Blog

Ambonka Pani Jolci i Kamieniołom Straconka – szlak ze Straconki

Tym razem zapraszam Was na wycieczkę po magicznym Beskidzie Małym… W drugiej połowie stycznia odkryliśmy niezwykle widokowe miejsce na niemalże całe miasto Bielsko-Biała. Trasa na Ambonkę Pani Jolci nie jest długa, ale trzeba się na niej troszkę wysilić. Warto jednak pamiętać, że trasy wymagające wysiłku fizycznego najczęściej prowadzą do najpiękniejszych zakątków natury. Tak więc wybraliśmy się do położonej u podnóża Beskidu Małego Straconki. Jako ciekawostkę dodam, że to właśnie z tej dzielnicy Bielska-Białej biegnie Mały Szlak Beskidzki na Luboń Wielki w Beskidzie Wyspowym. Mały Szlak Beskidzki jest oznaczony kolorem czerwonym, jego długość to 137 km. Spokojnie, nasza trasa była o wiele, wiele krótsza…

Trasa: Bielsko-Biała, Straconka (szlak czerwony 🟥) – Ambonka Pani Jolci – Kamieniołom Straconka

Data wycieczki: 21 stycznia 2024 r.

Dystans: około 6 km

Czas trwania: około 2,5 godz. (sam przemarsz z dziewięcioletnim dzieckiem w dwie strony)

Minimalne wzniesienie: 415 m

Maksymalne wzniesienie: 732 m

Różnica wzniesień: 317 m

Straconka parking

Samochód zaparkowaliśmy w sąsiedztwie Kościoła MB Pocieszenia i Szkoły Podstawowej nr 26 w Bielsku-Białej – dzielenia Straconka na ulicy Złoty Potok.

Parametry GPS parkingu – Straconka, przy szlaku czerwonym: 49.8009967N, 19.0949294E

Z parkingu ruszyliśmy w górę ulicy Złoty Potok.

Straconka szlak czerwony

0,45 km – minęliśmy ostatnie zabudowania, skończył się asfalt i weszliśmy na szeroką drogę leśną, która po chwili skręciła w prawo i wprowadziła nas na wąską, pnącą się w górę ścieżkę. Szlak czerwony od samego początku jest bardzo dobrze oznaczony.

0,6 km – szlak czerwony skręcił w prawo i nadal prowadził nas stromo w górę leśną ścieżką. Na trasie spotkaliśmy pojedynczych turystów.

0,8 km – po chwili dostrzegliśmy kolejny znak na drzewie informujący nas o skręcie szlaku czerwonego, tym razem w lewo. Nasza wąska ścieżka bez zmian wspinała się w górę. Po drodze mieliśmy okazję podziwiać pierwsze widoki górskie.

1 km – przecinamy drogę pożarową i idziemy nadal dość strono pod górę. W drodze powrotnej to w tym miejscu skręcimy na drogę pożarową w stronę kamieniołomu.

1,2 km – ścieżka leśna na szlaku czerwonym zawinęła w lewo i nadal wymagała od nas wysiłku. Spod śniegu wystawały kamienie.

1,4 km – szlak czerwony skręcił w lewo i wyprowadził nas szeroką i przyjemną drogę leśną, na której zrobiło się nieco tłoczniej.

1,7 km – wygodna droga leśna doprowadziła nas do punktu widokowego.

Po chwili podeszliśmy w górę (około 50 metrów) i szlak czerwony skręcił w lewo. Przed nami był do pokonania już ostatni stromy odcinek szlaku, który zimową porą okazał się mimo wszystko wygodny. Gdynie ma śniegu, jest tu duża ilość luźnych kamieni, na których łatwo podjechać.

Punkt widokowy – Ambonka Pani Jolci, Kozy

2,3 km – Ambonka Pani Jolci.

Taras widokowy z ławeczką daje możliwość podziwiania panoramy na miasto Bielsko-Biała, Pogórza Cieszyńskiego, Czechowic-Dziedzic, Goczałkowic Zdroju z Jeziorem Goczałkowickim, szczytów Beskidu Śląskiego należących do pasma Klimczoka i Szyndzieli.

Dodatkowym atutem tego miejsca jest błoga cisza i spokój, która pozwala cieszyć się chwilą i w pełni zanurzyć się w otaczającym środowisku.

Od punktu widokowego Ambonka Pani Jolci można kontynuować wędrówkę na szczyt Gaiki, około 1,2 km drogi szlakiem czerwonym, albo na Luboń Wielki, do którego zostało jeszcze 135 km 😉

Ambonka pani Jolci zdjęcia

AMBONKA PANI JLOCI W BESKIDZIE MAŁYM

Kamieniołom Straconka, Bielsko-Biała

Schodząc do Straconki zdecydowaliśmy się jeszcze przespacerować leśną ścieżką w rejonach nieczynnego kamieniołomu w Straconce. Wyrobiska na różnych wysokościach stromego stoku tworzą unikalny krajobraz tego miejsca. Mimo, że spora część kamieniołomu jest już porośnięta lasem. Na jednej ze skał (10 m) jest uprawiana wspinaczka skalna, jest na niej 7 dróg wspinaczkowych o różnych trudnościach. W dnu naszej wycieczki mieliśmy okazję zobaczyć młodych chłopaków wspinających się po wspomnianej skale.

Aby dojść do kamieniołomu Straconka w drodze powrotnej należy skręcić w lewo ze szlaku czerwonego w miejscu skrzyżowania z drogą pożarową (punkt 5 na mapie). Już po 200 metrach (punkt 6) można na chwilę zobaczyć z trasy i podejść do pierwszych odsłoniętych skał (punkt 7). Stąd zostaje nam jeszcze kilkaset metrów do przejścia do właściwego kamieniołomu.

Kamieniołom Straconka zdjęcia

Początkiem kwietnia tego roku wybraliśmy się na wycieczkę rowerową na szczyt Gaiki, odwiedzając przy okazji Ambonkę Pani Jolci. Startowaliśmy wtedy z Przełęczy Przegibek. Trasa jest nieco łatwiejsza i wygodniejsza. Można przejść ją również pieszo 🙂 Po więcej szczegółów zapraszam tutaj: Ambonka Pani Jolci i Gaiki na rowerze z Przełęczy Przegibek

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic

2024-04-10
Ambonka Pani Jolci i Gaiki na rowerze z Przełęczy Przegibek

Początek kwietnia przywitał nas letnimi temperaturami. Korzystając z pięknej pogody wybraliśmy się na wycieczkę rowerową po Beskidzie Małym. Nie mieliśmy za wiele czasu, po godzinie 13:00 musieliśmy odebrać synka ze szkoły. Tym sposobem padło na trasę w okolicy Bielska-Białej. Ruszyliśmy w kierunku Straconki i Przełęczy Przegibek. W naszych planach było wyjechanie rowerem na Gaiki, po drodze chcieliśmy zatrzymać się na dłużej przy tarasie widokowym na Ambonce Pani Jolci, który mieliśmy przyjemność odkryć w drugiej połowie stycznia tego roku. Miejsce to już wtedy zrobiło na nas ogromne wrażenie… Ławeczka na tarasie, jest chyba najlepszą VIP-owską miejscówka na Świecie… Przy sprzyjających warunkach można podziwiać stąd naprawdę imponujące widoki…

Trasa: Przełęcz Przegibek (poza szlakiem/szlak czerwony 🟥) – Pod Gaikami – Ambonka Pani Jolci – Gaiki – powrót tą samą trasą

Data: 8 kwietnia 2024 r.

Dystans: 10 km

Czas trwania: około 1 godz. (sam przejazd rowerem w dwie strony)

Różnica wzniesień: 330 m

Minimalne wzniesienie: 652 m

Maksymalne wzniesienie: 816 m

Przełęcz Przegibek parking

PRZEŁĘCZ PRZEGIBEK PARKING

Samochód zaparkowaliśmy na darmowym parkingu przy Bufecie Gawra na Przełęczy Przegibek – 663 m n.p.m. (dokładne parametry GPS parkingu podaję poniżej). W dniu naszej wycieczki rowerowej wolnych miejsc było tu pod dostatkiem. Jednak zazwyczaj w weekendy i dni świąteczne parking pęka w szwach.

Jest to bardzo popularne miejsce ze względu na prowadzący stąd niebieski szlak na Magurkę Wilkowicką.

Zobacz również: Czupel i Magurka Wilkowicka rowerem z Przegibka

Parametry GPS – Parking Przełęcz Przegibek: 49.7932214N, 19.1293303E

Po zdjęciu rowerów z bagażnika ruszyliśmy w stronę znajdującego się przy parkingu szlabanu (dojazd pożarowy 12). Za szlabanem czekała na nas droga leśna prowadząca poza szlakiem turystycznym. Cieszyliśmy się, ponieważ trasa jest w dużej mierze zacieniona.

Pierwszy odcinek trasy aż do miejsca połączenia się ze szlakiem czerwonym jest bardzo wygodny. Praktycznie przez cały czas jedzie się szeroką, utwardzoną drogą, na której występują nieliczne kamienie. Czasem jest z górki, czasem pod górkę. Droga momentami jest kręta. Można spotkać tu spacerowiczów, biegaczy i oczywiście rowerzystów.

Jadąc w stronę Gaików pokonuje się 240 metrów wzniosu i 82 metry spadku . Czyli w drodze powrotnej na parking na Przełęczy Przegibek jest lżej.

0,5 km – dojechaliśmy do rozwidlenia drogi, które minęliśmy. Kontynuowaliśmy zjazd szeroką drogą leśną. To dobrze, bo na prawo jest konkretny podjazd 🙂

Szlak czerwony – Ambonka Pani Jolci i Gaiki

Przejechaliśmy 3,1 km i dotarliśmy do szlaku czerwonego prowadzącego ze Straconki. Za chwilę wrócimy do tego miejsca. Zjechaliśmy jeszcze w dół około 50 metrów do punktu widokowego, gdzie zrobiliśmy kilka zdjęć i spotkaliśmy jednego z pierwszych turystów zmierzających w stronę Gaików.

Po krótkiej chwili wróciliśmy do miejsca, gdzie szlak czerwony skręca w lewo (patrząc w górę od punktu widokowego). Przed nami był do pokonania najtrudniejszy odcinek na trasie, który praktycznie przez 500 metrów pnie się stromo w górę. Jazdy nie ułatwiały duże ilości luźnych kamieni. W dwóch najbardziej kamienistych miejscach miejscach musieliśmy zejść z rowerów i je wypchać pod górę. Ten odcinek zdecydowanie wymaga świetnej kondycji i umiejętności. Nie mówiąc o lepszym sprzęcie 😅

Punkt widokowy – Ambonka Pani Jolci zdjęcia

PUNKT WIDOKOWY – AMBONKA PANI JOLCI W BESKIDZIE MAŁYM

3,6 km – stromy podjazd na szlaku czerwonym doprowadził nas do tarasu widokowego. Nasza radość była przeogromna 🙂 Tak jak planowaliśmy spędziliśmy sporo czasu siedząc na ławeczce na tarasie widokowym. Widoczność w dniu naszej wycieczki rowerowej była doskonała, udało się nam nawet dojrzeć nasz blok, a nawet okna naszego mieszkania.

Tak więc z Ambonki Pani Jolci można podziwiać kawał Świata… Widoczne jest przede wszystkim nasze rodzinne miasto Bielsko-Biała z największymi osiedlami, Pogórze Cieszyńskie, Czechowice-Dziedzice, Goczałkowice Zdrój z Jeziorem Goczałkowickim, a także należące do Beskidu Śląskiego szczyty (pasmo Klimczoka i Szyndzieli).

Po dłuższej chwili ruszyliśmy w górę widocznej na poniższym zdjęciu kamienistej drogi (nadal szlak czerwony). Do Gaików mieliśmy do przejechania (i przejścia) około 1200 metrów. Początkowo droga szła dość stromo w górę, następnie nieco złagodniała i można było znowu pedałować.

Pod Gaikami

4,4 km – dojechaliśmy do skrzyżowania szlaków Pod Gaikami – 810 m n.p.m. Tutaj nasz czerwony szlak połączył się ze szlakiem niebieskim idącym z Lipnika.

Do właściwego szczytu Gaiki jest stąd dosłownie kilka metrów (znajduje się poza ścieżką). Naszym celem jest skrzyżowanie szlaków Gaiki, mieliśmy do pokonania jeszcze około 400 metrów. Droga była tu szeroka i dość wygodna.

Gaiki

4,9 km – naszym oczom ukazał się słup z drogowskazami (skrzyżowanie szlaków) i żółta tabliczka z napisem GAIKI – 808 M N.P.M. Miejsce to jest zalesione, nie rozciągają się stąd żadne widoki.

Można kontynuować stąd wycieczkę rowerową/pieszą na inne szczyty należące do Beskidu Małego. Możliwości jest naprawdę wiele. Nam niestety kończył się czas i po rozglądnięciu się w okolicy musieliśmy zawrócić i kierować się w stronę parkingu na Przełęczy Przegibek.

W drodze powrotnej czekało na nas sporo zjazdów, ale nie brakowało również kilka konkretnych podjazdów 😊

GAIKI W BESKIDZIE MAŁYM

To była bardzo udana wycieczka rowerowa po Beskidzie Małym. Na Ambonkę Pani Jolci na pewno jeszcze nieraz wrócimy. Według mnie nie ma lepszego miejsca do podziwiania panoramy mojego ukochanego miasta Bielska-Białej ❤

Zobacz koniecznie: Ambonka Pani Jolci i Kamieniołom Straconka – szlak ze Straconki

Mamy za sobą już kilka wycieczek rowerowych po Beskidach i Pieninach, zapraszam Cię serdecznie do odwiedzenia kategorii:

BESKIDY NA ROWERZE

PIENINY NA ROWERZE

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic

2024-04-09
Góra Bucze trasa – Szlak Kamyka i ścieżka przyrodniczo-krajobrazowa po Górze Bucze

W niedzielę Wielkanocną wybraliśmy się do Górek Wielkich, Gmina Brenna. Naszym celem było przejście SZLAKU KAMYKA, wyjście na Górę Bucze oraz przejście większej części ŚCIEŻKI PRZYRODNICZO-DYDAKTYCZNEJ PO GÓRZE BUCZE. Trasa jest o tyle ciekawa, że robi się na niej pętelkę. Miejsce to zdecydowanie warto było odwiedzić na wiosnę. Podczas przyjemnego spaceru po Górze Bucze mogliśmy zaobserwować, jak wiosenna flora budzi się do życia. A uwierzcie mi roślinność jest tu naprawdę bogata, jest czym nacieszyć oczy. Nie bez powodu w 2010 r. miejsce to zostało objęte ochroną przez zespół przyrodniczo-krajobrazowy. Obszar ten stanowi doskonałą okazję do nauki, turystyki i rekreacji na świeżym powietrzu, zachęcając przy tym do odkrywania piękna otaczającej nas natury. Na pewno warto wybrać się tu na spacer z dziećmi. Szczególnie, że trasa nie jest za długa, ani wymagająca.

Trasa: Górki Wielkie (spacerowy SZLAK KAMYKA🟦) – Bacówka Bucze – Góra Bucze (ŚCIEŻKA PRZYRODNICZO-DYDAKTYCZNA PO GÓRZE BUCZE🟥) – Bacówka Bucze (SZLAK KAMYKA🟦) – Górki Wielkie

Data:  31 marca 2024

Dystans: około 7 km

Czas trwania: około 2 godz. (sam przemarsz z dziewięcioletnim dzieckiem w dwie strony)

Minimalne wzniesienie: 312 m

Maksymalne wzniesienie: 417 m

Różnica wzniesień: 290 m

Wycieczkę zaczęliśmy nieopodal Muzeum Zofii Kossak Szatkowskiej w Górkach Wielkich na początku ulicy Stary Dwór.

Parametry GPS, okolice rozpoczęcia wycieczki w Górkach Wielkich: 49.7824450N, 18.8291992E

Ruszyliśmy w górę ulicy Stary Dwór, po drodze mijaliśmy wspomniane powyżej Muzeum Zofii Kossak Szatkowskiej w Górkach Wielkich.

MUZEUM ZOFII KOSSAK SZATKOWSKIEJ W GÓRKACH WIELKICH

Po przejściu 150 m skręciliśmy w lewo i weszliśmy na interesujący nas spacerowy SZLAK KAMYKA.

SZLAK KAMYKA GÓRKI WIELKIE 🟦

Dalej szliśmy szeroką i asfaltową drogą (ulica Stary Dwór) z widokiem na zażółcone pola przez około 300 m, następnie skręciliśmy w prawo. Asfalt poszedł w niepamięć. Z tablicy informacyjnej z mapą dowiedzieliśmy się, że znajdujemy się przy śląskiej Stanicy Harcerskiej położonej u podnóża Góry Bucze.

Do ŚCIEŻKI PRZYRODNICZO-DYDAKTYCZNEJ PO GÓRZE BUCZE mieliśmy do przejścia 2 km (około 30 minut).

1 km – skręciliśmy w lewo i weszliśmy na teren ZESPOŁU PRZYRODNICZO-KRAJOBRAZOWEGO „GÓRA BUCZE”.

Droga była tu szeroka, wygodna, momentami prowadziła nas lekko w górę. Po drodze mogliśmy podziwiać pierwsze, wyraźne oznaki wiosny. Występuje tu naprawdę wiele gatunków roślin i zwierząt. Nam udało się w okolicach polany widokowej przy Bucze spotkać kuropatwę.

Z tablicy informacyjnej na SZLAKU KAMYKA wyczytać można, że występuje tu: „ponad 150 gatunków grzybów, 460 gatunków mszaków i roślin naczyniowych oraz około 330 gatunków zwierząt”.

Po drodze podziwialiśmy malownicze, pełne różnorakich roślin łąki i pola otaczające ścieżkę na SZLAKU KAMYKA.

ZESPÓŁ PRZYRODNICZO-KRAJOBRAZOWY „GÓRA BUCZE”

1,8 km – doszliśmy do końca ścieżki przy obszernej polanie widokowej, SZLAK KAMYKA skręcił w prawo.

Następnie szliśmy w górę polany, po około 200 metrach weszliśmy do lasku.

Bacówka Bucze

2,4 km – leśna ścieżka doprowadziła nas do BACÓWKI BUCZE.

Niestety w dniu naszej wycieczki bacówka była nieczynna. Na miejscu dowiedzieliśmy się, że otwarta jest tylko w soboty i niedziele (czynna w godzinach 13:00-17:00). Oczywiście godziny otwarcia mogą w każdej chwili ulec zmianie.

Bacówka Bucze została otwarta w 2015 roku. Oferuje regionalne produkty. Dodatkowo w weekendy przy Bacówce Bucze wypasane są owce i kozy.

W niedalekiej przyszłości koniecznie musimy wybrać się tu w któryś weekend…

BACÓWKA-BUCZE

BACÓWKA-BUCZE

BACÓWKA-BUCZE

Ścieżka przyrodniczo-dydaktyczna po Górze Bucze 🟥

Przy Bacówce-Bucze ma koniec spacerowy SZLAK KAMYKA 🟦. Tutaj weszliśmy na ścieżkę przyrodniczo-dydaktyczną po Górze Bucze 🟥.

Od bacówki kierowaliśmy się w górę widocznej na poniższym zdjęciu polany (z niebieskiego szlaku skręciliśmy w prawo). Po chwili dość stromego podejścia droga zawinęła w lewo i weszła w las. Po drodze mijaliśmy kilka stacji na ścieżce przyrodniczo-dydaktycznej po Górze Bucze. Tablice zawierają różne informacje, ciekawostki m.in. na temat fauny i flory występującej na tutejszych terenach.

Bucze

GÓRA BUCZE

2,7 km – zalesiona Góra Bucze położona 417 m n.p.m. na Pogórzu Śląskim. Kopułę szczytową wzgórza Bucze budują wapienie (wapienie cieszyńskie, dolne i górne łupki cieszyńskie).

Na wzgórzu Bucze znajduje się 6 STACJA ścieżki przyrodniczo-dydaktycznej po Górze Bucze.

GÓRA BUCZE – STACJA 6 ŚCIEŻKI PRZYRODNICZO-DYDAKTYCZNEJ PO GÓRZE BUCZE

LEGENDA O KOŚCIÓŁKU NA SZCZYCIE GÓRY BUCZE

Po chwili kierowaliśmy się idącą lekko w dół leśną ścieżką, która doprowadziła nas do 4 STACJI ŚCIEŻKI PRZYRODNICZO-DYDAKTYCZNEJ PO GÓRZE BUCZE. Od początku wycieczki przeszliśmy 3 km.

STACJA 4 ŚCIEŻKI PRZYRODNICZO-DYDAKTYCZNEJ PO GÓRZE BUCZE

Po chwili na drzewie dostrzegliśmy strzałkę wskazującą ścieżkę do 5 STACJI na ŚCIEŻCE PRZYRODNICZO-DYDAKTYCZNEJ PO GÓRZE BUCZE. Na tabliczce widnieje informacja, aby pamiętać o powrocie w to samo miejsce.

Zgodnie z znakami skręciliśmy w lewo i po chwili wąska, leśna ścieżka doprowadziła nas do polany widokowej, przy której znajdowała się tablica 5 STACJI na ścieżce przyrodniczo-dydaktycznej.

Bucze polana widokowa

3,2 km – polana widokowa na ścieżce przyrodniczo-dydaktycznej po Górze Bucze.

STACJA 5 ŚCIEŻKI PRZYRODNICZO-DYDAKTYCZNEJ PO GÓRZE BUCZE

BUCZE POLANA WIDOKOWA

BUCZE POLANA WIDOKOWA

BUCZE POLANA WIDOKOWA

Po przerwie na małe co nieco cofnęliśmy się z powrotem na szlak ścieżki przyrodniczo-dydaktycznej (do drogowskazu wskazującego drogę do STACJI 5).

Dalej kierowaliśmy się idącą lekko w dół ścieżką leśną.

Cała ścieżka jest doskonale oznakowana.

3,6 km – skręciliśmy w prawo, las był coraz gęstszy. Po drodze mijaliśmy pojedyncze domki letniskowe.

Na tym odcinku ścieżki dostrzegliśmy dwa drzewa, które są POMNIKAMI PRZYRODY.

POMNIK PRZYRODY, BUCZE

POMNIK PRZYRODY, BUCZE

Około 4 km – dostaliśmy do 3 STACJI na ścieżce przyrodniczo-dydaktycznej po Górze Bucze. Przez chwilę wędrowaliśmy wzdłuż ogrodzenia.

STACJA 3 ŚCIEŻKI PRZYRODNICZO-DYDAKTYCZNEJ PO GÓRZE BUCZE

Dalej szliśmy wąską ścieżką prowadzącą wzdłuż terenu Dziecięcego Ośrodka Leczniczo-Rehabilitacyjnego „Bucze”, w którym pomoc znaleźć mogą dzieci ze schorzeniami układu oddechowego.

Następnie szlak zawinął w prawo i wyprowadził nas na szeroką drogę dojazdową do wspomnianego ośrodka. Szliśmy w dół tej drogi przez około 50 metrów.

Po chwili skręciliśmy z szerokiej drogi w lewo i ponownie weszliśmy na teren ZESPOŁU PRZYRODNICZO-KRAJOBRAZOWEGO „GÓRA BUCZE”. Leśna ścieżka doprowadziła nas do STACJI 9 na ścieżce przyrodniczo-dydaktycznej po Górze Bucze.

ZESPÓŁ PRZYRODNICZO-KRAJOBRAZOWY „GÓRA BUCZE”

STACJA 9 ŚCIEŻKI PRZYRODNICZO-DYDAKTYCZNEJ PO GÓRZE BUCZE

4,5 km – wyszliśmy na dole polany, na której znajduje się BACÓWKA BUCZE. Następnie wracaliśmy do samochodu znanym nam już SZLAKIEM KAMYKA 🟦. Zejście na parking poszło nam bardzo sprawnie, po drodze nie obyło się bez zabawy i wygłupów.

To była wycieczka pełna przyrodniczych doznań… Wędrując przez takie wyjątkowe tereny jak Góra Bucze, można docenić piękno natury i zrozumieć, dlaczego ochrona takich miejsc aż tak ważna. Podczas całej wycieczki na trasie spotkaliśmy pojedyncze osoby. Jest to jedno ze spokojniejszych miejsc, które mieliśmy okazję odwiedzić w ostatnim czasie.

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl  i na Instagramie: @greenmagpic

2024-04-03
Droga Pienińska rowerem z dzieckiem, Sromowce Niżne – Czerwony Klasztor – Szczawnica
Wiosenna przerwa świąteczna okazała się idealnym momentem na zrealizowanie naszych rowerowych planów. Na jesień udało się nam przejechać z naszym dziewięciolatkiem w dwóch częściach trasę rowerową biegnącą wzdłuż Jeziora Czorsztyńskiego -VELO CZORSZTYN (linki poniżej). Moim kolejnym marzeniem była trasa pieszo-rowerowa prowadząca wzdłuż rzeki Dunajec -DROGA PIENIŃSKA. Po przestudiowaniu mapy zdecydowaliśmy, że naszą wycieczkę rozpoczniemy w Sromowcach Niżnych przy kładce łączącej Polskę ze Słowacją. Trasa, którą pokonaliśmy skradła nasze serca. W szczególności widok na skalne turnie, Trzy Korony i rzekę Dunajec, który towarzyszył nam podczas wycieczki. Do tego trzeba dodać piękno otaczającej przyrody, bliski kontakt z naturą i wspólny wysiłek. Czyli wszystko to, co lubimy najbardziej. Trasa nie należy do wymagających, są na niej nieliczne, krótkie podjazdy. W przypadku wycieczki z dzieckiem, szczególnie młodszym problemem może być dość długi dystans, który należy pokonać w dwie strony. Warto również zwrócić uwagę na brak barierek zabezpieczających w wielu miejscach przy Dunajcu. Trasa będzie odpowiednia dla dzieci, które pewnie czują się na rowerze i mają już jakieś doświadczenie w dłuższych wycieczkach rowerowych. Po więcej informacji na temat Drogi Pienińskiej zapraszam do dalszej części wpisu.
Trasa: Sromowce Niżne – Czerwony Klasztor – Szczawnica – powrót tą samą trasą

Droga Pienińska mapa

Data: 29 marca 2024

Dystans: około 22 km

Czas trwania: około 3 godz. 40 min. (sam przejazd rowerem z dziewięcioletnim dzieckiem w dwie strony)

Minimalne wzniesienie: 428 m

Maksymalne wzniesienie: 457 m

Różnica wzniesień na trasie: 140 m

Tym razem w Pieniny zdecydowaliśmy się jechać przez Słowację. Według aplikacji była to szybsza trasa aż o czterdzieści minut. Po drodze z samochodu mogliśmy podziwiać przepiękne tatrzańskie szczyty. Zaśnieżone Tatry na tle niebieskiego nieba prezentowały się zachwycająco. Wiedzieliśmy, że nasza wycieczka rowerowa będzie udana, pogoda od samego rana była fantastyczna. Nie spodziewaliśmy się jednak, że w Pieninach będą aż takie pustki.

Sromowce Niżne

Na miejscu byliśmy koło godziny dwunastej. Pienińska Droga biegnie ze Szczawnicy do Czerwonego Klasztoru. My przejechaliśmy trasę w przeciwnym kierunku. Tak jak już wspominałam we wstępie, naszą wycieczkę rowerową zaczęliśmy po polskiej stronie w Sromowcach Niżnych. Dosłownie po chwili, po przejechaniu przez kładkę nad rzeką Dunajec w Sromowcach Niżnych znaleźliśmy się po stronie słowackiej w miejscowości Czerwony Klasztor. Poniżej prezentuję zdjęcia kładki w Sromowcach Niżnych, podziwiać można z niej zachwycające widoki na Tatry. Po przejechaniu przez most otwiera się doskonały widok na pienińskie Trzy Korony.

W sezonie przy Drodze Pienińskiej działają liczne punkty gastronomiczne, są budki z pamiątkami, wypożyczalnie rowerów, toalety. Poza sezonem wszystko było pozamykane.

Kładka – most w Sromowcach Niżnych – Czerwony Klasztor zdjęcia

PARAMETRY GPS, KŁADKA W SROMOWCACH NIŻNYCH: 49.3943331N, 20.4105592E

Po przejechaniu przez kładkę skręciliśmy w lewo i jechaliśmy wzdłuż rzeki Dunajec i jezdni.

0,7 km – wjechaliśmy na ścieżkę pieszo-rowerową, po chwili skręciliśmy w lewo i podjechaliśmy na plażę położoną oczywiście na terenie miejscowości Czerwony Klasztor. Z plaży można podziwiać wspaniałe widoki na Trzy Korony i Tatry.

MIEJSCOWOŚĆ CZERWONY KLASZTOR – PLAŻA

1 km – dojechaliśmy do końca drogi przy Czerwonym Klasztorze (muzeum w średniowiecznym klasztorze) skręciliśmy w lewo i wjechaliśmy na metalowy mostek, za którym znajdowała się rozległa polana z niesamowitym widokiem na Trzy Korony.

Trasa od polany widokowej przy Czerwonym Klasztorze początkowo jest asfaltowa, następnie staje się szutrowa (nadal wygodna). W dużej mierze zacieniona. Odcinek prowadzący bezpośrednio przy rzece Dunajec jest w wielu miejscach niezabezpieczony barierkami. Mimo, że droga jest szeroka, to przy dużym ruchu pieszo-rowerowym na pewno trzeba zachować tu większą ostrożność. Na tym odcinku są dwa krótkie i warte uwagi podjazdy, które wymagają nieco więcej wysiłku, podprowadzenia roweru (ograniczenie prędkości do 10km/h). Część trasy prowadzi przez imponujący wąwóz, wrażenie robią ogromne skalne skały wznoszące się nad Drogą Pienińską.

Na Drodze Pienińskiej nie brakuje miejsc wypoczynkowych przygotowanych z myślą o turystach i rowerzystach. Przy ścieżce są tablice dydaktyczne w języku słowackim i angielskim. Ścieżka jest bardzo dobrze oznakowana.

CZERWONY KLASZTOR – MUZEUM

TRZY KORONY, POLANA WIDOKOWA PRZY DRODZE PIENIŃSKIEJ

TRZY KORONY, POLANA WIDOKOWA PRZY DRODZE PIENIŃSKIEJ

Huta

4 km – Huta – 455 m n.p.m., znajduje się tu niewielka polana, w okolicach Huty możliwość odpoczęcia na ławeczce.

STROMY PODJAZD NA DRODZE PIENIŃSKIEJ

WIDOK NA SOKOLICĘ Z DROGI PIENIŃSKIEJ

Przełom Leśnickiego Potoku

8,3 km – Przełom Leśnickiego Potoku – 429 m n.p.m. Od Szczawnicy dzieliły nas już tylko 2 km. Dalej kierowaliśmy się w stronę słowackiej miejscowości Leśnica (przejście graniczne). Na tym odcinku Drogi Pienińskiej droga jest rozdzielona barierkami – osobna dla rowerzystów i osobna dla pieszych. Jako ciekawostkę dodam, że Przełom Leśnickiego Potoku od 1987 r. jest ścisłym rezerwatem przyrody.

Przejścia graniczne Szczawnica-Leśnica

9 km – dojechaliśmy do przejścia granicznego Szczawnica-Leśnica. Znajduje się tu słowacki pawilon Pienińskiego Parku Narodowego i dolna przystań flisacka oferująca w sezonie spływy Dunajcem. W Leśnicy zrobiło się nieco bardziej tłocznie. Widać, że sporo osób traktuje Leśnicę jako cel swojej wycieczki ze Szczawnicy.

Od przejścia granicznego do przystani w Szczawnicy mieliśmy do przejechania jeszcze nieco ponad 1 km. Na dalszej trasie nie czekały na nas żadne niespodzianki, było bardzo wygodnie, droga była nadal szeroka i pokryta asfaltem.

Szczawnica

10 km – wjechaliśmy na brukowaną, szeroką drogę prowadzącą do centrum Szczawnicy, po drodze mijaliśmy przystań promu Nowy Przewóz (przeprawa przez Dunajec na szlak na Sokolicę), Pawilon Pienińskiego Parku Narodowego z wystawami, zdecydowaliśmy się na dłuższy odpoczynek na ławkach przy Grocie Zyblikiewicza, jest tu możliwość dopompowania kół w rowerze, skorzystania z kluczy naprawczych. Po drodze mijaliśmy również zejście do Schroniska PTTK Orlica, prowadziło do niego bardzo strome podejście (bardzo trudne do pokonania na rowerze).

PAWILON PIENIŃSKIEGO PARKU NARODOWEGO Z WYSTAWAMI, SCZAWNICA

PODSTAWOWE INFORMACJE, PRZEŁOM DUNAJCA, PAWILON PPN Z WYSTAWAMI

POMPKA, KLUCZE NAPRAWCZE – DROGA PIENIŃSKA, SZCZWNICA

Grota Zyblikiewicza przy Drodze Pienińskiej

GROTA ZYBLIKIEWICZA PRZY DRODZE PIENIŃSKIEJ, SZCZAWNICA

PRZYSTAŃ W SZCZWNICY

Po dojechaniu do PRZYSTANI W SZCZAWNICY zawróciliśmy i udaliśmy się w drogę powrotną. Muszę przyznać, że powrót wymagał od nas nieco więcej wysiłku, było troszkę 'pod górkę’ 😅 Słońce chowało się za wysokimi skalnymi turniami, zerwał się wiatr, przez co było zdecydowanie chłodniej. Za to na trasie były jeszcze większe pustki, cisza i spokój. Zrobiliśmy kilka krótkich przystanków i rozkoszowaliśmy się jeszcze wspaniałymi widokami rozciągającymi się z Drogi Pienińskiej.

Pieniny są zdecydowanie moim miejscem na Ziemi! 💚

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic
2024-04-01
Rysianka szlak z Sopotni Wielkiej

Początkiem marca wybraliśmy się na Rysiankę położoną w Grupie Lipowskiego Wierchu i Romanki w Beskidzie Żywieckim. Od lat jest ona częstym celem naszych wycieczek górskich. Jest to wspaniałe miejsce widokowe na Babią Górę, Tatry, a także na urokliwe zachody słońca. Wiosną natomiast można podziwiać tu jedne z piękniejszych krokusów w Beskidzie Żywieckim. Tym razem zdecydowaliśmy się jednak na odkrycie nieznanego nam dotąd szlaku na Rysiankę. Udaliśmy się do Sopotni Wielkiej na szlak niebieski. Muszę przyznać, że przypadł mi on wyjątkowo do gustu. Mimo, że pierwsza część szlaku wiedzie asfaltem (za którym nie przepadam), trasa nie należy do nudnych i trzeba się na niej nieco wysilić.

Trasa: Sopotnia Wielka Kolonia (szlak niebieski) – Hala Rysianka – Rysianka – powrót tą samą trasą

Data:  3 marca 2024

Dystans: około 10 km

Czas trwania: około 3,5 godz. (sam przemarsz z dziewięcioletnim dzieckiem w dwie strony)

Minimalne wzniesienie: 745 m

Maksymalne wzniesienie: 1266 m

Sopotnia Wielka parking

Samochód zaparkowaliśmy na darmowym miejscu postojowym w Sopotni Wielkiej w przysiółku Kolonia.

Mimo weekendu na parkingu wolnych miejsc było pod dostatkiem.

Parametry GPS parkingu – Sopotnia Wielka Kolonia, szlak niebieski: 49.5594456N, 19.2751242E

MIEJSCE POSTOJU POJAZDU – SOPOTNIA WIELKA

Naprzeciwko parkingu znajduje się nieduża, drewniana kapliczka, która postawiona została około 1924 r.

DREWNIANA KAPLICZKA W SOPOTNI WIELKIEJ

Sopotnia Wielka szlak niebieski

Z parkingu musieliśmy dostać się na drugą stronę rzeki Sopotnia Wielka. W tym celu skręciliśmy zaraz za parkingiem (koniec ogrodzenia) w prawo i kierowaliśmy się wąską ścieżką w stronę rzeki Sopotnia Wielka.

Po 100 metrach doszliśmy do drewnianego mostku prowadzącego nad Rzeką Sopotnia Wielka. Po przejściu przez most, kamienne schodki wyprowadziły nas na szeroką i asfaltową drogę, skręciliśmy w lewo i szliśmy w górę tej drogi.

KASKADA NA RZECE SOPOTNIA WIELKA

Po około 700 m doszliśmy do przepełnionego parkingu na szlaku niebieskim. Zaraz za parkingiem weszliśmy na drogę leśną. Droga asfaltowa prowadziła nas cały czas wzdłuż Rzeki Sopotnia Wielka, na której zaobserwować można liczne kaskady. Droga prowadzi leciutko w górę, nie ma tu żadnych stromych podejść.

PARKING NA SZLAKU NIEBIESKIM W SOPOTNI WIELKIEJ

DROGA LEŚNA NA SZLAKU NIEBIESKIM W SOPOTNIEJ WIELKIEJ

1,9 km – szlak niebieski skręcił w prawo i weszliśmy na wąską, kamienistą i pnącą się w górę ścieżkę leśną. Jest to dość stromy odcinek szlaku niebieskiego. Dodatkowo w dniu naszej wycieczki było tu dość ślisko.

Po chwili ścieżka nieco złagodniała, nadal jednak nie brakowało na niej luźnych kamieni i korzeni.

Co jakiś czas wąska ścieżka robiła się nieco bardziej stroma.

2,9 km – na szlaku niebieskim minęliśmy niewielki, ale imponujący skalny wodospad (Bród). Dalej wędrowaliśmy idącą delikatnie w górę ścieżką. Krajobrazy były bardziej jesienne niż zimowe.

3 km – do pokonania mieliśmy krótkie, ale strome podejście, które doprowadziło nas do szerokiej drogi pożarowej.

Skręciliśmy w lewą stronę szerokiej drogi, szlak niebieski po kilku metrach wszedł ponownie na wąską ścieżkę leśną (w prawo). Do pokonania mieliśmy kolejne krótkie podejście.

Leśna ścieżka była cały czas kamienista i prowadziła nas momentami łagodnie w górę szlaku. Kilka razy po ścieżce płynął potoczek górski.

3,6 km – z każdym krokiem na trasie mogliśmy zaobserwować coraz to większe ilości śniegu. Wąska ścieżka prowadziła nas między drzewami.

4,3 km – szlak niebieski skręcił w prawo, wyszliśmy na szeroką i oblodzoną drogę leśną.

Szlak niebieski ponownie stał się stromy i wymagał od nas nieco więcej wysiłku aż do samej Hali Rysianka.

4,6 km – wyszliśmy na zaśnieżoną Halę Rysiankę. Za plecami mieliśmy wspaniałe widoki na szczyty należące do Beskidu Żywieckiego, w tym Pilsko i Babią Górę.

Rysianka Schronisko

5 km – dotarliśmy do Schroniska na Hali Rysianka położnego 1290 m n.p.m. W schronisku działa bufet, polecamy w szczególności jagodzianki, które można kupić tu tylko i wyłącznie w weekend. Są naprawdę smaczne. Chętni mogą również skorzystać z oferty noclegowej Schroniska na Rysiance (50 miejsc noclegowych w schronisku, istnieje również możliwość rozbicia namiotu). Tak jak już wspominałam podziwiać można stąd wspaniałe widoki na szczyty należące do Beskidu Żywieckiego (m.in. Babią Górę, Pilsko), a przy dobrej widoczności Tatry. Dzień był bardzo wietrzny, a śniegu jak na początek marca było jak na lekarstwo.

SCHRONISKO GÓRSKIE NA RYSIANCE – PIECZĄTKA

Rysianka krokusy

Rysianka zachód słońca

Na Rysiankę najczęściej chodzimy ze Złatnej Huty. Muszę przyznać jednak, że mi do gustu bardziej przypadła opisana w tym wpisie trasa z Sopotni Wielkiej. Szlak niebieski mimo, że jest dość wymagający, jest wyjątkowo ciekawy. Liczne kaskady, strome podejścia, piękny i dziki las, potoki przecinające ścieżkę, to wszystko czyni według mnie szlak wyjątkowo atrakcyjnym. Myślę, że jeszcze nieraz zawitamy na szlaku niebieskim w Sopotni Wielkiej 🙂

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl  i na Instagramie: @greenmagpic

2024-03-28
Czupel trasa z Jaworza Nałęże

Tym razem w niedzielne popołudnie wybraliśmy się do Jaworza Nałęże. Biegnie stąd dość popularny szlak czerwony na Błatnią. My zdecydowaliśmy się na krótszą wycieczkę szlakiem czerwonym na Czupel. Od razu dodam, że nie chodzi tu o najwyższy szczyt Beskidu Małego należący do Korony Gór Polski. Nasz Czupel położony jest w paśmie Beskidu Śląskiego i mierzy 746 m n.p.m. Trasa, którą opiszę nie jest za długa, przez większość czasu prowadzi przez piękny las i pnie w górę. Chociaż widoki w Beskidach są już iście wiosenne, to wiatr nadal jest mroźny i przeszywający. Warto wrzucić na zapas do plecaka cieplejszą bluzę i rękawiczki.

Trasa: Jaworze Nałęże (szlak czerwony) – Pod Łazkiem – Czupel – powrót tą samą trasą

Data: 17 marca 2024

Dystans: ok 5 km

Czas trwania: około 2 godz. (sam przemarsz z dziewięcioletnim dzieckiem w dwie strony)

Minimalne wzniesienie: 450 m

Maksymalne wzniesienie: 746 m

Jaworze Nałęże

Z Bielska-Białej do Jaworza Nałęże (450 m n.p.m.) jechaliśmy około 20 minut. Tak jak już wspomniałam idzie stąd szlak czerwony na Błatnią, są również ścieżki dydaktyczne.

Ławka – Wiesław Dymny w Jaworzu Nałęże

Jeśli macie ochotę odpocząć na ławeczce w towarzystwie polskiego poety, aktora Wiesława Dymnego macie taką możliwość w Jaworzu Nałęże. To właśnie tutaj wychowywał się Wiesław Dymny. Ławeczka znajduje się w okolicach słupa z drogowskazami.

ŁAWKA – WIESŁAW DYMNY W JAWORZU NAŁĘŻE

Jaworze Nałęże parking

Samochód zaparkowaliśmy na bezpłatnym parkingu w okolicach Kaplicy św. Jana Nepomucena w Nałężu.

Miejsc parkingowych w okolicy jest naprawdę sporo.

Można dojechać tu również autobusem PKS, bądź Komunikacją Beskidzką.

Parametry GPS parkingu – Jaworze Nałęże szlak czerwony: 49.7673389N, 18.9096956E

KAPLICA ŚW. JANA NEPOMUCENA W NAŁĘŻU

Z parkingu ruszyliśmy w kierunku zachodnim szlakiem czerwonym. Przeszliśmy przez mostek, za którym po lewej stronie dostępny jest kolejny parking.

Po prawej stronie jest natomiast ogólnodostępny plac zabaw i wiata z miejscem ogniskowym. W drodze powrotnej z Czupla zatrzymaliśmy się tu na dłuższą chwilę 🙂

Jaworze Nałęże – plac zabaw

JAWORZE NAŁĘŻE – PLAC ZABAW / PARK LINOWY

JAWORZE NAŁĘŻE – PLAC ZABAW / PARK LINOWY

JAWORZE NAŁĘŻE – WIATA Z MIEJSCEM OGNISKOWYM, PLAC ZABAW / PARK LINOWY

Jaworze Nałęże szlak czerwony – Czupel

Dalej kierowaliśmy szeroką i asfaltową drogą, po chwili przeszliśmy przez kolejny mostek. Mimo, że parkingi pękały tu w szwach, na szlaku czerwonym nie było jakoś bardzo tłoczno.

Za mostkiem znajduje się Ośrodek Harcerski Hufca ZHP Siemianowice Śląskie w Jaworzu, przy którym szlak czerwony skręcił w prawo. Droga zaczęła iść w górę, po chwili asfalt poszedł w niepamięć i weszliśmy na drogę leśną.

OŚRODEK HARCERSKI HUFCA ZHP SIEMIANOWICE ŚLĄSKIE W JAWORZU NAŁĘŻE

Minęliśmy szlaban i mieliśmy do pokonania dość strome podejście prowadzące przez las, szliśmy w kierunku grzbietu Łazek.

0,5 km – szlak czerwony skręcił w prawo, aby po chwili skręcić w lewo.

Szlak czerwony praktycznie przez cały czas piął się w górę. Po drodze mogliśmy zaobserwować przepiękne żywce gruczołowate.

ŻYWIEC GRUCZOŁOWATY

ŻYWIEC GRUCZOŁOWATY

Pod Łazkiem

POD ŁAZKIEM

1,3 km – Pod Łazkiem – 662 m n.p.m.

Tutaj doszedł do nas biegnący ze Skoczowa szlak zielony.

Szlak czerwony skręcił tu ostro w prawo. Od tego punktu na Czupel mieliśmy jeszcze do przejścia 1,2 km.

Po skręcie szlak czerwony cały czas piął się łagodnie w górę. Na tym odcinku szlaku otworzyły się widoki na Beskid Śląski.

2 km – szlak czerwony wprowadził nas w nieco gęstszy las, droga była nadal szeroka, nie brakowało również dużych kałuż i błota.

Czupel 746 m n.p.m.

2,5 km – dotarliśmy na zalesiony szczyt Czupel położony 746 m n.p.m. Jest tu ławeczka, na której można odpocząć, kapliczka na drzewie i dwa oznaczające Czupel kamienie. Jeden z nazwą szczytu i jego wysokością, a drugi z oznaczeniem szlaku czerwonego. Na Czuplu spotkaliśmy parę sympatycznych turystów, którzy zwolnili nam ławeczkę i ruszyli w dalszą drogę. My zrobiliśmy sobie przerwę na małe co nieco, a Namirek spędził czas na zabawie autkiem w kałuży 😉

Tak jak już pisałam kierując się z Czupla czerwonymi znakami można dojść na Błatnią (917 m n.p.m.) przez Małą Cisową i Wielką Cisową. Dystans jaki należy pokonać to około 3,5 km.

Jako ciekawostkę dodam, że mieliśmy okazję odwiedzić jeszcze jeden szczyt o nazwie Czupel w Beskidzie Śląskim. Czupel Wiślański położony jest 882 m n.p.m. w Paśmie Baraniej Góry. Jest to bardzo atrakcyjne miejsce, po więcej szczegółów zapraszam tutaj: CZUPEL WIŚLAŃSKI SZLAK Z WISŁY NOWA OSADA

SZCZYT CZUPEL – 746 M N.P.M. W BESKIDZIE ŚLĄSKIM

SZCZYT CZUPEL – 746 M N.P.M. W BESKIDZIE ŚLĄSKIM

SZCZYT CZUPEL – 746 M N.P.M. W BESKIDZIE ŚLĄSKIM

Prawdę mówiąc plany na to niedzielne popołudnie mieliśmy nieco inne… Przez aplikację i nasze rozkojarzenie zamiast w Górkach Wielkich wylądowaliśmy w Jaworzu Nałęże. Na szczęście wycieczka w zupełnie nieplanowane miejsce okazała się udana 😉 Szczególnie, że wcześniej nie mieliśmy okazji być w tej dzielnicy Jaworza. A na szlak w Górkach Wielkich, wybierzemy się innym razem… 😅

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic

2024-03-19
Wisła Ustroń trasa rowerowa – wycieczka rowerowa z dzieckiem

W piątkowe, marcowe popołudnie wybraliśmy się do miasta Wisła na ścieżkę pieszo-rowerową prowadzącą do Ustronia. Ścieżka ta stanowi część Wiślanej Trasy Rowerowej. Przejechany przez nas odcinek trasy nie jest wymagający, łagodnie prowadzi wzdłuż rzeki Wisły. Śmiało można powiedzieć, że jest do przejechania dla każdego. Można się tu wybrać z dziećmi, które pewnie czują się na rowerze i są w stanie przejechać na nim ponad dwadzieścia kilometrów (w dwie strony). Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, aby przerwać wycieczkę w dowolnym momencie i miejscu. Niekoniecznie trzeba jechać aż do Ustronia. Na trasie czeka na Wasze dzieci sporo atrakcji: mosty, tablice ścieżek przyrodniczych, Park miniatur w Wiśle, place zabaw, przygotowane miejsca wypoczynkowe ze stojakami na rowery nad brzegiem Wisły oraz punkty gastronomiczne. Do tego trzeba dodać wspaniałe widoki na beskidzkie szczyty, kaskady i bogatą przyrodę otaczającą ścieżkę. Pieszo, z wózkiem pokonaliśmy tę trasę wiele, wiele razy. Po raz pierwszy wybraliśmy się do Wisły z rowerami. Pogoda była iście wiosenna, na ścieżce rowerowej nie było tłumów. Inaczej jest jednak w sezonie i w weekendy. Spotkać można tu wielu spacerowiczów i rowerzystów. Wtedy ruch na ścieżce pieszo-rowerowej jest wzmożony i trzeba zachować większą ostrożność.

Trasa: Wisła – Ustroń – powrót tą samą trasą

Data: 15 marca 2024

Dystans: ok 25 km

Czas trwania: około 2 godz. (sam przejazd z dziewięcioletnim dzieckiem w dwie strony)

Minimalne wzniesienie: 351 m

Maksymalne wzniesienie: 458 m

Wisła parking

Samochód zaparkowaliśmy na bezpłatnym parkingu w Wiśle przy ulicy Wyzwolenia zaraz przy interesującej nas ścieżce pieszo-rowerowej w Wiśle.

Zaraz przy parkingu znajduje się plac zabaw. W dniu naszej rowerowej wycieczki nie brakowało również wiosennych krokusów.

Parametry GPS – Parking w Wiśle przy ścieżce pieszo-rowerowej: 49.6377286N, 18.8828689E

Wisła Ustroń trasa rowerowa

Ścieżka pieszo -rowerowa w Wiśle, jak i w Ustroniu jest doskonale przygotowana i oznakowana.

Większa część trasy poprowadzona jest drogą asfaltową, brukowaną. Zdarzają się również króciutkie odcinki z wygodną drogą szutrową. Na trasie Wisła-Ustroń kilka razy trzeba przeprowadzić rower przez jezdnię. Zdarza się także, że momentami ścieżka rowerowa prowadzi w sąsiedztwie szosy. W kilku miejscach dozwolony jest ruch samochodów (np. w przypadku dojazdu do posesji). W dniu naszej wyprawy na ścieżce rowerowej ruch samochodowy był znikomy. Jeśli chodzi o pieszych, najwięcej spacerowiczów można było spotkać w Centrum Wisły, Parku Kopczyńskiego w Wiśle oraz w Parku Miejskim w Ustroniu.

Ścieżki rowerowej nie będę opisywać krok po kroku, tak jak to robię przy opisach szlaków górskich. Myślę, że dużo widać na mapie i na zdjęciach 😊

Wisła Ustroń trasa rowerowa – zdjęcia

Wisła

Po drodze można podziwiać piękno miasta Wisła oraz beskidzkie szczyty. Trzeba przejechać przez kilka mostów prowadzących nad rzeką Wisła. Na ścieżce rowerowej w kilku miejscach istnieje możliwość dopompowania kół w rowerze lub dokonania małych napraw lub regulacji (ogólnodostępne stacje rowerowe przy szlaku rowerowym).

Szlaki z Wisły: Wisła szlaki

2,5 km – po prawej stronie ścieżki rowerowej znajdują się baseny w Wiśle. Przejechaliśmy przez most nad rzeką Wisła i dojechaliśmy na teren Parku Kopczyńskiego w Wiśle, który położony jest między rzeką Wisłą, a rynkiem miasta. W parku jest fontanna, kamienne figurki niedźwiadków, ogólnodostępny plac zabaw, amfiteatr, boisko. Nie brakuje alejek do spacerowania i ławek do odpoczynku.

Zabytkowy PARK PRZYGÓD w Wiśle

ZABYTKOWY PARK PRZYGÓD W PARKU KOPCZYŃSKIEGO W WIŚLE

Na teren Parku Kopczyńskiego w Wiśle dostępny jest ZABYTKOWY PARK PRZYGÓD. Zwany przez wielu również PARKIEM MINIATUR W WIŚLE. Znajdziecie tu miniaturki wykonane z kolorowej mozaiki przedstawiające najciekawsze i najpopularniejsze budowle z miast położonych nad rzeką Wisłą.

W ZABYTKOWYM PARKU PRZYGÓD W PARKU KOPCZYŃSKIEGO zobaczycie: miniaturowy Zamek Prezydenta RP w Wiśle, Zamek Królewski na Wawelu w Krakowie, Zamek w Sandomierzu, Zamek w Janowcu, Zamek w Kazimierzu Dolnym, Pałac w Puławach, Zamek Królewski w Warszawie, Katedrę św. Janów w Toruniu, Zamek w Świeciu i Żuraw w Gdańsku.

ZABYTKOWY PARK PRZYGÓD W PARKU KOPCZYŃSKIEGO W WIŚLE

ZABYTKOWY PARK PRZYGÓD W PARKU KOPCZYŃSKIEGO W WIŚLE

Po przejechaniu przez PARK KOPCZYŃSKIEGO w Wiśle, przeprowadziliśmy rowery przez jezdnię, przejechaliśmy przez most i skręciliśmy w lewo w Bulwar Słoneczny. Po drodze minęliśmy kolejny plac zabaw. Do Ustronia mieliśmy jeszcze około 9 km drogi.

Dawniej spacerując po Wiśle z synkiem siedzącym jeszcze w wózku robiliśmy sobie piknik nad brzegiem Wisły.

Te rejony miasta Wisły są nam bardzo bliskie 🙂

KROKUSY PRZY ŚCIEŻCE ROWEROWEJ W WIŚLE

KROKUSY PRZY ŚCIEŻCE ROWEROWEJ W WIŚLE

4,6 km – przejechaliśmy pod mostem. Na tym odcinku ścieżki rowerowej mijaliśmy Oczyszczalnie Ścieków w Wiśle. Czasem unosi się tu przez moment nieprzyjemny zapach, jak to w pobliżu tego typu oczyszczalni bywa.

5,7 km – ścieżka rowerowa prowadzi przez chwilę wzdłuż szosy, następnie należy przejechać przez przejazd kolejowy w Wiśle Obłaziec. (sprawdź to, czy to Obłaziec)

Kładka dla pieszych przez rzekę Wisłę

Następnie zboczyliśmy na moment ze ścieżki prowadzącej do Ustronia, aby zobaczyć bardzo ciekawą kładkę na łańcuchach dla pieszych w Wiśle prowadzącą oczywiście nad rzeką Wisła. Z wiszącej na słupach kładki tabliczki dowiedzieliśmy się, że jest to urządzenie hydrotechniczne Jaz z przepławką. Obowiązuje tu zakaz wędkowania (50 m w górę i w dół). Dodam również, że przez kładki należy przeprowadzić rower. Miejsce to nas oczarowało… 🙂

Kilkadziesiąt metrów od łańcuchowej kładki wjechaliśmy do Ustronia. Jechaliśmy szeroką i wygodną ścieżką rowerową przez las. Po drodze przejechaliśmy przez mostek, przez chwilę jechaliśmy wzdłuż torów kolejowych. Był to jeden ze spokojniejszych i luźniejszych odcinków na trasie.

Ustroń

8,5 km – postanowiliśmy zrobić sobie przerwę na małe co nieco. Zatrzymaliśmy się przy jednym z miejsc wypoczynkowych nad brzegiem Wisły w Ustroniu. Są tu stojaki na rower, miejsce do siedzenia, tablice ścieżki przyrodniczej.

Przy miejscu wypoczynkowym jest most, który prowadzi nad rzeką Wisłą. Jest to tylko zdjęcie podglądowe, aby pokazać okolicę. Nie przejeżdżaliśmy przez ten most 🙂

Po około 20 minutach ruszyliśmy w stronę Parku w Ustroniu. Droga była bez zmian – wygodna i szeroka. Tutaj również było widać pierwsze oznaki zbliżającej się wielkimi krokami wiosny. Nie brakowało wysypu zawilców i żywców gruczołowatych.

ZAWILEC

ŻYWIEC GRUCZOŁOWATY

ŻYWIEC GRUCZOŁOWATY

Wjechaliśmy na teren parku w Ustroniu. Po prawej stronie ścieżki jest tu kładka dla pieszych prowadząca nad rzeką Wisłą, z której można podziwiać Czantorię. Nie brakuje tu spacerowiczów. Są przygotowane miejsca wypoczynkowe. Z brzegu Wisły zaobserwować można łabędzie i kaczki krzyżówki.

Ustroń jest miejscowością uzdrowiskową. Jest to miejsce wypoczynkowe i ośrodek wczasowy.

Szlaki prowadzące z Ustronia: Ustroń szlaki

KŁADKA DLA PIESZYCH NAD WISŁĄ W USTRONIU

Mimo, że powrót na parking w Wiśle poszedł nam dość sprawnie i bez zbędnych postojów, rowery na bagażnik pakowaliśmy w ciemnościach. Do Bielska-Białej zdecydowaliśmy się wracać przez Szczyrk. Na pewno jeszcze nieraz wrócimy na ścieżkę rowerową z Wisły do Ustronia, a może tym razem wybierzemy się jeszcze dalej… w kierunku Skoczowa…

ZOBACZ KONIECZNIE: Brenna Skoczów trasa rowerowa – wycieczka rowerowa z dziećmi

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic

2024-03-17
Krokusy w Beskidach – Beskid Żywiecki

Wiosna zbliża się wielkimi krokami, a wraz z nią okres kwitnienia krokusów/szafranów spiskich. Zazwyczaj największy wysyp krokusów przypada na kwiecień. W tym roku pierwsze szafrany można było zaobserwować już końcem lutego. Na fioletowe dywany musimy jednak jeszcze troszkę poczekać. Należy pamiętać, że szafran spiski w Polsce jest objęty ochroną częściową, nie można go zrywać, ani deptać. Tak więc, przy robieniu zdjęć trzeba być bardzo ostrożnym. Choć krokusy zazwyczaj kojarzą się nam z Tatrami, w Beskidach również można nacieszyć oczy tymi cudownymi kwiatami. Najwięcej krokusów w Beskidzie Żywieckim udało się nam zaobserwować na Hali Rysianka. Co roku wiosną odwiedzamy Rysiankę, to już nasza wieloletnia tradycja. W dalszej części wpisu zaprezentuję galerię zdjęć krokusów, które udało się mi sfotografować w Beskidzie Żywieckim (wraz z linkiem do trasy).

Jeśli nigdy nie byłeś zachwycony do granic duszy kwiatem w okresie wiosennego kwitnienia, może twoja dusza nigdy nie rozkwitła. ~ Audra Foveo

Gdzie kwitną krokusy w Beskidzie Żywieckim?

HALA RYSIANKA I HALA LIPOWSKA

KROKUSY, HALA RYSIANKA W BESKIDZIE ŻYWIECKIM

Najwięcej krokusów w Beskidzie Żywieckim udało się nam zaobserwować na Hali Rysianka. Będąc na Rysiance można podejść na sąsiadującą z nią Halę Lipwoską (1324 m n.p.m.), na której również napotkaliśmy pojedyncze szafrany spiskie.

Hala Rysianka położona jest w Beskidzie Żywieckim w Grupie Lipowskiego Wierchu i Romanki.

Hala Rysianka wysokość: od 1150 do 1260 m n.p.m.

LINKI DO TRAS:

Rysianka szlak z Sopotni Wielkiej

Rysianka szlak z Żabnicy Skałki

KROKUSY, HALA LIPOWSKA

HALA CUDZICHOWA

KROKUSY, HALA CUDZICHOWA W BESKIDZIE ŻYWIECKIM

Hala Cudzichowa to mniej popularne miejsce wśród turystów, położone w Beskidzie Żywieckim w Grupie Pilska.

Hala Cudzichowa wysokość: od 1180 do 1300 m n.p.m

Jakiś czas temu na Hali Cudzichowej stała klimatyczna drewniana chatka pasterska. Podczas naszej ostatniej wizyty na Hali Cudzichowej była ona rozebrana.

LINK DO TRASY: Hala Cudzichowa szlak ze Złatnej Huty przez Trzy Kopce

HALA KRAWCULA I KRAWCÓW WIERCH

KROKUSY, KRAWCÓW WIERCH W BESKIDZIE ŻYWIECKIM

Hala Krawcula, Krawców Wierch położony jest w Beskidzie Żywieckim w Grupie Pilska.

Hala Krawcula wysokość: od 1040 do 1060 m n.p.m.

LINK DO TRASY: Krawców Wierch szlak niebieski z Przełęczy Glinka

Krawców Wierch krokusy 2024 r.

W tym roku również mamy w planach obserwację krokusów w Beskidzie Żywieckim. Być może uda się nam znaleźć jakieś nowe miejsce, w którym występuje szafran spiski?

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic

2024-03-13
Samotnia szlak z Karpacza
Samotnia… Najbardziej klimatyczne schronisko w Karkonoszach, położone w wyjątkowym miejscu nad Małym Stawem. To była już nasza trzecia wycieczka w te rejony. Tym razem do Samotni wybraliśmy się szlakiem żółtym z Karpacza. Po raz pierwszy odwiedziliśmy Samotnię zimą. Choć na szlaku mieliśmy prawdziwy miszmasz pogodowy. Początkowo szliśmy w deszczu, następnie sypał gęsty śnieg, a na koniec wyjrzało piękne słońce… Pomocne okazały się raczki, oblodzenie na szlaku było solidne. Szlak żółty z Karpacza nie należy do długich. Większość trasy biegnie szeroką i dość wygodną drogą leśną. Oczywiście trzeba być przygotowanych na kilka podejść (różnica wzniesień to 550 metrów), poza tym na szlaku nie występują większe trudności.

Zimą, przy sprzyjającej pogodzie, posiadając raczki i troszkę doświadczenia w zimowych warunkach, śmiało można wybrać się tu na wycieczkę z całą rodziną.

Trasa: Karpacz (szlak żółty) – Dziki Wodospad – Złotówka – Strzecha Akademicka (szlak niebieski) – Schronisko Samotnia – powrót tą samą trasą

Data wycieczki: 1 lutego 2024 r.

Dystans: około 9 km (w dwie strony)

Czas trwania: około 3 godz. 30 min (sam przemarsz z dziewięcioletnim dzieckiem w dwie strony)

Minimalne wzniesienie: 787 m

Maksymalne wzniesienie: 1259 m

Karpacz parking

Samochód zaparkowaliśmy w Karpaczu przy ulicy Olimpijskiej zaraz naprzeciw Stacji Narciarskiej Winterpol Karpacz, w pobliżu wyciągu na Kopę.

Opłatę za postój należy uiścić w parkomacie. Za 6 godzin postoju zapłaciliśmy 20 zł. Opłata za cały dzień to 30 zł.

Z okolic parkingu przy ulicy Olimpijskiej można wybrać się szlakiem czerwonym na najwyższy szczyt Karkonoszy – Śnieżkę. Dodatkowo podczas wycieczki na Śnieżkę można odwiedzić również Samotnię. Opis szlaku: Śnieżka szlak z Karpacza

Parametry GPS parkingu – Karpacz Orlinek: 50.768663, 15.734290

Z parkingu ruszyliśmy w kierunku zachodnim – w dół ulicy Olimpijskiej. Po około 400 m doszliśmy do szlaku żółtego i skręciliśmy w lewo.

Dziki Wodospad w Karpaczu

Po prawej stronie szlaku żółtego znajduje się 4 metrowy wodospad – Dziki Wodospad.

Więcej zdjęć i informacji o wodospadzie znajdziesz tutaj: Dziki Wodospad Karpacz

Po przejściu za szlaban weszliśmy na teren Karkonoskiego Parku Narodowego. Dalej kierowaliśmy się szeroką drogą leśną. Po kilkudziesięciu metrach skręciliśmy w lewo, przeszliśmy przez drewniany mostek, za którym były schodki prowadzące wprost do kasy Karkonoskiego Parku Narodowego.

DZIKI WODOSPAD W KARPACZU

Karkonoski Park Narodowy – kasa

KARPACZ, SZLAK ŻÓŁTY -KASA KARKONOSKIEGO PARKU NARODOWEGO

Karkonoski Park Narodowy cennik
- Bilet normalny: [CENNIK_KARKONOSKI_NORMALNY] zł
- Bilet ulgowy: [CENNIK_KARKONOSKI_ULGOWY] zł
Po zakupie biletów KPN udaliśmy się wąską ścieżką leśną z powrotem na szeroką drogę. Na szlaku żółtym pojawiły się oblodzenia. Zdecydowaliśmy się na założenie raczków, nie ściągaliśmy ich już do samej Samotni. Ten odcinek szlaku nie wymagał od nas za dużo wysiłku. Droga szła tu raczej łagodnie w górę. Turystów nie było tu za wielu, deszczowa aura w Karpaczu nie zachęcała zbytnio do wycieczek.

1,5 km – szlak żółty zaczął piąć się nieco bardziej w górę.

Po prawej stronie szlaku żółtego znajduje się „UJĘCIE WODY” ŚLĄSKI DOM jest to teren ochrony bezpośredniej ujęcia wody podziemnej.

„UJĘCIE WODY” ŚLĄSKI DOM, SZLAK ŻÓŁTY – KARPACZ

Z każdym krokiem na szlaku żółtym robiło się coraz bardziej stromo. Droga była nadal szeroka i oblodzona. Zaczął sypać uporczywy i mokry śnieg. Za to karkonoski las prezentował się naprawdę pięknie.

Jako ciekawostkę dodam, że przy szlaku żółtym idącym do Strzechy Akademickiej jest skała, w której wykuty jest saneczkarz. Podobno jeszcze w pierwszej połowie XX wieku był tu tor saneczkowy i urządzano zjazdy na saniach rogatych.

SANECZKARZ WYKUTY W SKLAE, SZLAK ŻÓŁTY – KARPACZ

2 km – szlak żółty wyprowadził nas z lasu. Niebo nieco się przejaśniało, choć śnieg sypał nadal. Nasza szeroka droga prowadziła nas cały czas w górę. Ten odcinek szlaku wymagał od nas nieco więcej wysiłku. Było tak praktycznie do samego Schroniska Strzecha Akademicka.

Około 2,2 km – na szlaku żółtym można odpocząć na ławeczce.

Po krótkim odpoczynku kontynuowaliśmy podejście w górę szlakiem żółtym.

Złotówka

3,4 km – doszliśmy do górskiej łąki – Złotówka (1258 m n.p.m.). Podziwiać można z niej, jak i z okolic znajdującego się na niej Schroniska Strzecha Akademicka bogatą panoramę Karkonoszy oraz Kotliny Jeleniogórskiej.

Do pokonania mieliśmy jedno z ostatnich podejść na szlaku żółtym.

Strzecha Akademicka w Karkonoszach

SCHRONISKO STRZECHA AKADEMICKA W KARKONOSZACH

3,6 km – podejście doprowadziło nad do Schroniska Strzecha Akademicka. Budynek schroniska robi wrażenie swoją wielkością. Jest to jedno z większych schronisk w Karkonoszach. Oferuje aż 140 miejsc noclegowych, wyżywienie.

Schronisko Strzecha Akademicka położone jest między Kotłem Małego Stawu, a Białym Jarem. Znajduje się tu węzeł szlaków turystycznych, jest to doskonała baza wypadowa między innymi na najwyższy szczyt Karkonoszy – Śnieżkę. Do znajdującego się pod Śnieżką DOMU ŚLĄSKIEGO (szlak niebieski) jest stąd 3 km (około 45 minut drogi).Dodatkowo jest to również świetna miejscówka dla miłośników sportów zimowych (w pobliżu są dwa wyciągi orczykowe).

SCHRONISKO STRZECHA AKADEMICKA W KARKONOSZACH

Strzecha Akademicka szlak niebieski – Samotnia

Do Schroniska Samotnia od Strzechy Akademickiej szlakiem niebieskim jest jakieś 700 metrów (około 15 minut spacerkiem).

Szlak niebieski prowadzi z boku Schroniska Strzecha Akademicka. Za budynkiem Strzechy Akademickiej szlak wchodzi na wąską ścieżkę i prowadzi dość łagodnie w dół.

4 km – powoli odsłania się widok na Mały Staw i Schronisko Samotnia. Tutaj ścieżka skręca w prawo i zaczyna opadać stromo w dół (około 200 metrów). Na tym odcinku trzeba zachować ostrożność, szczególnie zimą.

Samotnia Schronisko

SCHRONISKO SAMOTNIA NAD MAŁYM STAWEM

4,2 km – szczęśliwi dotarliśmy na miejsce 🙂 Niebo pięknie się rozjaśniało… Tak jak już pisałam Schronisko Samotnia im. Waldemara Siemaszki położone jest nad Mały Stawem. Jak się okazuje Mały Staw, nie jest taki mały, bo ma 55 metrów długości i 185 szerokości. Miejsce to zapiera dech w piersiach zarówno latem jaki i zimą. Uwielbiam to miejsce… 💛

Zdecydowaliśmy się wejść na małe co nieco do schroniska i przy okazji troszkę się ogrzać. W końcu mroźny wiatr dawał się nam we znaki przez całą drogę… Przed wejściem zdjęliśmy raczki i oczyściliśmy buty ze śniegu.

W najbliższym czasie, a dokładnie po 15 maja 2024 r. w Samotni zajdą duże zmiany… Po wielu, wielu latach to urokliwe schronisko będzie miało nowego właściciela. Nam udało się początkiem lutego nacieszyć jeszcze wspaniałą i ciepłą atmosferą tego miejsca, którą tworzą wieloletni Gospodarze Samotni. Za każdym razem uśmiechnięta, serdeczna obsługa, przepyszne i świeże jedzenie… Z niedowierzaniem i smutkiem przyjęliśmy wiadomość o idących zmianach. Zobaczymy co przyniesie przyszłość…

A przeszedłszy przez górę Srebrnego Grzebienia,
Stajemy niespodzianie pełni zdziwienia.
Czarny Staw (Wielki Staw )połyskuje się wśród skał ołtarza.
Wdzięczy się z odległości, a z bliska przeraża.
A u stóp mamy jezioro drugie ( Mały Staw ),
Tylko głębsze, smutniejsze, bez ozdób natury,
Ponieważ ma wokoło obnażone góry,
I posiwiałe barwą kamienie ogromne,
Szarpane siłą czasu, leżą wiekopomne.
Tam szałas, od pasterzy w lecie zamieszkany,
Od gości unużonych bywa odwiedzany,
W którym ogień całą noc pali się z łoskotem,
A pasterze wokoło śpiąc, leżą pokotem…

Bogusz Zygmunt Stęczyński, 1844 r. (polski pisarz, poeta)

SCHRONISKO SAMOTNIA W KARKONOSZACH

SCHRONISKO SAMOTNIA NAD MAŁYM STAWEM

Pogoda z każdą minutą robiła się coraz bardziej fantastyczna… Niestety czas nas gonił, zachód słońca był coraz bliżej i musieliśmy powoli pożegnać się z naszą ukochaną Samotnia nad Małym Stawem. Zejście na parking w Karpaczu poszło nam bardzo sprawnie. Raczki bardzo się nam przydały i w drodze powrotnej.

Inne szlaki w Karkonoszach: Karkonosze trasy

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic
2024-03-12
Mosorny Groń szlak z Zawoi – wieża widokowa na Mosornym Groniu

Na Mosorny Groń w Beskidzie Żywieckim wybraliśmy się szlakiem niebieskim z Zawoi. Po drodze podeszliśmy pod jeden z największych wodospadów w Beskidach – Wodospad na Potoku Mosornym. To od tego punktu zacznę opisywać trasę na Mosorny Groń, poniżej podaję link z opisem pierwszej części szlaku prowadzącego do wodospadu.

Od niedawna na szczycie Mosorny Groń stoi wieża widokowa, z której podziwiać można Królową Beskidów – Babią Górę, a przy sprzyjających warunkach Tatry. Na górę można wyjechać również kolejką. Szlak nie należy do długich, ale w kilku miejscach jest dość stromy. Prowadzi przez piękny las i nie jest jakoś szczególnie zatłoczony. Przynajmniej my początkiem marca nie narzekaliśmy na tłumy.

Pierwsza część trasy: Wodospad na Potoku Mosornym szlak niebieski z Zawoi

WODOSPAD NA POTOKU MOSORNYM – ZAWOJA

Druga część trasy: Wodospad na Potoku Mosornym (szlak niebieski) – przejście na szlak żółty – Mosorny Groń – powrót tą samą trasą

Data: 9 marca 2024

Dystans: ok 2 km

Czas trwania: około 1 godz. (sam przemarsz z dziewięcioletnim dzieckiem od Wodospadu na Potoku Mosornym na Mosorny Groń)

Minimalne wzniesienie: 747 m

Maksymalne wzniesienie: 1044 m

Z drogowskazu dowiedzieliśmy się, że dojście na Mosorny Groń z okolic Wodospadu na Potoku Mosornym powinno zająć nam godzinę. Z wąskiej ścieżki skręciliśmy w prawo i szliśmy w górę szlaku niebieskiego.

Po chwili szlak niebieski wszedł na szeroką drogę leśną, która była rozjechana przez ciężkie samochody. Nie brakowało tu błota. Ścieżka momentami szła w górę.

0,3 km – szlak niebieski skręcił w lewo na nieco węższą ścieżkę leśną.

0,6 km – zgodnie z oznaczeniami na drzewie skręciliśmy w lewo, szlak niebieski przez chwilę był nieco bardziej stromy.

1,1 km – szlak niebieski skręcił w prawo. Na trasie było coraz więcej śniegu. Na tym odcinku szlak niebieski szedł momentami nieco bardziej w górę.

1,5 km – doszliśmy do słupa z drogowskazami, tutaj przeszliśmy na szlak żółty, który w niespełna pięć minut doprowadził nas na Mosorny Groń. Zresztą wieża widokowa jest stąd bardzo dobrze widoczna. Po drodze mogliśmy podziwiać Babią Górę.

BABIA GÓRA WIDOCZNA ZE SZLAKU ŻÓŁTEGO – ZAWOJA

WIEŻA WIDOKOWA NA MOSORNYM GRONIU, SZLAK ŻÓŁTY, ZAWOJA

Mosorny Groń

Mosorny Groń położony jest w zachodniej części Pasma Policy w Beskidzie Żywieckim. Tak jak już pisałam wcześniej pod wieżę widokową na Mosornym Groniu można wyjechać całoroczną kolejką krzesełkową z Zawoi Policznego. Zimą miejsce to jest odwiedzane przede wszystkim przez narciarzy, a latem przez turystów i rowerzystów – trasy PKL Bike Parks.

Na szczycie znajduje się Karczma Mosorny Groń, która w pierwszej połowie marca otwarta była tylko w soboty i w niedzielę. Jeśli planujecie wizytę w karczmie, warto wcześniej sprawdzić (np. w google) czy w dniu planowanej przez Was wycieczki restauracja jest czynna.

Z wierzchołka oraz z otwartej w 2022 roku ponad 20 metrowej wieży widokowej na Mosornym Groniu rozciąga się wspaniały widok na Beskid Żywiecki, doskonale widać stąd Babią Górę, Beskid Makowski i przy sprzyjających warunkach Tatry. Można odpocząć tu na ławeczkach podziwiając piękno naszych Beskidów. Nie brakuje tu darmowych teleskopów. Jeden jest zamontowany przy miejscu wypoczynkowym, kolejny na tarasie wieży widokowej. Podobno okolice Mosornego Gronia zamieszkują niedźwiedzie, rysie i głuszce.

Dodam, że wejście na wieżę widokową na Mosornym Groniu jest bezpłatne.

Mosorny Groń wysokość

Mosorny Groń położony jest 1047 m n.pm.

Mosorny Groń zdjęcia

MOSORNY GROŃ, MIEJSCE WYPOCZYNKOWE, TELSKOP

MOSORNY GROŃ, PUNKT WYPOCZYNKOWY, TELESKOP, WIDOK NA BABIĄ GÓRĘ

MOSORNY GROŃ, TELESKOP

Mosorny Groń wieża widokowa

MOSORNY GROŃ – WIEŻA WIDOKOWA

MOSORNY GROŃ, GÓRNA STACJA

MOSORNY GROŃ, WIEŻA WIDOKOWA, TELESKOP

MOSORNY GROŃ, WIEŻA WIDOKOWA, TELESKOP

MOSORNY GROŃ, WIDOK NA TATRY

MOSORNY GROŃ, WIDOK NA BABIĄ GÓRĘ

MOSORNY GROŃ, WIDOK NA BABIĄ GÓRĘ

To była naprawdę udana wycieczka. Wodospad na Potoku Mosornym i widoki rozciągające się z Mosornego Gronia zrobiły na nas ogromne wrażenie. Cieszę się, że zdecydowaliśmy się odkryć w Beskidach coś nowego i wybraliśmy się na szlak niebieski do Zawoi. Prawdę mówiąc początkowo mieliśmy inne plany, mieliśmy iść na Wielką Rycerzową, na której byliśmy już kilka razy.

Mamy sporo planów na zbliżającą się wielkimi krokami wiosnę, mam nadzieję, że uda się je wszystkie zrealizować 🙂

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic

2024-03-10