia

Proponowane szlaki:
- Platforma widokowa Bezruča – park zamkowy Hradec nad Moravici
PLATFORMA WIDOKOWA BEZRUČA

PLATFORMA WIDOKOWA BEZRUČA

PLATFORMA WIDOKOWA BEZRUČA

PLATFORMA WIDOKOWA BEZRUČA

PLATFORMA WIDOKOWA BEZRUČA

HRADEC NAD MORAVICÍ

HRADEC NAD MORAVICÍ

Wieża widokowa Okrouhlá

Położenie: Staříč, Morawy

Parametry GPS: 49.68062, 18.27744

Wysokość wieży widokowej: około 30 m

Wejście: PŁATNE

Dojazd samochodem: NIE

Proponowane szlaki:
- Wieża widokowa Okrouhlá – Staříč na Morawach
WIEŻA WIDOKOWA OKROUHLÁ

WIEŻA WIDOKOWA OKROUHLÁ

WIEŻA WIDOKOWA OKROUHLÁ

WIEŻA WIDOKOWA OKROUHLÁ

WIEŻA WIDOKOWA OKROUHLÁ

WIEŻA WIDOKOWA OKROUHLÁ

Wieża widokowa Šance

Położenie: Jakubčovice, Morawy

Parametry GPS: 49.85047, 17.91595

Wysokość wieży widokowej: około 13 m

Wejście: BEZPŁATNE

Dojazd samochodem: NIE

Szlakiem wież i platform widokowych Euroregionu Silesia

Proponowane szlaki:
- Wieża widokowa Šance – Jakubčovice
WIEŻA WIDOKOWA ŠANCE

WIEŻA WIDOKOWA ŠANCE

WIEŻA WIDOKOWA ŠANCE

WIEŻA WIDOKOWA ŠANCE

WIEŻA WIDOKOWA ŠANCE

WIEŻA WIDOKOWA ŠANCE

WIEŻA WIDOKOWA ŠANCE

WIEŻA WIDOKOWA ŠANCE

Stary Jiczyn wieża widokowa i ruiny zamku

Położenie: Starý Jičín ruiny zamku, Morawy

Parametry GPS: 49.58319, 17.96321

Wysokość wieży widokowej: około 20 m

Wejście: PŁATNE

Dojazd samochodem: NIE

Proponowane szlaki:
- Stary Jiczyn (Starý Jičín) zamek – ruiny
STARY JICZYN WIEŻA WIDOKOWA

STARY JICZYN WIEŻA WIDOKOWA

STARY JICZYN RUINY ZAMKU

STARY JICZYN RUINY ZAMKU

Wieża zamkowa Trúba

Położenie: Štramberku, Morawy

Parametry GPS: 49.59235, 18.11626

Wysokość wieży widokowej: około 40 m

Wejście: PŁATNE

Dojazd samochodem: NIE

Szlakiem wież i platform widokowych Euroregionu Silesia

Proponowane szlaki:
- Wieża widokowa Trúba – wzgórze zamkowe w Štramberku na Morawach
WIEŻA ZAMKOWA TRÚBA W ŠTRAMBERKU

WIEŻA ZAMKOWA TRÚBA W ŠTRAMBERKU

WIEŻA ZAMKOWA TRÚBA W ŠTRAMBERKU

WIEŻA ZAMKOWA TRÚBA W ŠTRAMBERKU

WIEŻA ZAMKOWA TRÚBA W ŠTRAMBERKU

WIEŻA ZAMKOWA TRÚBA W ŠTRAMBERKU

Wieża widokowa Čarták (Sůkenická)

Położenie: Staré Hamry, Beskid Morawsko-Śląski

Parametry GPS: 49.39879, 18.39606

Wysokość wieży widokowej: około 30 m

Wejście: PŁATNE

Dojazd samochodem: NIE

Proponowane szlaki:
- Wieża widokowa Čarták (Sůkenická) w Beskidzie Morawsko-Śląskim
WIEŻA WIDOKOWA ČARTÁK (SŮKENICKÁ)

WIEŻA WIDOKOWA ČARTÁK (SŮKENICKÁ)

WIEŻA WIDOKOWA ČARTÁK (SŮKENICKÁ)

WIEŻA WIDOKOWA ČARTÁK (SŮKENICKÁ)

Wieża widokowa Miloňová

Położenie: Velké Karlovice, Beskid Morawsko-Śląski

Parametry GPS: 49.38072, 18.33797

Wysokość wieży widokowej: około 23,75 m

Wejście: BEZPŁATNE

Dojazd samochodem: NIE

Proponowane szlaki:
- Wieża widokowa Miloňová (Rozhledna Miloňová) – Velké Karlovice
WIEŻA WIDOKOWA MILOŇOVÁ

WIEŻA WIDOKOWA MILOŇOVÁ

WIEŻA WIDOKOWA MILOŇOVÁ

WIEŻA WIDOKOWA MILOŇOVÁ

WIEŻA WIDOKOWA MILOŇOVÁ

Wieża widokowa Veselská

Położenie: Odry

Parametry GPS: 49.64315, 17.80928

Wysokość wieży widokowej: około 13,5 m

Wejście: BEZPŁATNE

Dojazd samochodem: TAK

Szlakiem wież i platform widokowych Euroregionu Silesia

Proponowane szlaki:
- Wieża widokowa Veselská (Veselská rozhledna) – Odry w Czechach
WIEŻA WIDOKOWA VESELSKÁ

WIEŻA WIDOKOWA VESELSKÁ

WIEŻA WIDOKOWA VESELSKÁ

WIEŻA WIDOKOWA VESELSKÁ

WIEŻA WIDOKOWA VESELSKÁ

WIEŻA WIDOKOWA VESELSKÁ

Wieża widokowa Pohoř – Olšová

Położenie: Odry

Parametry GPS: 49.66167, 17.87735

Wysokość wieży widokowej: około 17 m

Wejście: BEZPŁATNE

Dojazd samochodem: TAK

Szlakiem wież i platform widokowych Euroregionu Silesia

Proponowane szlaki:
- Wieża widokowa Pohoř – Olšová, Odry w Czechach
WIEŻA WIDOKOWA POHOŘ – OLŠOVÁ

WIEŻA WIDOKOWA POHOŘ – OLŠOVÁ

WIEŻA WIDOKOWA POHOŘ – OLŠOVÁ

WIEŻA WIDOKOWA POHOŘ – OLŠOVÁ

WIEŻA WIDOKOWA POHOŘ – OLŠOVÁ

Wieża widokowa Maruška

Położenie: Rajnochovice

Parametry GPS: 49.365899, 17.828347

Wysokość wieży widokowej: 16 m

Wejście: BEZPŁATNE

Dojazd samochodem: NIE

Proponowane szlaki:
- Maruška wieża widokowa (Rozhledna Maruška)
WIEŻA WIDOKOWA MARUŠKA

WIEŻA WIDOKOWA MARUŠKA

WIEŻA WIDOKOWA MARUŠKA

WIEŻA WIDOKOWA MARUŠKA

WIEŻA WIDOKOWA MARUŠKA

Wieża widokowa Potštát

Położenie: Kovářov, Niski Jesionik

Parametry GPS: 49.64938, 17.63847

Wysokość wieży widokowej: około 7 m

Wejście: BEZPŁATNE

Dojazd samochodem: TAK

Proponowane szlaki:
- Wieża widokowa Potštát – Kovářov (Niski Jesionik)
WIEŻA WIDOKOWA POTŠTÁT

WIEŻA WIDOKOWA POTŠTÁT

WIEŻA WIDOKOWA POTŠTÁT

WIEŻA WIDOKOWA POTŠTÁT

WIEŻA WIDOKOWA POTŠTÁT

Wieża widokowa – Radkov

Położenie: Ruiny zamku Vikštejn

Parametry GPS: 49.80431, 17.77319

Wysokość wieży widokowej: około 12 m

Wejście: BEZPŁATNE

Dojazd samochodem: NIE

Szlakiem wież i platform widokowych Euroregionu Silesia

Proponowane szlaki:

Ruiny zamku Vikštejn i wieża widokowa – Radkov

WIEŻA WIDOKOWA – RADKOV

WIEŻA WIDOKOWA – RADKOV

WIEŻA WIDOKOWA – RADKOV

WIEŻA WIDOKOWA – RADKOV

WIEŻA WIDOKOWA – RADKOV

RUINY ZAMKU VIKŠTEJN

Wieża widokowa Panorama

Położenie: Frýdek-Místek

Parametry GPS: 49.64908, 18.27093

Wysokość wieży widokowej: około 22 m

Wejście: BEZPŁATNE

Dojazd samochodem: NIE

Proponowane szlaki:
- Frydek-Mistek wieża widokowa Panorama (Rozhledna Panorama)
WIEŻA WIDOKOWA PANORAMA

WIEŻA WIDOKOWA PANORAMA

WIEŻA WIDOKOWA PANORAMA

WIEŻA WIDOKOWA PANORAMA

WIEŻA WIDOKOWA PANORAMA

WIEŻA WIDOKOWA PANORAMA

WIEŻA WIDOKOWA PANORAMA

Wieża widokowa Brusná

Położenie: Bludov

Parametry GPS: 49.93167, 16.93451

Wysokość wieży widokowej: około 5 m

Wejście: BEZPŁATNE

Dojazd samochodem: NIE

Proponowane szlaki:
- Wieża widokowa Brusná (Rozhledna Brusná) – Bludov
WIEŻA WIDOKOWA BRUSNÁ

WIEŻA WIDOKOWA BRUSNÁ

WIEŻA WIDOKOWA BRUSNÁ

WIEŻA WIDOKOWA BRUSNÁ

Wieża widokowa Háječek

Położenie: Zborov

Parametry GPS: 49.93776, 16.83617

Wysokość wieży widokowej: około 30 m

Wejście: PŁATNE

Dojazd samochodem: NIE

Proponowane szlaki:
- Wieża widokowa Háječek (Nadhledna Háječek) w Czechach
WIEŻA WIDOKOWA HÁJEČEK

WIEŻA WIDOKOWA HÁJEČEK

WIEŻA WIDOKOWA HÁJEČEK

WIEŻA WIDOKOWA HÁJEČEK

WIEŻA WIDOKOWA HÁJEČEK

WIEŻA WIDOKOWA HÁJEČEK

Wieża widokowa Vojtěchovská

Położenie: Vojtěchov, Góry Żelazne

Parametry GPS: 49.78017, 15.97976

Wysokość wieży widokowej: około 16,50 m

Wejście: PŁATNE

Dojazd samochodem: TAK

Proponowane szlaki:
- Wieża widokowa Vojtěchovská (Vojtěchovská Rozhledna) w Górach Żelaznych
WIEŻA WIDOKOWA VOJTĚCHOVSKÁ

WIEŻA WIDOKOWA VOJTĚCHOVSKÁ

WIEŻA WIDOKOWA VOJTĚCHOVSKÁ

WIEŻA WIDOKOWA VOJTĚCHOVSKÁ

WIEŻA WIDOKOWA VOJTĚCHOVSKÁ

WIEŻA WIDOKOWA VOJTĚCHOVSKÁ

Wieża widokowa Milada i ruiny zamku Lichnice

Położenie: Zamek Lichnice, Góry Żelazne

Parametry GPS: 49.87944, 15.58636

Wysokość wieży widokowej: około 10 m

Wejście: PŁATNE

Dojazd samochodem: NIE

Proponowane szlaki:
- Zamek Lichnice (ruiny) i wieża widokowa Milada w Górach Żelaznych
WIEŻA WIDOKOWA MILADA

WIEŻA WIDOKOWA MILADA

WIEŻA WIDOKOWA MILADA

WIEŻA WIDOKOWA MILADA

WIEŻA WIDOKOWA MILADA

WIEŻA WIDOKOWA MILADA

Wieża widokowa Borůvka

Położenie: Hluboká, Góry Żelazne

Parametry GPS: 49.84010, 16.06248

Wysokość wieży widokowej: około 20 m

Wejście: PŁATNE

Dojazd samochodem: TAK

Proponowane szlaki:
- Wieża widokowa Borůvka w Czechach
WIEŻA WIDOKOWA BORŮVKA

WIEŻA WIDOKOWA BORŮVKA

WIEŻA WIDOKOWA BORŮVKA

WIEŻA WIDOKOWA BORŮVKA

Koniecznie sprawdźcie też pozostałe katalogi wież widokowych:
Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic
2025-09-30
Kozińce z Przełęczy Kubalonka

Po kilku dniach walki z jesiennym przeziębieniem w końcu udało się ruszyć w Beskidy. Tym razem postawiliśmy na spokojny, niewymagający spacer w Beskidzie Śląskim, na mniej znany szczyt Kozińce w Wiśle. Wybór był strzałem w dziesiątkę! W drodze na Przełęcz Kubalonka, gdzie rozpoczęliśmy naszą jesienną wędrówkę, przejeżdżaliśmy przez zatłoczony Szczyrk pełen turystów, a my mogliśmy cieszyć się ciszą, spokojem i pięknymi widokami na horyzoncie. Jesień coraz śmielej zagląda na beskidzkie szlaki – złociste liście zaczynają dodawać uroku trasie, choć na prawdziwy festiwal kolorów trzeba jeszcze chwilę poczekać. Trasa, którą Wam pokażę, to idealna propozycja na rodzinny spacer z dziećmi – większość prowadzi wygodnym asfaltem lub drogą z betonowych płyt. Różnica wzniesień wynosi zaledwie 100 metrów, a na całej trasie pojawiają się tylko krótkie, niewielkie podejścia.

Trasa: Przełęcz Kubalonka (szlak zielony / fragment poza szlakiem) – osiedle Kozińce w Wiśle (szlak żółty) – dawne schronisko turystyczne na Kozińcach – powrót na zielony szlak – szczyt Kozińce – zejście tą samą trasą

Data wycieczki: 28 września 2025

Dystans: około 5 km*

Czas przejścia: około 1,5 h*

Minimalne wzniesienie: 750 m

Maksymalne wzniesienie: 790 m

*w obie strony

Przełęcz Kubalonka parking

Duży, płatny parking znajduje się na Przełęczy Kubalonka (761 m n.p.m.), tuż przy drodze wojewódzkiej nr 941 prowadzącej z Wisły do Istebnej. Opłata za postój wynosi 10 zł – niezależnie od czasu spędzonego na szlaku – i uiszcza się ją w parkomacie (płatność kartą). Przez przełęcz przebiega czerwony szlak, czyli Główny Szlak Beskidzki.

Będąc w tym miejscu, warto zajrzeć także na dwie pobliskie wieże widokowe. Poniżej znajdziesz linki do opisów tras:

Kubalonka szlak z Przełęczy Szarcula – wieża widokowa
Szarcula wieża widokowa i Dorkowa Skała

Stąd wyruszaliśmy również na dłuższą wędrówkę Beskidzką Ścieżką Planetarną.

Współrzędne GPS parkingu -Przełęcz Kubalonka: 49.604109, 18.902766

Kozińce trasa

Z parkingu ruszyliśmy zielonym szlakiem w kierunku północnym. Przed nami było tylko krótkie podejście. Po około 100 metrach dotarliśmy do kolejnego płatnego parkingu, minęliśmy znak zakazu wjazdu i weszliśmy na urokliwą, leśną drogę.

Parking płatny w pobliżu zielonego szlaku

Od razu wspomnę, że po około 500 metrach od parkingu zielony szlak odbija w las. My jednak, skuszeni przepięknymi jesiennymi widokami, postanowiliśmy na chwilę zboczyć z trasy i wybraliśmy spacer wygodną, asfaltową drogą prowadzącą do osiedla Kozińce w Wiśle. Tego dnia ruch samochodowy był tu praktycznie zerowy, więc mogliśmy cieszyć się pełnym spokojem. Popołudniowe, jesienne słońce nieśmiało muskało złocące się liście, a zachwyty i westchnienia nie miały końca! Nigdy bym nie pomyślała, że zwykły spacer asfaltową drogą może zrobić na mnie takie wrażenie. Może to efekt kilku dni walki z przeziębieniem, a może po prostu jesień w Beskidach potrafi oczarować na każdym kroku.

1,3 km – dołączył do nas zielony szlak – a może to my ponownie weszliśmy na jego trasę 😉. Pojawiły się pierwsze zabudowania osiedla, a asfaltowa droga, którą szliśmy, była teraz bardziej zacieniona przez wysokie drzewa rosnące wzdłuż niej.

1,5 km – Po nieco ponad 30 minutach spaceru z Przełęczy Kubalonka dotarliśmy do słupa z tabliczką oznaczającą szczyt Kozińce (775 m n.p.m.) oraz drogowskazami zielonego i żółtego szlaku. Patrząc na mapę w aplikacji szybko zauważyliśmy, że prawdziwy szczyt znajduje się w innym miejscu.

Dawne schronisko na Kozińcach

Zdecydowaliśmy się kontynuować wędrówkę, zwłaszcza że na mapie oznaczone było dawne schronisko turystyczne na Kozińcach. Z ciekawości zeszliśmy ze szlaku zielonego i weszliśmy na żółty, który odbija w lewo z szerokiej asfaltowej drogi i prowadzi wygodną ścieżką leśną. Po około 100 metrach od skrętu dotarliśmy do oznaczonego miejsca. Znajdują się tu tabliczki „teren prywatny” – okazuje się, że obecnie jest to dom mieszkalny. Oczywiście uszanowaliśmy prywatność mieszkańców i wróciliśmy na szlak.

Schronisko na Kozińcach, które dziś już nie istnieje, zostało otwarte w 1930 roku. Na Wikipedii ostatnia wzmianka o funkcjonowaniu schroniska pochodzi z 1947 roku. Wówczas, oprócz stacji turystycznej cieszyńskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, turyści mogli korzystać także z noclegu.

Kozińce Wisła – szczyt

Po powrocie na szeroką leśną drogę kontynuowaliśmy wędrówkę w kierunku szczytu Kozińce. Minęliśmy kolejne zabudowania osiedla i szliśmy wygodnymi betonowymi płytami, a droga delikatnie schodziła w dół. W oczy od razu rzucił się wysoki maszt znajdujący się w pobliżu szczytu, do którego zmierzaliśmy. Po chwili betonowa nawierzchnia wprowadziła nas w bardziej zacieniony, leśny teren. Mniej więcej przy niebieskiej tabliczce „os. Kozińce” skręciliśmy w prawo – 150 metrowe podejście doprowadziło nas pod Dom Wczasowy Bruclik, przy którym według mapy aplikacji znajduje się szczyt Kozińce. Szczyt Kozińce położony jest na wysokości 776 m n.p.m. W rejonie Domu Wczasowego Bruclik nie natknęliśmy się na tabliczkę z nazwą szczytu. Wokół szczytu rozciąga się łąka z pięknym widokiem na okoliczne szczyty Beskidu Śląskiego. Według informacji z Wikipedii, nazwa szczytu obecnie wywodzi się od osiedla znajdującego się w jego pobliżu.

Teren Domu Wczasowego Bruclik

Teren Domu Wczasowego Bruclik

Łąka w rejonie szczytu Kozińce

Zejście na parking na Przełęczy Kubalonka poszło nam sprawnie, a jesienne widoki wciąż cieszyły nasze oczy. W drodze powrotnej do domu zatrzymaliśmy się jeszcze w Wiśle Czarne, aby przespacerować się po zaporze. Widok na Jezioro Czerniańskie zawsze zachwyca – i tym razem nie było inaczej.

Współrzędne GPS – Zapora Wisła Czarne: 49.615772, 18.921767

Jezioro Czerniańskie w Wiśle Czane – zdjęcia

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic

2025-09-29
Zamek Lichnice (ruiny) i wieża widokowa Milada w Górach Żelaznych
Zaraz po wizycie na ruinach zamku Oheb wyruszyliśmy w dalszą drogę, by odkryć kolejne atrakcje Gór Żelaznych. Tym razem dotarliśmy do ruin zamku Lichnice we wsi Podhradí, znanego z wyjątkowej, dziesięciometrowej wieży widokowej Milada (Rozhledna Milada). Na górny taras prowadzi 15 drewnianych oraz 48 żelaznych, krętych schodów. Punkt widokowy znajduje się na wysokości około 516 m n.p.m. Historia zamku Lichnice sięga roku 1250, co czyni go jednym z najstarszych zabytków regionu. Z okolic zamku oraz z tarasu widokowego wieży roztacza się zachwycająca panorama doliny Sázawy, Kotliny Čáslavskiej i grzbietów Gór Żelaznych, które w słoneczne dni wyglądają szczególnie malowniczo. Mieliśmy ogromne szczęście – przez dłuższą chwilę mogliśmy podziwiać ruiny zamku w całkowitej ciszy i tylko we własnym towarzystwie.

Data wycieczki: 28 sierpnia 2025

Dystans: około 600 m*

Czas przejścia: około 10 min*

Minimalne wzniesienie: 470 m

Maksymalne wzniesienie: 502 m

*w obie strony

Zamek Lichnice parking

Samochód zostawiliśmy na bezpłatnym parkingu we wsi Podhradí, około 200 metrów poniżej zamku Lichnice. Dostępnych jest tu kilka miejsc postojowych.

Przy parkingu działa kilka punktów gastronomicznych, więc po wizycie na ruinach można skusić się na coś smacznego. Miałam ogromną ochotę na langosza – w Czechach jeszcze go nie próbowałam, choć na Węgrzech bardzo mi smakował. Niestety tym razem musieliśmy zrezygnować, bo zrobiło się późno, a przed nami była jeszcze droga nad staw Hetlik w miasteczku Skuteč, gdzie planowaliśmy rozbić namiot. Mam nadzieję, że jeszcze nadarzy się okazja, by spróbować czeskiego langosza.

Współrzędne GPS parkingu – Zamek Lichnice, Podhradí: 49.8802967N, 15.5874794E

Od parkingu do ruin zamku Lichnice dzieli nas zaledwie 200-250 metrów. Skręcamy w prawo i pokonujemy krótkie podejście. Po lewej stronie ścieżki znajduje się restauracja, a po prawej – wiata turystyczna z leżakami oraz stacje ładowania rowerów elektrycznych.

Następnie docieramy do kasy biletowej – wstęp na teren ruin zamku Lichnice jest płatny. W kasie czekają nie tylko drobne pamiątki, ale też możliwość wybicia własnej monety pamiątkowej. Wszystkie przydatne informacje znajdziecie poniżej.

Zamek Lichnice adres

Podhradí, 538 43 Třemošnice

Współrzędne GPS – ruiny zamku Lichnice: 49.8791861N, 15.5862656E

Zamek Lichnice cennik
- Dorośli – 50 Kč
- Studenci i dzieci – 30 Kč
- Bilet rodzinny (2 dorosłych + 1-5 dzieci) – 130 Kč
Zamek Lichnice godziny otwarcia
- Kwiecień i październik – sobota i niedziela, godz. 10:00-17:00
- Maj -wrzesień -od wtorku do niedzieli, godz. 10:00-17:00
- Listopad – marzec – nieczynne
Zamek Lichnice pieczątka

Pieczątkę zamku Lichnice znaleźliśmy na niewielkim stoliku stojącym tuż obok kasy biletowej.

Od kasy biletowej do ruin zamku Lichnice musieliśmy podejść około 100 metrów. Po drodze można skorzystać z toalety typu Toi Toi. Tuż przy samych ruinach znajduje się drewniana wiata z tablicami, na których znajdziecie wiele ciekawostek, m.in. o Górach Żelaznych. Co ciekawe, znajduje się tu również krąg ogniskowy. Mury zamkowe robią wrażenie już z zewnątrz, ale uwagę najbardziej przyciąga wieża widokowa Milada. Po kilku krokach przechodzimy przez bramę zamkową i zaczynamy zwiedzanie ruin.

Ruiny zamku Lichnice (Zřícenina hradu Lichnice)

Rozległe ruiny średniowiecznego zamku Lichnice, którego historia sięga 1250 roku, górują nad okolicą ze szczytu Světlice (504 m n.p.m.). Wzniesienie jest niezalesione, dzięki czemu roztaczają się stąd szerokie, malownicze panoramy. Do dziś można zobaczyć fragmenty wieży zamkowej, resztki murów obronnych, pozostałości przyziemnych sal i pomieszczeń, a także studnię oraz część piwnic, w których obecnie mieszkają nietoperze. W jednym z ocalałych wnętrz mieści się niewielkie muzeum z makietą zamku, pozwalającą wyobrazić sobie jego potęgę w połowie XIII wieku. Obejrzeć można tam również przedmioty codziennego użytku odnalezione na terenie warowni. Pierwotnie zamek miał plan trójkąta, co doskonale widać na mapie w aplikacji, a jego wieża o średnicy 12 metrów musiała robić ogromne wrażenie. Dodatkową atrakcją jest spacer wzdłuż wału zamkowego, skąd także rozpościerają się piękne widoki. Od 1994 roku ruiny zamku Lichnice pozostają własnością miasta Třemošnice.

Ruiny zamku Lichnice zdjęcia

.

Wieża widokowa Milada (Rozhledna Milada)

Po raz kolejny w Czechach trafiliśmy na wyjątkowo oryginalną konstrukcję wieży widokowej – przylega ona bezpośrednio do ruin dawnej, kamiennej baszty zamkowej. Podobne wrażenie zrobiła na nas tylko wieża na Granicznym Wierchu w Górach Opawskich.

Wieża Milada ma 10 metrów wysokości, a na jej górny taras (ok. 516 m n.p.m.) prowadzi 15 drewnianych i 48 żelaznych schodów. Metalowe stopnie są ażurowe, kręte i dość wąskie, ale po drodze umieszczono platformy ułatwiające minięcie się z innymi turystami. Na szczycie czekają tablice opisujące panoramę, co pozwala lepiej rozpoznać miejsca widoczne w oddali. A same widoki? Po prostu bajka! Rozciąga się stąd panorama doliny Sázawy, Kotliny Čáslavskiej oraz grzbietów Gór Żelaznych. Najbardziej jednak zachwycił mnie widok z góry na ruiny zamku Lichnice. Sama wieża została udostępniona turystom w 2017 roku.

Wieża widokowa Milada zdjęcia

Planujesz kolejną wyprawę? Sprawdź, co jeszcze kryją Góry Żelazne – zajrzyj tutaj: Góry Żelazne atrakcje

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic
2025-09-27
Jesień w Pieninach – propozycje wycieczek pieszych i rowerowych, zdjęcia
8 jesiennych tras w Pieninach

Witajcie Kochani! Choć początek tegorocznej jesieni nas nie rozpieszcza – jest chłodno i deszczowo – wierzę, że już wkrótce nadejdzie prawdziwa, złota, polska jesień. A jednym z moich faworytów na jesienne wycieczki są Pieniny. Jeśli szukacie inspiracji na rodzinną wyprawę pieszą lub rowerową właśnie w tych górach, trafiliście idealnie. Wszystkie przedstawione w tym wpisie trasy mieliśmy okazję przejść i przejechać osobiście, a każdy ważniejszy fragment uwieczniłam na zdjęciach. Nie będą to więc suche opisy – klikając w link, będziecie mogli podążyć naszym śladem i zobaczyć krok po kroku, jak wygląda wędrówka czy rowerowa przejażdżka po Pieninach.

Co jest tak wyjątkowego w jesiennych wycieczkach po Pieninach? Przede wszystkim – spokój. Na szlakach nie ma już tłumów turystów. Przemierzając malowniczą trasę rowerową Velo Czorsztyn, mogliśmy cieszyć się przestrzenią i spokojną jazdą. To było dla nas szczególnie ważne, bo były to jedne z pierwszych dłuższych wypraw rowerowych naszego syna. Jesień w Pieninach potrafi naprawdę oczarować. Magia kolorów – złote buki, czerwone jarzębiny, pomarańczowe krzewy – wszystko to przepięknie kontrastuje ze skalistymi ścianami i pienińskimi szczytami. Powietrze jesienią staje się bardziej przejrzyste, a widoki na Tatry właśnie o tej porze roku najbardziej zapierają dech w piersiach.

Warto jednak pamiętać, że jesienne dni są znacznie krótsze niż latem, dlatego dobrze jest zaplanować trasę tak, by nie zastał nas zmrok. My zawsze pakujemy do plecaka latarki – nieraz się przydały, choćby podczas rowerowej wycieczki trasą Velo Czorsztyn. Gdy słońce schodzi niżej, robi się chłodniej i bardziej wilgotno, szczególnie nad jeziorem.

Trasy, które chcę Wam zaproponować, to jedne z najpiękniejszych szlaków jesiennych w Pieninach.

Ścieżka rowerowa Velo Czorsztyn – kierunek Dębno – Niedzica

Początek trasy, kolor szlaku: Dębno, szlak zielony rowerowy
Długość trasy: około 31 km
Orientacyjny czas przejścia: około 4 godz.
Różnica wzniesień: 200 m

Proponowany szlak:
- Velo Czorsztyn ścieżka rowerowa – kierunek Dębno Niedzica
Ścieżka rowerowa Velo Czorsztyn – kierunek Dębno – Czorsztyn

Początek trasy, kolor szlaku: Dębno, szlak zielony rowerowy
Długość trasy: około 26,40 km
Orientacyjny czas przejścia: około 2,47 godz.
Różnica wzniesień: 100 m

Proponowany szlak:
- Velo Czorsztyn z dzieckiem – Dębno kierunek Czorsztyn
Sokolica w Pieninach

Początek trasy, kolor szlaku: Krościenko, szlak zielony
Długość trasy: około 9,50 km
Orientacyjny czas przejścia: około 3 godz.
Wysokość: 747 m n.p.m.

Proponowany szlak:
- Sokolica szlak z Krościenka
Wysoki Wierch w Pieninach

Początek trasy, kolor szlaku: Szczawnica, szlak niebieski
Długość trasy: około 13 km
Orientacyjny czas przejścia: około 4,5 godz.
Wysokość: 898 m n.p.m.
Schronisko: Schronisko pod Durbaszką

Proponowany szlak:
- Wysoki Wierch Pieniny – szlak ze Szczawnicy z dzieckiem
Zapora Niedzica Czorsztyn

Jesienny spacer po zaporze w Niedzicy

Proponowany szlak:
- Zapora Niedzica Czorsztyn
Wysoka w Pieninach

Początek trasy, kolor szlaku: Jaworki / Wąwóz Homole (szlak zielony)
Długość trasy: około 11 km
Orientacyjny czas przejścia: około 5 godz.
Wysokość: 898 m n.p.m.

Proponowany szlak:

Wysoka szlak z Jaworek

Grandeus w Pieninach Spiskich

Początek trasy, kolor szlaku: Dursztyn, szlak czerwony
Długość trasy: około 1,90 km
Orientacyjny czas przejścia: około 20 min
Wysokość: 802 m n.p.m.

Proponowany szlak:
- Szczyt Grandeus Dursztyn – zachód słońca w Pieninach Spiskich
Żar w Pieninach Spiskich

Początek trasy, kolor szlaku: Dursztyn, szlak czerwony
Długość trasy: około 7,70 km
Orientacyjny czas przejścia: około 2 godz.
Wysokość: 883 m n.p.m.

Proponowany szlak:
- Żar Pieniny Spiskie szlak z Dursztyna
Jeśli szukasz inspiracji na jesienne wycieczki w Beskidach, przygotowałam zestawienie 25 tras idealnych na tę porę roku. Znajdziesz je pod tym linkiem: Jesień w Beskidach – propozycje wycieczek i zdjęcia

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic
2025-09-26
Jesień w Beskidach – propozycje wycieczek
33 jesienne wycieczki w Beskidach

Jesień w Beskidach to dla mnie absolutny numer jeden. Czekam na nią z niecierpliwością przez cały rok, bo właśnie wtedy góry pokazują swoje najpiękniejsze oblicze. Słońce jest wtedy najłagodniejsze i najbardziej fotogeniczne, światło otula szczyty jak złoty filtr, a nawet zwykły deszcz zamienia beskidzki las w magiczną krainę. To właśnie jesienią Beskidy zachęcają do wędrówek jeszcze bardziej niż latem. Na szlakach robi się spokojniej, turystów jest mniej, a w zamian dostaje się coś bezcennego – ciszę, spokój i możliwość bycia naprawdę blisko natury. Przy okazji można natknąć się na dywany wrzosów, nazbierać pachnących grzybów czy słodkich jeżyn. Każdy krok po jesiennym szlaku to feeria kolorów: złociste liście, intensywnie błękitne niebo i poranne mgły snujące się w dolinach. To prawdziwa uczta dla oczu i duszy. A gdy w plecaku czeka termos z gorącą herbatą albo kawą, wtedy szczęście osiąga maksimum. Wierzcie mi, taki napój nigdzie nie smakuje tak dobrze, jak na szczycie z widokiem na rozciągające się beskidzkie pasma.

Czasem jesień w Beskidach potrafi zaskoczyć śniegiem – nagle między złocistymi liśćmi pojawia się biały puch, a w powietrzu czuć chłód prawie jak w środku zimy. To niezwykłe połączenie jesiennych barw z delikatną, śnieżną pierzyną tworzy widoki, które zapierają dech w piersiach. Jakby natura postanowiła dać nam przedsmak zimy, ale w najpiękniejszej, bajkowej wersji.

W tym wpisie zebrałam dla Was 33 wyjątkowe trasy w Beskidach, które jesienią nabierają zupełnie innego charakteru. Każda z nich ma coś w sobie – i jestem pewna, że znajdziecie tutaj inspirację na własną, jesienną przygodę.

Gdyby rok schowany był w zegarze, jesień byłaby magiczną godziną. ~Victoria Erickson

Wielka Czantoria w Beskidzie Śląskim

Początek trasy, kolor szlaku: Ustroń, szlak niebieski
Długość trasy: około 11 km
Orientacyjny czas przejścia: około 3,30 godz.
Wysokość: 995 m n.p.m.
Schronisko: Koliba u Roberta, Chata na Czantorii

Proponowany szlak:
- Wielka Czantoria szlak niebieski z Ustronia
Lipowski Groń w Beskidzie Śląskim

Początek trasy, kolor szlaku: Ustroń, szlak czerwony spacerowy „Źródlany”
Długość trasy: okołoc4 km
Orientacyjny czas przejścia: około 2 godz.
Wysokość: 743 m n.p.m.
Schronisko: BRAK

Proponowany szlak:
- Lipowski Groń szlak z Ustronia
Cieńków w Beskidzie Śląskim

Początek trasy, kolor szlaku: Przełęcz Salmopolska w Szczyrku (poza szlakiem)
Długość trasy: około 21,3 km
Orientacyjny czas przejścia: około 3 godz.
Wysokość: 705 m n.p.m.
Schronisko: Ranczo Cieńków

Proponowany szlak:
- Cieńków rowerem – trasa z Przełęczy Salmopolskiej
Początek trasy, kolor szlaku: Wisła Czarne, Mała Zapora, szlak żółty
Długość trasy: około 5 km
Orientacyjny czas przejścia: około 1,5 godz.

Proponowany szlak:
- Cieńków Wisła – szlak żółty
Zapora w Wiśle Czarne – widok na Jezioro Czerniańskie
- Współrzędne GPS – Zapora Wisła Czarne: 49.615772, 18.921767
Czupel Wiślański w Beskidzie Śląskim

Początek trasy, kolor szlaku: Wisła Nowa Osada, szlak zielony
Długość trasy: około 7 km
Orientacyjny czas przejścia: około 2,5 godz.
Wysokość: 882 m n.p.m.
Schronisko: BRAK

Proponowany szlak:
- Czupel Wiślański szlak z Wisły Nowa Osada
Początek trasy, kolor szlaku: Szczyrk, szlak żółty
Długość trasy: około 8 km
Orientacyjny czas przejścia: około 3 godz.

Proponowany szlak:
- Czupel Wiślański trasa ze Szczyrku
Soszów Wielki i Cieślar w Beskidzie Śląskim

Początek trasy, kolor szlaku: Soszów Wielki, szlak czerwony
Długość trasy: około 9 km
Orientacyjny czas przejścia: około 3 godz.
Wysokość: 920 m n.p.m.
Schronisko: Schronisko na Soszowie Wielkim

Proponowany szlak:
- Soszów Wielki szlak z Wisły Jawornik
- Cieślar szlak z Soszowa Wielkiego
Kozińce w Beskidzie Śląskim

Początek trasy, kolor szlaku: Wisła, szlak zielony
Długość trasy: około 5 km
Orientacyjny czas przejścia: około 1,5 godz.
Wysokość: 776 m n.p.m.
Schronisko: BRAK

Proponowany szlak:
- Kozińce z Przełęczy Kubalonka
Ochodzita w Beskidzie Śląskim

Początek trasy, kolor szlaku: Koniaków
Długość trasy: około 1,40 km
Orientacyjny czas przejścia: około 5 min
Wysokość: 895 m n.p.m.
Schronisko: Karczma Ochodzita

Proponowany szlak:
- Ochodzita wschód słońca, Koniaków
Wielka Zabawa w Beskidzie Śląskim

Początek trasy, kolor szlaku: Rajcza Dolna
Długość trasy: około 6,5 km
Orientacyjny czas przejścia: około 2 godz.
Wysokość: 825 m n.p.m.
Schronisko: BRAK

Proponowany szlak:
- Wielka Zabawa góra, Beskid Śląski
Dolina Olzy w Beskidzie Śląskim

Początek trasy, kolor szlaku: Istebna, szlak żółty spacerowy
Długość trasy: około 8 km
Orientacyjny czas przejścia: około 1 godz.

Proponowany szlak:
- Dolina Olzy – Istebna rowerem – trasa z dzieckiem
Początek trasy, kolor szlaku: Istebna, szlak żółty spacerowy
Długość trasy: około 8 km
Orientacyjny czas przejścia: około 2,5 godz.

Proponowany szlak:
- Źródła Olzy – Istebna szlak żółty spacerowy
Kobyla Skała w Beskidzie Śląskim

Początek trasy, kolor szlaku: Wisła Dziechcinka, szlak niebieski
Długość trasy: około 5,5 km
Orientacyjny czas przejścia: około 2,5 godz.
Wysokość: 802 m n.p.m.
Schronisko: BRAK
Proponowany szlak:
- Kobyla Skała Wisła – szlak niebieski
Świniorka w Beskidzie Śląskim

Początek trasy, kolor szlaku: Brenna Leśnica, szlak żółty
Długość trasy: około 9 km
Orientacyjny czas przejścia: około 3,5 godz.
Wysokość: 700 m n.p.m.
Schronisko: BRAK
Proponowany szlak:
- Świniorka szczyt – szlak z Brennej Leśnicy z dziećmi
Trzy Kopce Wiślańskie w Beskidzie Śląskim

Początek trasy, kolor szlaku: Brenna Leśnica, szlak zielony
Długość trasy: około 7 km
Orientacyjny czas przejścia: około 2,5 godz.
Wysokość: 810 m n.p.m.
Schronisko: Bar Telesforówka / Przytulisko Telesforówka

Proponowany szlak:
- Trzy Kopce Wiślańskie z Brennej Leśnica
Początek trasy, kolor szlaku: Wisła, szlak żółty
Długość trasy: około 9 km
Orientacyjny czas przejścia: około 2,5 godz.

Proponowany szlak:
- Trzy Kopce Wiślańskie szlak z Wisły
Początek trasy, kolor szlaku: Przełęcz Salmopolska, szlak żółty
Długość trasy: około 12 km
Orientacyjny czas przejścia: około 3,2 godz.

Proponowany szlak:
- Trzy Kopce Wiślańskie szlak ze Szczyrku
Malinowska Skała w Beskidzie Śląskim

Początek trasy, kolor szlaku: Przełęcz Salmopolska, szlak czerwony
Długość trasy: około 9 km
Orientacyjny czas przejścia: około 2 godz.
Wysokość: 1152 m n.p.m.
Schronisko: BRAK

Proponowany szlak:
- Malinowska Skała szlak z Przełęczy Salmopolskiej
Hala Jaworowa w Beskidzie Śląskim

Początek trasy, kolor szlaku: Przełęcz Salmopolska, szlak czerwony
Długość trasy: około 8 km
Orientacyjny czas przejścia: około 2 godz.
Wysokość: 920 m n.p.m.
Schronisko: Piknik – Bar Kotarz

Proponowany szlak:
- Hala Jaworowa szlak z Przełęczy Salmopolskiej – zachód słońca w Beskidach
Początek trasy, kolor szlaku: Brenna Hołcyna, szlak niebieski
Długość trasy: około 9 km
Orientacyjny czas przejścia: około 2 godz.

Proponowany szlak:
- Hala Jaworowa rowerem z Brennej Hołcyna
Początek trasy, kolor szlaku: Brenna Centrum, szlak niebieski
Długość trasy: około 19 km
Orientacyjny czas przejścia: około 6 godz.

Proponowany szlak:
- Hala Jaworowa i szczyt Kotarz – szlak z Brennej
Szyndzielnia – Klimczok w Beskidzie Śląskim

Początek trasy, kolor szlaku: Schronisko PTTK na Szyndzielni, szlak żółty
Długość trasy: około 5 km
Orientacyjny czas przejścia: około 1,15 godz.
Wysokość: około 1117 m n.p.m.
Schronisko: Schronisko PTTK na Szyndzielni, Schronisko górskie PTTK Klimczok

Proponowany szlak:
- Szyndzielnia, kolejka na Szyndzielnię – atrakcje Bielsko Biała
- Szyndzielnia Klimczok trasa
Początek trasy, kolor szlaku: Szczyrk, szlak niebieski
Długość trasy: około 9 km
Orientacyjny czas przejścia: około 2 godz.

Proponowany szlak:
- Klimczok szlak ze Szczyrku
Grota Komonieckiego i Wodospad Dusica w Beskidzie Małym

Początek trasy, kolor szlaku: Wieś Las ulica Komonieckiego
Długość trasy: około 5 km
Orientacyjny czas przejścia: około 2 godz.
Wysokość: około 700 m n.p.m.
Schronisko: BRAK

Proponowany szlak:
- Grota Komonieckiego i Wodospad Dusica
Leskowiec w Beskidzie Małym

Początek trasy, kolor szlaku: Rzyki, szlak czarny
Długość trasy: około 5 km
Orientacyjny czas przejścia: około 2 godz.
Wysokość: 922 m n.p.m.
Schronisko: Schronisko PTTK na Leskowcu

Proponowany szlak:
- Leskowiec szlak z Rzyk – Schronisko na Leskowcu w Beskidzie Małym
Kamieniołom Kozy w Beskidzie Małym

Początek trasy, kolor szlaku: Kozy, szlak zielony
Długość trasy: około 2,9 km
Orientacyjny czas przejścia: około 1 godz.
Schronisko: BRAK

Proponowany szlak:
- Kamieniołom Kozy szlak
Hrobacza Łąka w Beskidzie Małym

Początek trasy, kolor szlaku: Kozy, szlak żółty
Długość trasy: około 8,6 km
Orientacyjny czas przejścia: około 2 godz.
Wysokość: 828 m n.p.m.
Schronisko: Dom Turystyczny na Hrobaczej Łące

Proponowany szlak:
- Hrobacza Łąka rowerem z Kóz
Początek trasy, kolor szlaku: Lipnik, szlak czarny
Długość trasy: około 10 km
Orientacyjny czas przejścia: około 3 godz.

Proponowany szlak:
- Hrobacza Łąka z Lipnika, Beskid Mały
Początek trasy, kolor szlaku: Zapora Porąbka w Międzybrodziu Bialskim, szlak czerwony
Długość trasy: około 12 km
Orientacyjny czas przejścia: około 4 godz.

Proponowany szlak:
- Hrobacza Łąka szlak z Porąbki, Beskid Mały
Kiczera w Beskidzie Małym

Początek trasy, kolor szlaku: Międzybrodzie Żywieckie, szlak zielony
Długość trasy: około 10 km
Orientacyjny czas przejścia: około 2,5 godz.
Schronisko: Gastronomia na Górze Żar

Proponowany szlak:
- Kiczera szlak z Międzybrodzia
Początek trasy, kolor szlaku: Góra Żar, szlak czerwony
Długość trasy: około 2 km
Orientacyjny czas przejścia: około 30 min
- Góra Żar – Kiczera – opis szlaku
Trzonka w Beskidzie Małym

Początek trasy, kolor szlaku: Porąbka Błasiowo, szlak niebieski
Długość trasy: około 7 km
Orientacyjny czas przejścia: około 1,5 godz.
Schronisko: Chatka Limba

Proponowany szlak:
- Trzonka trasa z Porąbki – Beskid Mały
Pańska Góra w Beskidzie Małym

Początek trasy: Andrychów
Długość trasy: około 2,4 km
Orientacyjny czas przejścia: około 1 godz.
Wysokość: 428 m n.p.m.
Schronisko: BRAK

Proponowany szlak:
- Pańska Góra wieża widokowa – Andrychów, nowa wieża w Beskidzie Małym
Jezioro Międzybrodzkie w Beskidzie Małym
- Jezioro Międzybrodzkie pontonem, jesień, widok na Beskid Mały
Babia Góra w Beskidzie Żywieckim

Początek trasy, kolor szlaku: Przełęcz Krowiarki, szlak czerwony
Długość trasy: około 10 km
Orientacyjny czas przejścia: około 4 godz.
Wysokość: 1725 m n.p.m.
Schronisko: Schronisko Markowe Szczawiny

Proponowany szlak:
- Babia Góra z Krowiarek – szlak czerwony z dzieckiem
Mała Babia Góra w Beskidzie Żywieckim

Początek trasy, kolor szlaku: Zawoja Markow, szlak zielony
Długość trasy: około 12,40 km
Orientacyjny czas przejścia: około 5 godz.
Wysokość: 1517 m n.p.m.
Schronisko: Schronisko Markowe Szczawiny
Proponowany szlak:
- Mała Babia Góra szlak – Schronisko Markowe Szczawiny
Wielka Rycerzowa w Beskidzie Żywieckim

Początek trasy, kolor szlaku: Soblówka, szlak żółty
Długość trasy: około 12,50 km
Orientacyjny czas przejścia: około 4,30 godz.
Wysokość: 1120 m n.p.m.
Schronisko: Bacówka PTTK na Rycerzowej
Proponowany szlak:
- Wielka Rycerzowa szlak z Soblówki
Początek trasy, kolor szlaku: Rycerka Dolna, szlak zielony
Długość trasy: około 18 km
Orientacyjny czas przejścia: około 6 godz.

Proponowany szlak:
- Szlak na Wielką Rycerzową z Rycerki
Jałowiec w Beskidzie Żywieckim

Początek trasy, kolor szlaku: Koszarawa (poza szlakiem)
Długość trasy: około 10,60 km
Orientacyjny czas przejścia: około 3,20 godz.
Wysokość: 1111 m n.p.m.
Schronisko: BRAK
Proponowany szlak:
- Jałowiec z Koszarawy przez Beskidek
Początek trasy, kolor szlaku: Stryszawa Roztok, szlak żółty
Długość trasy: około 14,20 km
Orientacyjny czas przejścia: około 5 godz.

Proponowany szlak:
- Oaza spokoju – Jałowiec szlak ze Stryszawy Roztoki
Hala Krupowa i Polica w Beskidzie Żywieckim

Początek trasy, kolor szlaku: Sucha Góra (Skawica), szlak niebieski
Długość trasy: około 13.40 km
Orientacyjny czas przejścia: około 4,30 godz.
Wysokość: 1369 m n.p.m.
Schronisko: Schronisko PTTK na Hali Krupowej

Proponowany szlak:
- Hala Krupowa i Polica szlak
Początek trasy, kolor szlaku: Sidzina, szlak zielony
Długość trasy: około 18,30 km
Orientacyjny czas przejścia: około 6 godz.

Proponowany szlak:
- Szlak na Police przez Halę Krupową z Sidziny
Żywiec trasa spacerowo-rowerowa wzdłuż Jeziora Żywieckiego

Początek trasy, kolor szlaku: Okolica mostu na Sole w Żywcu
Długość trasy: około 8,5 km
Orientacyjny czas przejścia: około 2,5 godz.
Proponowany szlak:
- Żywiec trasa spacerowo-rowerowa wzdłuż Jeziora Żywieckiego
Park w Żywcu
- Park w Żywcu z dzieckiem, mini ZOO – parking, atrakcje, zdjęcia
Hala Łabowska w Beskidzie Sądeckim

Początek trasy, kolor szlaku: Rytro, szlak czerwony
Długość trasy: około 25 km
Orientacyjny czas przejścia: około 8 godz.
Wysokość: 1061 m n.p.m.
Schronisko: Hala Łabowska Schronisko PTTK

Proponowany szlak:
- Schronisko Cyrla szlak z Rytra, Beskid Sądecki
- Hala Pisana szlak ze Schroniska Cyrla, Beskid Sądecki
- Opis dalszej części szlaku wkrótce
Łysa Góra (Łysa Hora) w Beskidzie Morawsko-Śląskim

Początek trasy, kolor szlaku: Frydlant nad Ostrawicą w Czechach, szlak zielony
Długość trasy: około 12 km
Orientacyjny czas przejścia: około 5 godz.
Wysokość: 1323 m n.p.m.
Schronisko: Chata Emil Zátopek – Maraton, Schronisko Bezručova Chata
Proponowany szlak:
- Łysa Hora / Łysa Góra Czechy – szlak na najwyższy szczyt Beskidu Morawsko-Śląskiego z dziećmi
Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic
2025-09-24
Wieża widokowa Brabírka (Rozhľadňa Brabírka) – szlak z Lokcy

Dziś mam dla Was propozycję mało znanej, ale niezwykle urokliwej trasy ze słowackiej wsi Lokca. Żółty szlak prowadzi do wyjątkowej wieży widokowej Brabirka – nietuzinkowej konstrukcji o wysokości 14 metrów. Na górny taras, znajdujący się na wysokości około 10 metrów, wchodzi się stromymi drabinkami. Każde piętro oddzielone jest niewielkim włazem, co samo w sobie stanowi małą przygodę i urozmaica wspinaczkę. Cała trasa liczy około 10 kilometrów i jest bardzo przyjemna. Po drodze mijamy czternaście stacji drogi krzyżowej, co nadaje wędrówce wyjątkowy, refleksyjny klimat. Przez cały czas towarzyszyły nam cisza, spokój i piękna, dzika przyroda.

A widoki? Po prostu bajka! Z wieży rozciąga się panorama na Beskid Żywiecki i Tatry. Przy wieży znajduje się wiata piknikowa – my zabraliśmy ze sobą małą butlę gazową i przygotowaliśmy obiad na świeżym powietrzu. W takich okolicznościach wszystko smakuje lepiej! Jeśli szukacie spokojnej, mało uczęszczanej trasy z pięknymi widokami i klimatem z dala od tłumów, koniecznie zapiszcie to miejsce na swojej liście!

Trasa: Lokca (żółty szlak) – Pekelná (punkt widokowy) – wieża widokowa Brabírka (Rozhľadňa Brabírka) – powrót tą samą trasą

Data wycieczki: 14 lipca 2025

Dystans: około 10 km*

Czas przejścia: około 3,5 h*

Minimalne wzniesienie: 630 m

Maksymalne wzniesienie: 940 m

*w obie strony

W drodze na Słowację, do miejscowości Lokca, zatrzymaliśmy się na chwilę, by zrobić drobne zakupy. I wiecie co? Nawet kapsel z napoju jakby zdradzał, że przed nami górska przygoda. Niby drobiazg, a potrafił wywołać uśmiech i dodać jeszcze więcej pozytywnej energii przed wędrówką.

Lokca żółty szlak

Jeśli chodzi o parking – niestety przy trasie prowadzącej do wieży widokowej nie ma oficjalnego miejsca postojowego. Trzeba znaleźć parking na własną rękę, np. na poboczu. Poniżej podaję współrzędne punktu, w którym rozpoczęliśmy wędrówkę żółtym szlakiem.

Współrzędne GPS, Lokca żółty szlak: 49.37301, 19.40739

Na szlaku panowała absolutna cisza i spokój – podczas spaceru żółtym szlakiem nie natknęliśmy się na nikogo. Dopiero przy wieży widokowej, kiedy szykowaliśmy się do powrotu, pojawił się słowacki turysta z synem. Zatrzymaliśmy się na sympatyczną, długą rozmowę o polskich i słowackich szczytach – takie spotkania sprawiają, że wędrówka staje się jeszcze przyjemniejsza.

Naszą wędrówkę żółtym szlakiem rozpoczęliśmy szeroką, utwardzoną drogą prowadzącą wzdłuż pojedynczych zabudowań i potoku wpadającego do rzeki Biała Orawa. Droga stopniowo wznosiła się ku górze. Taka trasa towarzyszyła nam niemal przez cały czas. Była to doskonała trasa do przetestowania modelu samochodu RC złożonego przez syna.

Szlak jest dobrze oznaczony – zarówno na słupach, drzewach, jak i na drewnianych drogowskazach drogi krzyżowej. Po drodze mijaliśmy również wspomniane stacje Drogi Krzyżowej im. Jana Pawła II, przy jednej z nich mogliśmy podziwiać nowo powstającą leśną kaplicę.

1 km – Dotarliśmy do rozwidlenia drogi i wybraliśmy odnogę prowadzącą w prawo. Trasa nadal była szeroka i wygodna do wędrówki pod górę. Na tym odcinku minął nas jeden samochód terenowy. Widać tu sporo rozjechanych fragmentów ścieżki, spowodowanych przez traktory i tiry z drewnem, quady i samochody. Po chwili dotarliśmy do pierwszej stacji drogi krzyżowej – jak wspomniałam, w sumie jest ich tu czternaście. W tym wpisie nie będę jednak opisywać każdej z osobna.

1,3 km – Szeroka droga zmieniła się w bardziej kamienistą i prowadziła stromo w górę. Około III stacji drogi krzyżowej znajduje się rozległa polana, z której rozpościera się pierwszy widok na górskie krajobrazy. Doskonale widać stąd Magurkę, położoną na wysokości 1107 m n.p.m. w paśmie Magury Orawskiej na Słowacji.

Po krótkiej wizycie na polanie widokowej wróciliśmy na szlak. Szeroka droga wprowadziła nas w las i prowadziła łagodnie w górę. Po ostatnich opadach na trasie zalegało sporo błota.

Pekelná – punkt widokowy

2,4 km – Weszliśmy na piękną, rozległą polanę pod szczytem Pekelná (877 m n.p.m.). Znajduje się tu VIII stacja Drogi Krzyżowej im. Jana Pawła II z ławeczką, przy której oczywiście zatrzymaliśmy się, aby podziwiać malownicze widoki – m.in. na słowackie miasto Namiestów (Námestovo) i Jezioro Orawskie (Vodná nádrž Orava). Przydatny okazał się obiektyw z nieco większym zoomem. Przy okazji zrobiliśmy tu krótką przerwę na małą przekąskę.

Następnie kontynuowaliśmy wędrówkę żółtym szlakiem w kierunku wieży widokowej Brabírka, do której pozostało nam jeszcze około 2,5 km. Po chwili szeroka ścieżka wprowadziła nas w gęstszy las, prowadząc miejscami w górę, a czasem łagodnie w dół.

Nowa kaplica leśna przy Drodze Krzyżowej im. Jana Pawła II w miejscowości Lokca

3,3 km – Dotarliśmy do nowo budowanej kapliczki leśnej przy XIV stacji Drogi Krzyżowej im. Jana Pawła II. Gdy wędrowaliśmy w kierunku wieży widokowej, przy kapliczce pracowali panowie, a w drodze powrotnej mieli już fajrant, nie było po nich już śladu. Dzięki temu udało mi się uwiecznić kapliczkę na zdjęciu.

Tuż za kaplicą ścieżka wspinała się w górę polany, po czym zagłębiła się w cień lasu, prowadząc nas stromym podejściem. Minęliśmy jeszcze jedną polanę na żółtym szlaku, a następnie leśna droga doprowadziła nas pod samą wieżę widokową Brabírka, która dumnie wznosiła się po lewej stronie szlaku.

Wieża widokowa Brabírka (Rozhľadňa Brabírka)

4,8 km – Wieża widokowa Brabírka nie jest wysoka – mierzy zaledwie 14 metrów – ale z jej szczytu roztacza się niesamowity widok na okolicę. Widać stąd Beskidy, w tym Beskid Żywiecki z dumnie górującą Babią Górą. Przy dobrej widoczności można podziwiać także przepiękną panoramę Tatr Wysokich oraz Tatr Zachodnich. Na uwagę zasługuje także błyszcząca wieża przekaźnika telekomunikacyjnego na słowackim szczycie Magurka w paśmie Magury Orawskiej, którą odwiedziliśmy wcześniej w maju tego roku.

Wieża Brabírka zaskakuje prostą, a jednocześnie charakterystyczną konstrukcją. Szczególnie ciekawe są strome drabinki – schody prowadzące na górę wieży, zakończone drewnianym włazem, który należy otworzyć, aby wejść na kolejne piętro.

W drewnianej skrzyneczce na wieży znajduje się zeszyt, w którym można zostawić pamiątkowy wpis z wizyty na Brabírce.

Współrzędne GPS – wieża widokowa Brabírka (Rozhľadňa Brabírka): 49.4064767N, 19.4071806E

Po zejściu ze szczytu wieży widokowej po stromych schodach zostawiliśmy pamiątkowy wpis w zeszycie, a następnie skorzystaliśmy z wiaty piknikowej. Przygotowaliśmy aromatyczną kawę i odgrzaliśmy pyszne pierogi, które jedliśmy, podziwiając wciąż wieżę Brabírka. Nie mogę się nadziwić, jak w górach nawet najprostsze posiłki nabierają nieziemskiego smaku. Tak jak wspominałam, przez dłuższą chwilę byliśmy przy wieży zupełnie sami. Mogę śmiało stwierdzić, że to miejsce jest mało uczęszczane w Beskidach.

Wiata turystyczna przy wieży widokowej Brabírka

Wiata turystyczna widziana z wieży widokowej Brabírka

Jeśli jesteś miłośnikiem lub miłośniczką wież widokowych, koniecznie sprawdź przygotowany przeze mnie katalog wież widokowych na Słowacji. Znajdziesz go pod tym linkiem: Słowacja wieże widokowe cz.5 – Beskid Orawski i nie tylko

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic

2025-09-24
Chata Kotař (Schronisko Kotař) trasa z Morawki

Choć trudno w to uwierzyć, czas powoli żegnać tegoroczne lato. Od kilku dni śledziłam prognozy pogody, a ostatni weekend lata zapowiadał się wręcz fantastycznie, miało być słonecznie, a nocą temperatura miała sięgać 19°C. To była idealna okazja, by spędzić noc pod namiotem. Tym razem wybraliśmy rejony Czech bliższe Polsce, około 30 km od przejścia granicznego w Cieszynie, i odwiedziliśmy Beskid Morawsko-Śląski. Noc spędziliśmy na Obszarze Chronionego Krajobrazu Beskidy (Chráněná krajinná oblast Beskydy), na malowniczej łące u podnóża góry Godula. Zanim jednak rozłożyliśmy biwak, wyruszyliśmy na szlak. Odwiedziliśmy górskie schronisko turystyczne Chata Kotař w Beskidzie Śląsko-Morawskim – urokliwe i przyjemne miejsce, w którym serwują przepyszną, aromatyczną zupę czosnkową z grzankami. Choć w samym schronisku i jego okolicy było sporo turystów, trasa, którą wybraliśmy z Morawki (Morávka), okazała się spokojna i niemal bez tłoku. Trzeba się na niej jednak trochę wysilić, ponieważ szlak prowadzi praktycznie cały czas pod górę.

Trasa: Morávka (szlak niebieski) – Velký Lipový potok – Výhled nad jízdárnou – Chata na Kotaři – powrót tą samą trasą

Data wycieczki: 20 września 2025

Dystans: około 7,5 km*

Czas przejścia: około 2,5 h*

Minimalne wzniesienie: 446 m

Maksymalne wzniesienie: 798 m

*w obie strony

Morawka (Morávka) parking

Samochód zostawiliśmy na bezpłatnym parkingu w Morawce (Parkoviště Morávka – Malé Lipové) przy niebieskim szlaku. Parking jest przestronny, jednak w ostatni weekend lata udało nam się zająć jedno z ostatnich wolnych miejsc. Przy parkingu dostępna jest również toaleta.

Współrzędne GPS parkingu, Morawka (Morávka): 49.6030419N, 18.5186711E

Morawka (Morávka) parking

Z parkingu ruszyliśmy w kierunku wschodnim, podążając za oznaczeniami niebieskiego szlaku. Początkowo wędrowaliśmy poboczem szerokiej, asfaltowej drogi. Ten odcinek trasy był łagodny i nie wymagał większego wysiłku. Po drodze mijaliśmy zabudowania, w tym kilka pensjonatów.

Velký Lipový potok

Po około 600 metrach niebieski szlak skręcił w lewo, prowadząc nas do miejsca oznaczonego na tablicy Velký Lipový potok (460 m n.p.m.), wzdłuż którego mieliśmy kontynuować wędrówkę. Z drogowskazu dowiedzieliśmy się, że do turystycznej Chaty na Kotaři pozostały jeszcze 3 kilometry.

Dalej wędrowaliśmy spokojną, wygodną asfaltową drogą wzdłuż ogrodzenia i wspomnianego potoku – trasa była przyjemna i łatwa do pokonania.

0,9 km – Niebieski szlak skręcił w lewo, a asfaltowa droga zamieniła się w kamienistą ścieżkę leśną. Przed nami było około 100 metrów stromej wspinaczki. Po jej pokonaniu skręciliśmy w prawo i szliśmy wzdłuż ogrodzenia, za którym na polanie pasły się koniki. Znajduje się tu znak przypominający, aby psy prowadzić wyłącznie na smyczy. Minęliśmy ostatnie zabudowania na szlaku i skręciliśmy w prawo.

Po skręcie w prawo ścieżka weszła w las, a na jej powierzchni zalegało sporo mniejszych, luźnych kamieni. Po około 50 metrach kamienista droga skręciła w lewo i nadal prowadziła stromo pod górę. Wędrowaliśmy lasem bukowo-sosnowym.

1,4 km – Niebieski szlak skręcił w prawo, a my wędrowaliśmy stromo pod górę polany. Po drodze minęliśmy drewnianą budkę, w której przed słońcem chroniły się owce. Patrząc za siebie, podziwialiśmy najwyższy szczyt Beskidu Morawsko-Śląskiego – Łysą Górę. Na tym odcinku szlaku również nie brakowało drobnych kamieni.

Punkt widokowy nad jízdárnou (Výhled nad jízdárnou)

1,5 km – Po wejściu na górę dotarliśmy do atrakcyjnego punktu widokowego na Ścieżce edukacyjnej Prasiva – Výhled nad jízdárnou, położonego na wysokości 566 m n.p.m. Znajduje się tu tablica z opisem panoramy rozpościerającej się z tego miejsca.

Stąd można podziwiać szczyty Beskidu Morawsko-Śląskiego, m.in. Travný, najwyższy szczyt pasma – Łysą Górę (Lysá hora, 1324 m n.p.m.), a także Malchor i Kykulkę.

Zaraz za punktem widokowym niebieski szlak wprowadził nas na stromą, kamienistą drogę leśną, prowadzącą przez las iglasty. Po około 60 metrach las się przerzedził, a droga złagodniała – kamieni na trasie było już mniej. Nad koronami drzew szybował jastrząb, a jego charakterystyczne odgłosy rozbrzmiewały w okolicy.

1,8 km – Ponownie musieliśmy się nieco wysilić, ponieważ droga znów wznosiła się stromo w górę. Z każdym krokiem pojawiało się coraz więcej kamieni na trasie. Mijaliśmy liczne brzozy, przy których z pewnością rosło mnóstwo grzybów, jednak staraliśmy się nie patrzeć na boki i nie rozglądać się za nimi.

2,2 km – Doszliśmy do rozwidlenia, gdzie w lewo prowadziła ścieżka do Hospůdka Ateliér Chalupa, w której również można się zatrzymać i coś zjeść. My jednak kontynuowaliśmy prosto w kierunku turystycznej Chaty Kotař, do której według drogowskazu mieliśmy 800 metrów. Po sprawdzeniu mapy okazało się jednak, że odległość do schroniska była nieco większa – około 1500 metrów. 😊

Przed nami rozciągało się bardzo strome, kamieniste podejście o długości około 200 metrów. Otwarta przestrzeń i wysoka temperatura dodatkowo utrudniały wspinaczkę, ale wspaniały widok na Beskid Morawsko-Śląski z najwyższym szczytem – Łysą Górą – wynagradzał wszelki trud.

Następnie na moment droga złagodniała, przecięliśmy drogę pożarową (2,8 km) i ponownie weszliśmy w las. Po lewej stronie szlaku niebieskiego jest ławeczka, a na drzewie żółta tabliczka punktu ratunkowego FM 007. Droga była tu ubita, ale cały szła pod górę.

Następnie weszliśmy na łagodną, szeroką drogę, przy której mijaliśmy dwa wyschnięte potoczki i pojedyncze zabudowania. Na tym odcinku niebieskiego szlaku spotykaliśmy kilku turystów.

Chata na Kotaři w Beskidzie Morawsko-Śląskim

3,6 km – Znaleźliśmy się przy górskim schronisku turystycznym Chata Kotař, położonym na wysokości 795 m n.p.m. w Beskidzie Morawsko-Śląskim, w paśmie Ropicy. Historia tego miejsca sięga 1937 roku. Schronisko cieszy się dużą popularnością wśród Czechów, ale spotkaliśmy tu również turystów z Polski. Przy budynku ustawione są stoliki z ławkami i leżaki, a w piękną, słoneczną pogodę, jaką mieliśmy w dniu wizyty, większość gości spędza czas na świeżym powietrzu. Na tarasie przy schronisku znajdują się stoliki z parasolkami.

Miejsce to jest chętnie odwiedzane przez rodziny z dziećmi, maluchów było całkiem sporo w to sobotnie popołudnie. Przy schronisku znajdują się również dwie huśtawki, a naszego syna, małego konstruktora i modelarza, najbardziej zainteresowały pozostałości mechanizmu z silnikiem starego wyciągu – oczywiście nie obyło się bez pamiątkowego zdjęcia.

Chata Kotař jest niezwykle przyjemnym miejscem, w którym można miło spędzić czas, relaksując się w otoczeniu natury. My również skorzystaliśmy z wnętrza schroniska, które urządzone jest w stylu typowej górskiej chaty. Wnętrze bardzo przypadło nam do gustu – najpierw staliśmy w kolejce do bufetu, a później czekaliśmy na przepyszną zupę czosnkową z grzankami. Skusiliśmy się również na naszą ulubioną Kofolę.

Menu schroniska jest niewielkie. Poza zupą czosnkową można tu zamówić m.in. zupę fasolową, kiełbasę czy hot-doga. Obsługa bufetu jest bardzo sympatyczna i zawsze wita klientów z uśmiechem. Płatności można dokonywać czeskimi koronami lub polskimi złotówkami (a także za pomocą Revolut), jednak nie ma możliwości zapłaty kartą. Dodatkowo można tu zakupić pamiątki – magnes, widokówkę lub, tak jak nasz syn, ceramiczny dzwoneczek z napisem Chata Kotař.

Chata na Kotaři adres

Morávka 373, 739 05 Morávka, Czechy

Współrzędne GPS – Chata na Kotaři: 49.6208339N, 18.5322519E

Chata na Kotaři godziny otwarcia

W schronisku przy menu wisiała kartka z informacją o dniach i godzinach otwarcia. Wynikało z niej, że miejsce to jest czynne w piątki, soboty i niedziele w godzinach od 10:00 do 16:00.

Chata Kotař zdjęcia

Chata Kotař pieczątka

Pieczątka jest dostępna przy bufecie schroniska.

Z Chaty Kotař można kontynuować wędrówkę, na przykład czerwonym szlakiem do Chaty Ropička (ok. 2 km).

Biwak na łące u podnóża góry Godula na Obszarze Chronionego Krajobrazu Beskidy

Noc spędziliśmy pod namiotem na Obszarze Chronionego Krajobrazu Beskidy (Chráněná krajinná oblast Beskydy), na malowniczej łące u stóp góry Godula, w towarzystwie uroczych owiec, które przez cały czas kręciły się w pobliżu. 🐑💚🐑 Oczywiście właściciel łąki posiadał wszystkie niezbędne zezwolenia na biwakowanie. Wieczorem rozpaliliśmy tradycyjnie ognisko i skosztowaliśmy małe co nieco. Tym razem hitem okazała się cukinia pieczona na ogniu. W drugiej połowie września szybko robi się ciemno i chłodno – przed 20:00 oglądaliśmy już w namiocie drugi sezon serialu „Wilczy Król”.

Choć byliśmy pewni, że pogoda nas nie zaskoczy, noc do spokojnych nie należała. Nagle zerwał się halny wiatr, a nasz dość wysoki namiot został mocno sponiewierany. Na szczęście nocowaliśmy w bezpiecznej odległości od drzew, więc nie było zagrożenia, ale tę nieprzespaną noc zapamiętamy na długo. ❤️

Na pewno jeszcze wrócimy na łąkę u stóp góry Godula. Mimo silnego wiatru, miejsce to było niezwykle spokojne, przyjemne i piękne. 🐑💚

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic

2025-09-22
Zamek Oheb – ruiny i Mały Oheb nad zbiornikiem Seč (Czechy)

Pod koniec sierpnia wybraliśmy się na ostatni wakacyjny biwak i, jak nietrudno zgadnąć, ponownie wylądowaliśmy w Czechach. Już pierwszego dnia pokonaliśmy 350 km samochodem, aby zajrzeć w Góry Żelazne (Železné hory) – niewielkie pasmo, które całkowicie nas oczarowało. Największe wrażenie zrobił na mnie widok na zbiornik Seč: zarówno z okolic ruin zamku Oheb, jak i ze skalnego punktu widokowego niedaleko Małego Ohebu, który – podobnie jak nasza pienińska Sokolica – ma swoją słynną sosnę. Panorama ze ścieżki nad zbiornikiem dosłownie zapierała dech w piersiach. Każdy kadr wyglądał jak pocztówka, a my nie mogliśmy zdecydować, w którą stronę patrzeć. Już wiemy, że musimy tu wrócić zimą – i mam nawet upatrzone miejsce na nocleg.

Sama trasa nie jest trudna, ale sporo tu kamieni, dlatego wygodne buty trekkingowe to absolutna podstawa.

Trasa: Seč parking (szlak zielony) – Sečská přehrada (rozc.) – Oheb (zříc.) – punkt widokowy na ruiny zamku – Oheb (zříc.) – ruiny zamku Oheb – Mały Oheb – powrót tą samą trasą

Data wycieczki: 28 sierpnia 2025

Dystans: około 4 km*

Czas przejścia: około 2 h*

Minimalne wzniesienie: 488 m

Maksymalne wzniesienie: 559 m

*w obie strony

Ruiny zamku Oheb parking (Parkoviště Seč)

Samochód zostawiliśmy na parkingu w pobliżu zapory Seč, w miejscowości Seč. Parking jest przestronny i bez problemu mieści wiele aut. Opłata za cały dzień postoju wynosi 80 Kč, a parking działa w godzinach od 9:00 do 17:00.”*

*Cennik oraz godziny otwarcia mogą ulec zmianie.

Współrzędne GPS parkingu – ruiny zamku Oheb: 49.8379750N, 15.6584442E

Z parkingu musieliśmy wrócić do tunelu drogowego i zapory. Szliśmy chodnikiem wzdłuż drogi, którą chwilę wcześniej pokonywaliśmy samochodem. Był to upalny, lecz bardzo wietrzny dzień.

Zbiornik Seč (rozwidlenie szlaków)

Po około 200 metrach dotarliśmy do rozwidlenia szlaków w miejscu oznaczonym tabliczką z napisem Sečská přehrada (rozc.), położonym na wysokości 495 m n.p.m. Znajduje się tu wiata turystyczna, mapa, tablica z przeglądem atrakcji w Górach Żelaznych oraz kosz na śmieci. Następnie przeszliśmy przez most i po chwili znaleźliśmy się w tunelu.

Tunel, ruiny zamku Vildštejn i zapora

Tunel prowadzi przez wzgórze zamkowe, na którym znajdują się ruiny zamku Vildštejn. Nie wiem, czy da się do nich dotrzeć – na mapie nie zaznaczono żadnego szlaku prowadzącego do tych ruin. Miejsce jest niezwykle atrakcyjne. Z zapory Seč na rzece Chrudimce można podziwiać spokojny, malowniczy zbiornik Seč, pełen zarówno dużych, jak i małych ryb, które obserwowaliśmy przez chwilę. Zapora została zbudowana w latach 1924-1937. Ma około 42 metry wysokości i 160 metrów długości.

Po przejściu przez zaporę wędrowaliśmy szeroką drogą, którą wcześniej jechaliśmy na parking. Przy tej drodze znajduje się bezpłatny parking (współrzędne GPS parkingu: 49.8352028N, 15.6536094E), jednak w dniu naszej wycieczki na ruiny zamku Oheb trwały tu prace remontowe i był on wyłączony z użytku. Naszą uwagę przyciągnął znak informujący, że znajdujemy się na terenie Rezerwatu Przyrody Oheb, utworzonego w 1996 roku.

0,9 km – Zielony szlak skręcił w prawo i weszliśmy na leśną ścieżkę prowadzącą w górę, na której wystawały kamienie. Cieszyliśmy się, że trasa przebiega przez zacieniony las.

Oheb (ruiny) w Górach Żelaznych

1,2 km – Ścieżka prowadząca w górę doprowadziła nas do słupa z tabliczką Oheb (zříc.), czyli ruiny zamku Oheb. Znajdowaliśmy się na wysokości 550 m n.p.m. Jest tu miejsce do odpoczynku oraz tablice informacyjne z mapą.

Najpierw wybraliśmy ścieżkę skręcającą w lewo i wyruszyliśmy na krótki spacer wzdłuż stromego zbocza opadającego do zbiornika Seč. Po drodze mijaliśmy kilka wspaniałych punktów widokowych, z których można było podziwiać zarówno zbiornik, jak i ruiny zamku Oheb z nieco innej perspektywy – perspektywy, która zrobiła na mnie większe wrażenie niż oglądanie ruin z bliska. Zamek Oheb jest pięknie usytuowany na zboczu skalnego urwiska, a w połączeniu z otaczającą go przyrodą prezentował się niemal nieziemsko. Słońce pięknie podkreślało jesienne barwy liści i roślin, a szczególne wrażenie robiły wrzosy. Na jednym z drzew dostrzegliśmy przecudny, mały karmnik dla ptaszków Mc Pták – naprawdę ktoś miał niezwykły pomysł. 😉

Dodam również, że z każdego z tych punktów można podziwiać ciekawą, zalesioną wyspę na zbiorniku Seč. Jak wyczytałam na Wikipedii, jest to jedna z największych odizolowanych wysp w Czechach i ma około 1,8 ha. Z góry widać było, że całkiem sporo osób dopływa do niej na sprzęcie wodnym.

Widok na ruiny zamku Oheb w Górach Żelaznych

Po dawce tych wspaniałych widoków ruszyliśmy w drogę powrotną do miejsca oznaczonego tabliczką Oheb (zříc.), skąd rozpoczęliśmy wędrówkę w przeciwnym kierunku, by zobaczyć ruiny zamku Oheb z końca IV wieku z bliska. Spacer w tym kierunku był równie fascynujący, choć zupełnie inny – ścieżka prowadziła przez zacienione partie lasu, pełne wystających korzeni. Każdy krok odsłaniał nowe perspektywy na zamek i okoliczną przyrodę, pozwalając docenić jego wyjątkowe położenie. Podczas wycieczki zobaczyliśmy dwie baszty zamkowe, przeszliśmy przez dawną bramę zewnętrzną, a naszym oczom ukazały się także ruiny murów obronnych oraz resztki części mieszkalnej.

Dokładną trasę, którą przebyliśmy, zaznaczyłam na mapie dostępnej na początku wpisu.

Ruiny zamku Oheb w Górach Żelaznych

Po zwiedzeniu ruin zamku Oheb ruszyliśmy w stronę Małego Ohebu, na najbardziej na północ wysunięty punkt widokowy. Jak się później okazało, był to prawdziwy strzał w dziesiątkę – miejsce absolutnie zachwycające, prawdziwa wisienka na torcie.

Mały Oheb – skalny punkt widokowy z reliktową sosną

2,1 km – Do pokonania mieliśmy ostatnie, bardzo strome, skalne podejście na Mały Oheb. Na miejscu nie zastaliśmy żadnego turysty – najwyraźniej niewielu dociera do tego wspaniałego punktu widokowego. Dla mnie charakterystycznym elementem tego miejsca jest przepiękna, reliktowa sosna, która od razu skojarzyła mi się z Sokolicą w Pieninach. Widok na zbiornik Seč jest stąd fantastyczny. Żałowaliśmy, że nie mamy więcej czasu, bo musieliśmy ruszać, aby rozbić namiot – w innym przypadku wynajęlibyśmy rowerek wodny, żeby popływać po zbiorniku i obejrzeć go z jeszcze innej perspektywy. Mam nadzieję, że uda nam się tu wrócić nie tylko zimą. Przepaść robi tu ogromne wrażenie, dlatego trzeba być uważnym i czujnym, nie ma tu żadnych barierek ochronnych. Najlepiej nie zbliżać się do krawędzi urwiska.

Góry Żelazne i biwak nad stawem Hetlik, Skuteč

Podczas podróży w Góry Żelazne w Czechach zamówiliśmy nocleg i rozbiliśmy namiot nad stawem Hetlik w miasteczku Skuteč. Trafiliśmy na najcieplejszą noc sierpnia, choć zarówno w dniu przyjazdu, jak i następnego dnia towarzyszył nam silny wiatr. W nocy spadł lekki deszcz, ale temperatura prawie się nie obniżyła. Miejsce na biwak okazało się idealne, byliśmy nad stawem zupełnie sami. Po drugiej stronie wody przechadzały się jedynie gęsi, dodając całości sielankowego klimatu. Rano, podczas śniadania, odwiedził nas właściciel łąki, pytając z życzliwą ciekawością, czy noc upłynęła spokojnie.

Wszystkie nasze wyjazdy na biwaki do Czech były bardzo udane, ale ten chyba był najlepszy! Spaliśmy w przepięknych okolicznościach przyrody, a do tego odkryliśmy wyjątkowo zjawiskowe miejsca w Górach Żelaznych. Ostatnim miejscem, które zachwyciło mnie tak bardzo jak Oheb, był Półwysep Tihany na Węgrzech. Mogę powiedzieć, że mam kolejne miejsce bliskie mojemu sercu, tym razem w Czechach.

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic

2025-09-19
Šilinkův důl w Górach Żelaznych – trasa z drabinkami i łańcuchami

Czas opisać na blogu przepiękną trasę prowadzącą przez wąwóz Šilinkův důl w Górach Żelaznych. Szlak czerwony ze wsi Předhradí, którym wędrowaliśmy, biegnie przez las wzdłuż rzeki Krounki i zachwyca malowniczymi widokami. Trasa urozmaicona jest drabinkami i łańcuchami, co dodaje jej charakteru, ale nie czyni jej trudną – bez problemu można wybrać się tu całą rodziną. Nasz jedenastoletni syn był tak podekscytowany, że dopytywał, czy będzie jeszcze więcej drabinek. Wąwóz znajduje się na terenie Parku Przyrody Doliny Krounki i Novohradki. Po drodze można podziwiać wysokie, skalne ściany. Szlak doskonale sprawdza się w upalne dni, większość trasy prowadzi w cieniu drzew. My wybraliśmy wariant zakończony w Restauracji Šilinkův důl, oddalonej o około 2,5 km od wejścia do wąwozu. Zapraszam na relację z tej cudownej wycieczki w Górach Żelaznych!

Trasa: Předhradí (szlak czerwony) – Hněvětice – Pod Rychmburkem – Restauracja Šilinkův důl – powrót tą samą drogą

Data wycieczki: 29 sierpnia 2025

Dystans: około 6,5 km*

Czas przejścia: około 2 h*

Minimalne wzniesienie: 388 m

Maksymalne wzniesienie: 454 m

Różnica wzniesień: 150 m

*w obie strony

Předhradí parking

Naszą wycieczkę rozpoczęliśmy przy kościele i cmentarzu we wsi Předhradí. Dostępny jest tu bezpłatny parking, na którym znajduje się także toaleta typu TOI-TOI.

Współrzędne GPS parkingu – Předhradí: 49.83226, 16.03878

Z parkingu ruszyliśmy na północ/północny wschód w stronę Zamku Rychmburk, schodząc w dół ulicą wśród malowniczych budynków. Wokół panowała niezwykła cisza, która dodawała spacerowi wyjątkowego uroku. Po około 300 metrach skręciliśmy w prawo, a droga zaczęła schodzić w dół. Zauważyliśmy skrót prowadzący przez las i postanowiliśmy z niego skorzystać. Zejście po stromych schodach pozwoliło nam nieco skrócić wędrówkę asfaltową drogą.

Po wyjściu z lasu wróciliśmy na wcześniejszą drogę. Wkrótce naszym oczom ukazał się Zamek Rychmburk. Skręciliśmy z asfaltowej drogi w prawo i dotarliśmy do wejścia na ścieżkę wzdłuż rzeki Krounki, która była celem naszej wycieczki.

Pod Rychmburkem – Hněvětice

Miejsce to oznaczone jest tabliczką z napisem: „Pod Rychmburkem 390 m”. Z drogowskazu dowiedzieliśmy się, że do Restauracji Šilinkův důl czerwonym szlakiem mamy do przejścia 2,5 km. Przed nami rozpościerał się teraz najpiękniejszy i najciekawszy odcinek trasy. Po drodze obserwowaliśmy w rzece raki – w Czechach jest ich naprawdę sporo. Podczas jednego z naszych biwaków nad rzeką Odrą także udało nam się je zobaczyć.

Czerwony szlak jest doskonale oznakowany, ale obfituje w kamienie, skały i wystające korzenie. Na trasie można napotkać również powalone drzewa. Dlatego na spacer doliną rzeki Krounki najlepiej wybrać się w wygodnym obuwiu trekkingowym.

Drabinki i łańcuchy w wąwozie Šilinkův důl

1,5 km – Na czerwonym szlaku, tuż przy skale nad rzeką Krounki, pojawiają się pierwsze drabinki ułatwiające wspinaczkę. Dodatkowo zamocowano tu metalowe łańcuchy, które pomagają w pokonaniu bardziej wymagających fragmentów. Odcinek jest stosunkowo stromy, ale bezpieczny i nie wymaga stosowania dodatkowego sprzętu asekuracyjnego. To ciekawe urozmaicenie trasy, które dodaje wędrówce nieco przygody, a jednocześnie pozostaje dostępne dla większości turystów.

Po pokonaniu pierwszych drabinek wędrowaliśmy chwilę wąską ścieżką przy skałach, pełną wystających korzeni. Po cwhili dotarliśmy do kolejnych drabinek i metalowych łańcuchów – tym razem zdecydowanie dłuższych i bardziej pionowych.

Po zejściu z drabinek ruszyliśmy dalej doliną rzeki Krounka. Na czerwonym szlaku nie brakowało skał ani powalonych drzew, a momentami trzeba było naprawdę wysoko podnosić nogi. Naszemu synowi, który nie przepada za nudą na szlaku, trasa bardzo się spodobała. To pokazuje, że nawet odcinki pozbawione rozległych górskich widoków mogą wywołać duże wrażenie. Na pewnym fragmencie szlak prowadził w głąb lasu, z dala od samej rzeki, a po jego opuszczeniu kontynuowaliśmy wędrówkę wzdłuż brzegu. W jednej ze skalnych szczelin dostrzegliśmy betonowego krasnala oraz wiszący dzwoneczek.

2 km – Leśna droga zaczęła piąć się w górę, oddalając nas od brzegu rzeki. Doprowadziła nas do rozległej prywatnej polany. Następnie czerwony szlak skręcił w prawo, najpierw dość stromo opadając w dół, by zaraz potem ponownie prowadzić w górę. Ścieżka była tu znacznie węższa.

2,5 km – Ponownie wyszliśmy przy prywatnej łące. Tym razem wędrowaliśmy bardzo wąską ścieżką wzdłuż jej skraju, pomiędzy elektryczny ogrodzeniem (nie sprawdzaliśmy, czy było pod napięciem), a drzewami. Na końcu ścieżki czerwony szlak skręcił w prawo i poprowadził nas na leśną trasę, która opadała w dół.

2,7 km – Wąska ścieżka prowadziła nas wzdłuż rzeki, byliśmy już blisko naszego celu – restauracji Šilinkův důl. Dotarliśmy do budynku, w którym znajdowały się toalety przynależne do ośrodka wypoczynkowego położonego kilka metrów dalej w lesie, na dość obszernej polanie, gdzie znajdują się domki letniskowe.

Most i restauracja Šilinkův důl

3,2 km – Leśna ścieżka doprowadziła nas do kładki nad rzeką Krounka, na którą wchodzi się na własną odpowiedzialność. Most wydaje się być w dobrym stanie i podczas przejścia czuliśmy się całkiem bezpiecznie. Kilka metrów dalej znajduje się budynek restauracji Šilinkův důl. Niestety nie udało nam się wejść do środka ani nic kupić – tego dnia lokal był zarezerwowany na stypę i nie obsługiwał indywidualnych gości. W pobliżu restauracji stoi słup z drogowskazami oraz tabliczka informująca o lokalizacji i wysokości miejsca: restauracja Šilinkův důl, 425 m n.p.m.

To nie był koniec naszej przygody, musieliśmy jeszcze wrócić na parking w Předhradí. Czekały nas kilka podejść przez las, ponowna wspinaczka po drabinkach (na którą syn czekał z niecierpliwością) oraz bogactwo przyrody, a wędrówkę towarzyszył niesamowity spokój doliny rzeki Krounka. Czerwony szlak pozwalał w pełni poczuć bliskość natury, a każdy krok dostarczał nowych wrażeń.

Wracając do domu, zatrzymaliśmy się jeszcze przy wieży widokowej Borůvka (Borůvka rozhledna). Relację z tej wizyty znajdziecie tutaj: Wieża widokowa Borůvka (Borůvka rozhledna) w Czechach

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic

2025-09-17
Schronisko Oźna w Beskidzie Żywieckim – trasa z Rycerki Górnej

13 września okazał się dla nas niezwykle szczęśliwym dniem. Choć prognozy zapowiadały opady przez cały dzień, udało nam się przejść całą zaplanowaną trasę w Beskidzie Żywieckim suchą stopą – i to w promieniach słońca! Od dawna planowaliśmy wizytę w nowym schronisku na mapie tego pasma – Schronisku Oźna w grupie Wielkiej Raczy. Ostatnio jednak wciągnęły nas noclegi pod namiotem i odkrywanie czeskich szlaków. Tym razem dobrze zrobiła nam odskocznia i powrót na beskidzkie ścieżki. Było iście magicznie! Oficjalny szlak do Schroniska Oźna nie jest jeszcze wyznaczony (trwają przygotowania), ale dotrzeć można do niego z różnych stron. My, po przeanalizowaniu mapy w aplikacji, wybraliśmy jedną z krótszych opcji i rozpoczęliśmy wędrówkę w Rycerce Górnej, nieopodal szkoły. Trasa mierzy około dziewięciu kilometrów. Po drodze spotkaliśmy łanię, wsłuchiwaliśmy się w rykowisko jeleni, nazbieraliśmy pełną siatkę grzybów i zachwycaliśmy się wrześniowymi wrzosami. A samo Schronisko Oźna? To miejsce z duszą – takie, w którym można złapać głęboki oddech, poczuć prawdziwy górski klimat i kompletnie nie mieć ochoty wracać do domu. A do tego… czeka tu na Was najlepsze domowe ciasto w całych Beskidach!

Trasa: Rycerka Górna (poza szlakiem) – Kaplica Matki Bożej Pocieszenia – Schronisko Oźna – powrót tą samą trasą

Data wycieczki: 13 września 2025

Dystans: około 9 km*

Czas przejścia: około 3 h*

Minimalne wzniesienie: 598 m

Maksymalne wzniesienie: 856 m

*w obie strony

Schronisko Oźna trasa

Naszą wycieczkę rozpoczęliśmy w Rycerce Górnej, w pobliżu szkoły. Miejsca parkingowego trzeba tu szukać we własnym zakresie – niestety nie ma w okolicy oficjalnego parkingu, który mogłabym Wam wskazać. Trasę opiszę od momentu, w którym skręciliśmy w prawo z głównej drogi w Rycerce Górnej. Wcześniej minęliśmy jednak małą, drewnianą budkę z lokalnymi serkami, warto zatrzymać się tam na chwilę i spróbować tych pyszności przed wyruszeniem na szlak. Znaczna część trasy przebiega przez Żywiecki Park Krajobrazowy.

Po skręcie w prawo szliśmy chwilę wśród zabudowań, a następnie wkroczyliśmy na szeroką, utwardzoną drogę prowadzącą pomiędzy łąkami i pastwiskami. Już na samym początku trasy spotkaliśmy sarnę – spokojnie zeszła nam z drogi, poczekała aż przejdziemy i wróciła w swoje miejsce. Droga delikatnie pięła się pod górę, a my z zachwytem rozglądaliśmy się wokół. Wrześniowe wrzosy, krzewy pełne ostrężyn oraz wysyp grzybów – kozaków i kani – tworzyły niezwykle sielski i klimatyczny obraz początku naszej wędrówki.

0,7 km – Na szczycie polany weszliśmy na chwilę w las – droga lekko wznosiła się pod górę, była szeroka i miejscami bardziej kamienista. Po około 300 metrach skręciliśmy w lewo. Po nocnych opadach na tym odcinku zalegało sporo kałuż i błota. Następnie ponownie wkroczyliśmy na zalesioną drogę, która po około 400 metrach łagodnie doprowadziła nas do głazu z napisem „Przystań VII” na Szlaku Papiesko-Loretańskim. Po chwili droga się rozwidliła, poszliśmy w lewo i weszliśmy głębiej w las.

1,8 km – Dotarliśmy do ścieżki wiodącej w górę polany. Był to krótki, ale dość stromy odcinek. Z każdym krokiem otwierały się coraz piękniejsze widoki na beskidzkie szczyty. Na szczycie polany znajdują się prywatne wiaty turystyczne, z których można korzystać, pamiętając jednak o zasadach kultury… zawartych w regulaminie wiszącym na ścianie. Niestety, nie wszyscy turyści się do niego stosują – mimo prośby o zabranie ze sobą śmieci, ktoś pozostawił pod wiatą całą, dużą torbę odpadów. Na polanie jest także miejsce na ognisko, można tu spędzić naprawdę miło czas, a przy tym spotyka się tu niewielu ludzi. Miejsce zachwyca urodą, wśród traw roiło się od kani, choć niestety w drodze powrotnej wiele z nich było już poniszczonych. To właśnie na tym odcinku trasy mogliśmy wyraźnie i głośno usłyszeć ryki jeleni – rykowisko w Beskidzie Żywieckim rozbrzmiewało w pełni.

Po dość długim przystanku przy wiacie turystycznej ruszyliśmy w dalszą drogę. Do Schroniska Oźna pozostało nam jeszcze około 1,7 km. Najpierw podeszliśmy jeszcze kawałek w górę polany, a następnie wkroczyliśmy na leśną drogę, prowadzącą prosto do celu.

2,6 km – Po wdrapaniu się na górę wyszliśmy na kolejną leśną drogę, na której skręciliśmy w lewo. Już tutaj na drzewach pojawiły się tabliczki wskazujące kierunek trasy do schroniska. Szeroka droga doprowadziła nas do niewielkiego osiedla, przy którym minęliśmy Kaplicę Matki Bożej Pocieszenia na Szlaku Papiesko-Maryjnym. Dla odmiany, droga zaczęła schodzić w dół. Przebiega tędy także czarny szlak rowerowy.

Kaplica Matki Bożej Pocieszenia na Szlaku Papiesko-Maryjnym

3,1 km – Na naszej trasie pojawiło się kolejne rozwidlenie, na którym wybraliśmy ścieżkę w prawo, zgodnie z oznaczeniem na tabliczce prowadzącej do schroniska. Następnie wędrowaliśmy szeroką i wygodną drogą, miejscami mocniej zalesioną. Na tym odcinku minęliśmy kilka domków letniskowych ukrytych wśród drzew oraz natrafiliśmy na dwa górskie źródełka.

Schronisko Oźna

3,8 km – Leśna droga prowadząca lekko w dół zaprowadziła nas prosto do Schroniska Oźna, malowniczo położonego na wysokości 825 m n.p.m. W budynku mieściła się niegdyś szkoła. Podczas wizyty w Rycerce Górnej ucięliśmy miłą rozmowę z jedną z mieszkanek miejscowości, która opowiedziała nam, że w pewnym momencie dzieci uczęszczające do szkoły na Oźnej zostały przeniesione do szkoły z internatem, a placówkę zamknięto. Przez pewien czas działało tam także młodzieżowe schronisko, jednak i ono z czasem zostało zlikwidowane.

Nowi właściciele Schroniska Oźna zadbali tu o każdy szczegół. Wnętrze jest przytulne, urządzone ze smakiem i pełne klimatu – jasne przestrzenie z dodatkami w kolorze butelkowej zieleni robią ogromne wrażenie. Do dyspozycji turystów jest sporo miejsc do odpoczynku, zarówno w środku, jak i na zewnątrz budynku. Przed schroniskiem stoi duża, drewniana huśtawka, z której można podziwiać piękną sylwetkę schroniska oraz otaczające je beskidzkie wzniesienia.

My skusiliśmy się na sernik, a syn dodatkowo spróbował szarlotki – oba ciasta były przepyszne, domowe i wypiekane z sercem. Polecam je każdemu, kto tu zajrzy! Na miejscu można także kupić wyjątkowe pocztówki, schroniskowy magnes czy przypinkę.

Warto też wspomnieć o właścicielach, którzy z ogromną życzliwością i uśmiechem witają każdego turystę. To właśnie dzięki nim Schronisko Oźna ma tak niezwykły klimat. My z pewnością tu wrócimy – marzy mi się zobaczyć to miejsce zimą, w bajkowej, śnieżnej scenerii.

WAŻNE! Na razie schronisko działa tylko w weekendy (sobota, niedziela), więc planując wizytę, warto to wziąć pod uwagę.

Schronisko Oźna pieczątka

Pieczątki w Schronisku Oźna dostępne są na jednym ze stolików. A na tym samym stoliku czekała na mnie miła niespodzianka – jedna z turystek zostawiła kamyczek z akcji #KAMYCZKI.

Schronisko Oźna zdjęcia

W drodze powrotnej zebraliśmy siatkę grzybów. Po powrocie do domu na kolację przygotowaliśmy przepyszną jajecznicę z koźlarzami.

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic

2025-09-14