Blog

Żywiec trasa spacerowo-rowerowa wzdłuż Jeziora Żywieckiego

Szukasz przyjemnej i niewymagającej trasy spacerowej z górskimi widokami w tle? A może zastanawiasz się, gdzie wybrać się na wycieczkę rowerową z dziećmi? Jeśli tak, mam dla Ciebie propozycję niezwykle urokliwej trasy w Żywcu. Jest to fragment ścieżki przyrodniczo-dydaktycznej prowadzącej wzdłuż rzek Koszarawy i Soły aż do Jeziora Żywieckiego. Podczas spaceru lub przejażdżki rowerowej towarzyszyć Wam będą zachwycające widoki na Beskidy. To także doskonałe miejsce do podziwiania zjawiskowych zachodów słońca. Latem trasa przyciąga wielu turystów, natomiast jesienią i zimą panuje tu znacznie większy spokój. Dla mnie to jeden z najłatwiej dostępnych, a jednocześnie najpiękniejszych punktów widokowych w okolicy.

Data wycieczki: 23 października 2023

Dystans: 8,5 km*

Czas trwania: 2,5 h*

*w obie strony

Ścieżka przyrodniczo-dydaktyczna rozpoczyna się w okolicach mostu na Sole w Żywcu i ma około czterech i pół kilometra długości. Jej koniec znajduje się przy plaży miejskiej w Żywcu. My jesteśmy z Bielska-Białej i do Żywca zazwyczaj dojeżdżamy samochodem – miejsca parkingowego najczęściej szukamy w okolicach dawnego pasażu TESCO przy Alei Jana Pawła II.

Trasę tę pokonaliśmy naprawdę wiele razy, o różnych porach roku. W tym wpisie zaprezentuję Wam zdjęcia zarówno z jesieni, jak i z zimy.

Na koniec dodam, że trasę tę można bez problemu pokonać również z wózkiem dziecięcym.

Parametry GPS początku trasy: 49.6861669N, 19.1935136E

Pierwsza część trasy, którą opiszę, to przyjemny spacer lub przejażdżka rowerowa deptakiem wzdłuż rzeki Soły. Po około 1,5 km, po prawej stronie ścieżki, w oddali widoczny jest budynek żywieckiej Oczyszczalni Ścieków. Wędrówkę wałem przybrzeżnym urozmaicają przyjemne dla oka widoki na Beskidy, w tym na najwyższy szczyt Beskidu Śląskiego – Skrzyczne (1257 m n.p.m.).

Po około 2,3 km docieramy do miejsca, w którym dość często rozpoczynamy nasze wycieczki nad Jezioro Żywieckie.

Miejsca parkingowego zazwyczaj szukamy przy ulicy Sienkiewicza, skąd następnie wchodzimy stromymi schodami na przybrzeżny wał. Co ważne, poruszając się rowerem, schody można ominąć, korzystając z wyznaczonej obok ścieżki.

Jako ciekawostkę dodam, że w tym miejscu przebiega Szlak Wyzwolenia Żywca, oznakowany kolorem zielonym. Zielony szlak ma około 10 kilometrów długości i rozpoczyna się przy ulicy Turystycznej w Żywcu.

Dla osób zainteresowanych skróceniem wycieczki poniżej podaję parametry wejścia na strome schody. 😊

Parametry GPS: 49.6962381N, 19.2024383E

Z drogowskazu ustawionego przy ścieżce dowiedzieliśmy się, że do Źródełka św. Wita pozostało jeszcze 700 metrów. Na tym odcinku trasy, niestety obok cudownych widoków na Beskidy, w oczy rzucają się także duże ilości śmieci zalegających w krzakach przy brzegu Jeziora Żywieckiego. To bardzo przykry widok… 😥

Ścieżka na tym fragmencie szlaku pozostaje jednak szeroka i wygodna. Nie brakuje tu rodzin z dziećmi, rowerzystów ani wędkarzy. Co jakiś czas ustawione są liczne ławki, na których można zatrzymać się na chwilę odpoczynku.

Wzdłuż trasy znajdują się również tablice należące do Ścieżki Przyrodniczo-Dydaktycznej Brzegiem Soły i Koszarawy, z których można dowiedzieć się wielu ciekawych informacji na temat lokalnej fauny i flory. Muszę przyznać, że to miejsce najbardziej urzekło mnie jesienią.

Ścieżka przyrodniczo-dydaktyczna Brzegiem Soły i Koszarawy – TABLICA 4 – LAS GRĄDOWY

Źródełko Św. Wita Żywiec

2,9 km – po przejściu 700 metrów od drogowskazu dotarliśmy do Źródełka św. Wita w Żywcu.

Źródełko św. Wita znajduje się po prawej stronie ścieżki spacerowej, w niewielkim lasku. Prowadzi do niego kilka kamiennych schodów. Mówi się, że woda ze źródełka ma właściwości lecznicze. Więcej o historii tego miejsca oraz o samym św. Wicie można przeczytać na tablicy informacyjnej ustawionej tuż obok.

Od Źródełka św. Wita ruszyliśmy dalej szeroką drogą prowadzącą wzdłuż Jeziora Żywieckiego. Po chwili dotarliśmy do kolejnych ławek oraz tablic należących do Ścieżki Przyrodniczo-Dydaktycznej Brzegiem Soły i Koszarawy.

Ścieżka przyrodniczo-dydaktyczna Brzegiem Soły i Koszarawy – TABLICA 3 – MIĘDZY WODĄ A LĄDEM

Ścieżka przyrodniczo-dydaktyczna Brzegiem Soły i Koszarawy – TABLICA 2 – KILKA CIEKAWOSTEK O PTAKACH

Ścieżka przyrodniczo-dydaktyczna Brzegiem Soły i Koszarawy – TABLICA 1 – WAŻKI – SMOKI W ROZMIARZE XS

Po drodze odsłaniały się przed nami coraz piękniejsze widoki na Jezioro Żywieckie oraz otaczające je Beskidy. Spacerując prawym brzegiem jeziora, można podziwiać szczyty Beskidu Śląskiego – największe wrażenie robi chyba Skrzyczne. Oprócz Beskidu Śląskiego widać stąd również pasma Beskidu Małego, w tym Górę Żar.

Z każdą minutą niebo nabierało coraz intensywniejszych barw. Wszystko za sprawą zbliżającego się wielkimi krokami zachodu słońca. Szliśmy powoli, rozkoszując się jesienną scenerią i wyjątkowymi widokami.

Jezioro Żywieckie zdjęcia

Jezioro Żywieckie jesień

Jezioro Żywieckie zima

Jezioro Żywieckie pontonem

Rok temu, jesienią, wybraliśmy się popływać pontonem po Jeziorze Żywieckim. Tego popołudnia udało mi się uchwycić kilka kadrów zachodu słońca ze środka jeziora.

Po zrobieniu zdjęć ruszyliśmy dalej wzdłuż brzegu Jeziora Żywieckiego.

3,7 km – droga doprowadziła nas do baru/pubu.

Jezioro Żywieckie plaża

Kierując się dalej ścieżką spacerową, po przejściu około 400 metrów można dotrzeć do plaży miejskiej w Żywcu przy ul. św. Wita. W sezonie letnim plaża tętni tu życiem. Można wypożyczyć sprzęt wodny, np. kajaki, łodzie wiosłowe czy wędkarskie. Na miejscu działa także Tawerna u Bosmana. W pobliżu plaży dostępnych jest w sezonie wiele prywatnych parkingów.

Cieszę się, że w końcu mogłam podzielić się na blogu opisem tej wyjątkowej trasy w Żywcu.

Żywiec – trasa rowerowa wzdłuż rzeki Koszarawa, rzeki Soła i Jeziora Żywieckiego

Pod koniec grudnia 2023 r. udało nam się przejechać opisaną przeze mnie trasę rowerową z dzieckiem. Wycieczkę znacznie wydłużyliśmy (szczegóły na mapie poniżej). Tym razem samochód zostawiliśmy przy ul. Sporyskiej w Żywcu. Początkowo jechaliśmy wzdłuż rzeki Koszarawa, następnie wzdłuż rzeki Soła, a dalej brzegiem Jeziora Żywieckiego. Łączny dystans pokonany w obie strony wyniósł ponad 20 km. W świąteczne popołudnie na trasie było luźno i bardzo przyjemnie.

Data wycieczki: 25 grudnia 2023

Zachęcam do obejrzenia krótkiej fotorelacji z tej wycieczki rowerowej (galeria znajduje się pod mapą).

GPS Parkingu, ul. Sporyska w Żywcu: 49.6672656N, 19.2189211E

Zobacz koniecznie: Mały Grojec i Średni Grojec Żywiec – szlak żółty

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic

2024-01-11
Mały Grojec i Średni Grojec Żywiec – szlak żółty

To było mroźne, niedzielne popołudnie, które spędziliśmy w Żywcu. Tym razem wybraliśmy szlak, który nie jest za długi i jest idealną propozycją na niedzielny (nieco bardziej wymagający) spacer z całą rodziną. Naszym celem było Pasmo Grojca, które składa się z trzech wzniesień na Kotlinie Żywieckiej. Odwiedziliśmy Mały Grojec i Średni Grojec. Do kompletu zabrakło nam jedynie Wielkiego Grojca, na który nie kontynuowaliśmy wędrówki ze względu na zbliżający się zachód słońca. Prawdę mówiąc, sporo czasu spędziliśmy zjeżdżają na deskach z górek, których w drodze na Średni Grojec nie brakowało. Opisany przez mnie szlak żółty jest niezwykle widokowy, podziwiać z niego można m.in. beskidzkie szczyty, miasto Żywiec i rzekę Sołę.

Po raz kolejny przekonaliśmy się, że wcale nie trzeba jechać daleko, żeby ciekawie spędzić czas z rodziną i móc zachwycić się nowym miejscem.

Trasa: Żywiec (szlak żółty) – Mały Grojec – Średni Grojec – powrót tą samą trasą

Data: 7 stycznia 2024 r.

Dystans: 3,5 km

Czas trwania: 1,5 h

Minimalne wzniesienie: 347 m

Maksymalne wzniesienie: 474 m

Pasmo Grojca: Mały Grojec, Średni Grojec, Wielki Grojec

Amfiteatr pod Grojcem parking

Samochód zostawiliśmy na bezpłatnym parkingu zaraz przy interesującym nas szlaku żółtym w sąsiedztwie Amfiteatru pod Grojcem i Parku Zamkowego w Żywcu (parametry parkingu poniżej) – ulica Wincentego Witosa.

Parametry GPS parkingu – Amfiteatr pod Grojcem i Park Zamkowy w Żywcu: 49.6817089N, 19.2021983E

Żywiec szlak na Grojec Średni

Z parkingu kierowaliśmy się w stronę Amfiteatru pod Grojcem, przeszliśmy przez przejście kolejowe, za którym skręciliśmy w lewo. Następnie pokonaliśmy nowy most na rzece Koszarawa.

Po przejściu przez most nad rzeką Koszarawa skręciliśmy ponownie w lewo, a po około 50 m (przy scenie przedstawionej na poniższym zdjęciu) szlak żółty skręcił w prawo.

Po chwili minęliśmy płot i weszliśmy na drogę leśną, która od samego początku pięła się dość stromo w górę przez około 400 m.

0,6 km – na moment zboczyliśmy ze szlaku żółtego na znajdującą się tuż obok szlaku polanę. Rozciąga się z niej widok na Amfiteatr pod Grojcem, miasto Żywiec wraz z zabudowaniami i beskidzkie szczyty, które niestety w dniu naszej wycieczki były ledwo widoczne przez dość duże zachmurzenie. Po chwili ponownie weszliśmy na drogę leśną.

Mały Grojec

0,7 km – szlak żółty skręcił w prawo, do pokonania mieliśmy krótkie podejście na szczyt Mały Grojec. Następnie weszliśmy na dość wąską ścieżkę leśną.

0,7 km – weszliśmy na najniższe wzniesienie w Paśmie Grojca.

Mowa o Małym Grojcu, który położony jest 422 m n.p.m. Ze wzgórza rozciąga się widok na miasto Żywiec, rzekę Soła i na szczyty należące do Beskidu Żywieckiego. Przy sprzyjających warunkach pogodowych doskonale widać stąd również Średni Grojec.

To na tej polanie zrobiliśmy sobie przerwę na ciepłą herbatkę.

Mały Grojec – widok na Średni Grojec, stalowy krzyż na Średnim Grojcu

Po krótkiej przerwie kierowaliśmy się przez około 200 m wzdłuż polany, następnie szlak żółty skręcił w prawo na ścieżkę leśną.

1,1 km – weszliśmy na polanę, z której doskonale było widać już stalowy krzyż na Średnim Grojcu. Patrząc na wydeptane w śniegu ślady innych turystów, można domyślić się, że większość osób na Średni Grojec idzie dalej na skróty.

My kontynuowaliśmy wędrówkę żółtymi znakami, które na polanie skręciły w lewo (przy wielkiej, drewnianej tyczce) i zaczęły prowadzić nas dla odmiany w dół. Po około 200 m doszliśmy do szerokiej drogi i skręciliśmy w prawo.

Połączyliśmy się ze szlakiem niebieskim spacerowym. Szeroka droga szła lekko w górę, ale była bardzo wygodna. Po drodze mijaliśmy kilka stacji Drogi Krzyżowej.

1,7 km – nasza szeroka droga odbiła w lewo i po chwili doprowadziła nas do ostatniego, krótkiego podejścia na Średni Grojec.

Średni Grojec

Średni Grojec położony jest 478 m n.p.m. Na grzbiecie Średniego Grojca stoi krzyż upamiętniający wizytę Papieża Jana Pawła II w Żywcu (22.05.1995r.), są ławeczki, krąg ogniskowy. Ze wzgórza rozciąga się szeroka panorama na szczyty należące do Beskidu Śląskiego, Beskidu Żywieckiego, Beskidu Małego. Nie mogło zabraknąć również widoków na miasto Żywiec i Jezioro Żywieckie.

Ze Średniego Grojca można kontynuować wędrówkę żółtym szlakiem na najwyższe wzniesienie w Paśmie Grojca – Wielki Grojec (612 m n.p.m.). Dystans jaki trzeba pokonać to około 1,5 km w jedną stronę.

Grojec Średni zdjęcia

Średni Grojec – stalowy krzyż upamiętniający wizytę Papieża Jana Pawła II w Żywcu

Średni Grojec – stalowy krzyż upamiętniający wizytę Papieża Jana Pawła II w Żywcu

Ogólnie na szlaku żółtym spotkaliśmy tylko kilku turystów. Większy ruch turystyczny zaobserwowaliśmy dopiero po połączeniu się z niebieskim szlakiem spacerowym. Zarówno na Małym Grojcu, jak i na Średnim Grojcu przez większość czasu byliśmy całkiem sami. Być może zawdzięczamy to popołudniowej godzinie naszej wycieczki. Myślę, że w sezonie letnim miejsce to cieszy się dużo większą popularnością wśród mieszkańców i turystów odwiedzających Żywiec.

Wędrując szlakiem żółtym z Żywca uwagę przyciąga wyciąg Narciarski Grojec, który w dniu naszej wycieczki był nieczynny. Podobno wyciąg ten jest nieczynny do odwołania.

Zobacz koniecznie: Żywiec trasa spacerowo-rowerowa wzdłuż Jeziora Żywieckiego

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic

2024-01-11
Cytaty o górach, naturze i podróżach

Czy zdarza się Wam czerpać inspirację z cytatów? Bo mi bardzo często… Jakiś czas temu wpadłam na pomysł, aby zebrać moje ulubione sentencje o górach, naturze i podróżach w jednym miejscu. Postanowiłam przygotować wpis, w którym będę publikować cytaty, które szczególnie przyciągnęły moją uwagę. Dodatkowo wzbogacę artykuł zrobionymi przeze mnie zdjęciami. Jak się domyślacie będą to fotografie z naszych magicznych wycieczek.

Zacznę od moich ulubionych słów, które towarzyszą mi od początku mojej przygody z górami i motywują mnie do kolejnych wypraw:

Życia nie mierzy się ilością oddechów, ale ilością chwil, które zapierają dech w piersiach. ~ Maya Angelou

Góry to życie, życie to góry. ~ Colette Richard

Góry dają człowiekowi, poprzez zdobywanie wzniesień nieograniczony kontakt z przyrodą – poczucie wewnętrznego wyzwolenia, oczyszczenia, niezależności. ~ Jan Paweł II

Góry szepczą mi, abym wędrował; moja dusza idzie na wezwanie. ~ Angie Weiland-Crosby

Góry, choć są niezmienne, to ich smak dla każdego z nas jest inny. ~ Ryszard Pawłowski

Miłości do gór nauczyć się nie można. Trzeba je pokochać z samego siebie. ~ Walery Goetel

Góry tylko wtedy mają sens, gdy jest w nich człowiek ze swoimi uczuciami, przeżywający klęski i zwycięstwa. I wtedy, gdy coś z tych przeżyć zabiera ze sobą w doliny. ~ Andrzej Zawada

Tu w górach przyjeżdża się, by stanąć przed pewną rzeczywistością geograficzną, która nas przewyższa i pobudza do zaakceptowania tej postawy, do pokonania samych siebie. ~Jan Paweł II

Świat posiada wystarczająco dużo pięknych gór i łąk, widowiskowego nieba i spokojnych jezior. Posiada wystarczająco bujnych lasów, kwiecistych łąk i piaszczystych plaż. Posiada mnóstwo gwiazd oraz obietnicę nowego wschodu i zachodu słońca każdego dnia. To, czego świat potrzebuje więcej, to ludzi, którzy to docenią i będą czerpali z tego przyjemność. ~ Michael Josephson

Wpatrz się głęboko, głęboko w przyrodę, a wtedy wszystko lepiej zrozumiesz. ~ Albert Einstein

Góry są jak lustro. Widzisz w nich samego siebie, takiego jakim jesteś ~Kilian Jornet

Góry wzywają i muszę iść. ~ John Muir

Cóż zmusza cię, człowieku, abyś opuścił własne schronienie w mieście, porzucił krewnych i przyjaciół i udał się w wędrówkę poprzez góry i doliny? Cóż jeśli nie przyrodzone piękno świata? ~ Leonardo da Vinci

A cóż mi do tego, że tam przede mną stu ludzi już było, jeżeli ja tam jeszcze nie byłem? Wszak każdy nowy dla mnie zakątek w Tatrach daje mi nowe wrażenia, bez względu na to, czy idę tam jako pierwszy, czy jako setny – i to mi powinno wystarczyć, jeśli mam duszę czującą. ~` Mariusz Zaruski

Lubię góry, ponieważ sprawiają, że czuję się mały. Pomagają mi uporządkować to, co w życiu ważne ~ Mark Obmascik

Zdobywanie gór jest sztuką miłości, motywem tożsamości, tworzeniem siebie. ~ Walery Goetel

Na początku twoje życie toczy się normalnie, czasem przerywasz je wyprawami; potem twoje wyprawy toczą się normalnie i czasem przerywasz je życiem… ~ Piotr Morawski

Zawsze bądź wdzięczny za małe rzeczy… nawet najmniejsze góry mogą ukryć najbardziej zapierające dech w piersiach widoki! ~ Nyki Mack

W górach musisz wykonać pewien wysiłek bez zapłaty. Jest to mistyka, szukanie czegoś wyjątkowego. Do tego trzeba mieć wyobraźnię i filozofię życiową. Nie każdego na to stać, nie każdemu się chce. Bo w górach nie ma granic, tam się szuka wolności. A samo przebywanie w górach łagodzi, eliminuje agresję. Są elementy rywalizacji ale rywalizacji z wyznaczonym celem, a nie z przeciwnikiem. ~ Krzysztof Wielicki

W tych chmurach i górach chłodno, lecz swobodno. ~ Wincenty Pol

Góry są schronieniem i odosobnieniem. Są miejscem uzdrowienia i odnowy. ~ Henry David

Bo ten pierwszy krok nie jest krokiem nóg, lecz serca. To serce najpierw rusza, a dopiero nogi za nim zaczynają iść. A na to nie tylko trzeba siły, ale i przeznaczenia, żeby przemóc serce i powiedzieć, to ruszam. ~ Wiesław Myśliwski, Widnokrąg

Siedząc na zboczu wzgórza, leżąc pod drzewami w lesie lub kucając mokrymi nogami na kamienistym brzegu górskiego potoku, otwierają się duże drzwi. ~ Stephen Graham

Wróciłem do was, znów na was patrzę, czar piękna waszego wchłaniam całą treścią swej duszy… ~ Mariusz Zaruski

Gdziekolwiek pójdziemy w góry, znajdziemy więcej niż szukamy. ~ John Muir

Góry uczą smaku rzeczy prostych, takich, których nie doceniamy. ~ Stanisław Biel

Góry uczą, że nie wszystko na tym świecie da się racjonalnie wytłumaczyć. Pokazują nam, jak niewiele rozumiemy o siłach natury kształtujących naszą planetę, i dowodzą kruchości naszego istnienia. ~ Reinhold Messner

Skądkolwiek wieje wiatr, zawsze ma zapach Tatr. ~ Jan Sztaudynger

Kto w górach cierpiał i był szczęśliwy, ten z nimi się nie rozłączy. ~ Jalu Kurek

Jakaż to przyjemność obserwować własne myśli! W dodatku w otoczeniu piękna, którym mogłem się swobodnie cieszyć, nie próbując go zawłaszczyć. To jeszcze jeden krzepiący aspekt natury: jej ogromne piękno jest dla wszystkich. Nikt nie może pomyśleć, że zabierze do domu świt albo zachód słońca. ~ Tiziano Terzani

Kiedyś zrozumiesz, że zbieranie pięknych chwil jest dużo ważniejsze niż posiadane rzeczy. Dotrze do Ciebie, że najlepsze wspomnienia są warte więcej niż wszystkie skarby świata. ~ Rafał Wicijowski, Żyjesz tylko raz

Na każdym spacerze w naturze człowiek otrzymuje znacznie więcej niż szuka. ~John Muir

W chwili, gdy zwrócimy szczególną uwagę na wszystko, nawet na źdźbło trawy, świat staje się tajemniczy, fantastyczny, nieopisanie wspaniały. ~ Henry Miller

Codziennie patrz na świat, jakbyś oglądał go po raz pierwszy. – Éric-Emmanuel Schmitt

Bywa, że podczas zachodu słońca nie ma żadnych chmur (…) i kiedy spoglądam w niebo, do mojej czaszki wdziera się pomarańczowy ogień, który mnie oślepia. Jest niemal tak samo przyjemny jak widok chmur, ponieważ on także piecze i sprawia, że wszystko wygląda zachwycająco. ~ Matthew Quick

Jeśli nigdy nie byłeś zachwycony do granic duszy kwiatem w okresie wiosennego kwitnienia, może twoja dusza nigdy nie rozkwitła. ~ Audra Foveo

Kwiaty nie zamartwiają się tym, w jaki sposób zaczną kwitnąć. Po prostu otwierają się i zamykają pod wpływem światła. I to czyni je pięknymi. ~ Jim Carrey

O złote, o bez ceny, o cudowne rano, o łąko, malowana jasną dłonią słońca, o wodo, pośród siwych głazów świetlejąca, o chwilo, któraś nigdy nie była zrównaną! ~ Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Gdyby rok schowany był w zegarze, jesień byłaby magiczną godziną. ~Victoria Erickson

Jesień… ostatni, najpiękniejszy uśmiech roku. ~ William Cullen Bryant

Las, to jedna z najlepszych stacji benzynowych, gdzie można naładować swoje życiowe akumulatory. ~ Ernst Fertl

I gdy człowiek wejdzie w las, to nie wie, czy ma lat pięćdziesiąt, czy dziewięć, patrzy w las jak w śmieszny rysunek i przeciera oślepłe oczy, dzwonek leśny poznaje, ćmę płoszy i na serce kładzie mech jak opatrunek. ~ Konstanty Ildefons Gałczyński

Jeden spacer po lesie więcej uczy o naturze świata, niż grube książki miejskich intelektualistów, którzy spędzili dziesięciolecia zamknięci w czterech betonowych ścianach. ~ Adam Wielomski

Słońce nie świeci dla kilku drzew i kwiatów, ale dla radości całego szerokiego świata. ~Henry Ward Beecher

Tylko dzięki przygodom ludzie osiągają sukces w poznaniu samych siebie, odnajdując sami siebie. ~ Andre Gide

Jeśli myślisz, że przygody bywają niebezpieczne, spróbuj rutyny. Ona jest śmiercionośna. ~ Paulo Coelho

Wspinaczka przemawia do naszego charakteru, ale myślę, że widok do naszych dusz ~ Lori Lansens

Cel podróży to nie miejsce do którego zmierzasz, a nowa perspektywa z jaką patrzysz na świat. ~ Henry Miller

Kiedy złapiesz bakcyla podróżowania, nie ma na to żadnego lekarstwa, już wiem, że będę szczęśliwie chory do końca życia. ~ Michael Palin

Morze jest delikatne i potężne, formuje planetę, kształtuje pogodę, z niego się wywodzimy, ono dostarcza wszystkiego, czego planeta potrzebuje do życia. Nawet jeśli mieszkamy setki kilometrów od słonej wody, morze jest w nas. Tak właśnie zawsze się czułam. Miałam poczucie, że nieważne, jak bardzo oddalę się od morza, ono będzie mnie przyzywać. ~ Charlotte Runcie, W ustach sól

Zobacz koniecznie: Piosenki o górach

Kopiowanie, rozpowszechnianie zdjęć bez zgody autora zabronione

Copyright by szlakowe.pl

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl  i na Instagramie: @greenmagpic

2024-01-09
Koci szlak Cieszyn – Kocia Szajka

Czy znacie serię książeczek „Kocia Szajka” autorki Agaty Romaniuk? Akcja detektywistycznych książek, której głównymi bohaterami są koty: Komandos, Lola, bracia Piksel (Piksel 1 i Piksel 2), Morfeusz, Poziomka i Bronka rozgrywa się w pięknym Cieszynie. Miasto nad Olzą doczekało się KOCIEGO SZLAKU inspirowanego właśnie serią książek Pani Agaty. To jednak nie wszystko. Przy Alei Oswalda Madeckiego w Cieszynie powstał uroczy, kolorowy mural z podobiznami kocich bohaterów, to nie lada gratka dla najmłodszych.

My o istnieniu KOCIEJ SZAJKI dowiedzieliśmy się końcem kwietnia poprzedniego roku. Syn dostał w prezencie na dziewiąte urodziny jedną z książeczek z przygodami cieszyńskich kotów.

Nie mogliśmy przejść obojętnie obok KOCIEGO SZLAKU W CIESZYNIE… Mimo, że styczeń przywitał nas nie za ciekawą pogodą zdecydowaliśmy się na wycieczkę szlakiem KOCIEJ SZAJKI. Zresztą zawsze chętnie wracamy do miasta nad Olzą.

Data wycieczki: 1 stycznia 2024 r. / 12 lipca 2026 r.

Projekt kotów w Cieszynie: Pani Malwina Hajduk-Kawalec

Wycieczkę KOCIM SZLAKIEM w Cieszynie rozpoczęliśmy od zobaczenia MURALU „KOCIA SZAJKA”.

Cieszyn – Mural „Kocia Szajka”

Mural Kociej Szajki znajdziecie w Cieszynie na Alei Oswalda Madeckiego (w okolicach dworca PKP).

Mural z bohaterami książki „Kocia Szajka” jest przeuroczy… Szkoda tylko, że ktoś już zostawił na muralu jakieś bohomazy 😐

Ogólnie warto poświęcić chwilę i przejść się wzdłuż muru, można zobaczyć przy okazji kilka innych, pięknych malowideł. Na mnie zrobił wrażenie również mural przedstawiający ważne punkty Cieszyna – część starego miasta w Cieszynie – tzw. Cieszyńską Wenecję, Rotundę św. Mikołaja na Wzgórzu Zamkowym i Studnię Trzech Braci.

Dokładne parametry GPS – Mural „Kocia Szajka”: 49.750436, 18.636590

Po obejrzeniu murali udaliśmy się w kierunku cieszyńskiego Rynku. To właśnie w okolicy rynku można spotkać pierwszych kocich bohaterów z książki „Kocia Szajka”.

W drugiej połowie grudnia podczas naszej wizyty na cieszyńskim Rynku trwał Jarmark św. Mikołaja.

Lola

Postać Loli spotkaliśmy koło Stowarzyszenia Serfenta przy ulicy Srebrnej 1.

Dokładne parametry GPS – „Kocia Szajka” – Lola: 49.74810, 18.63356

Bracia Piksele

Dwa urocze kociaki, Piksela 1 i Piksela 2 spotkaliśmy zaraz przy wejściu do KINA PIAST w sąsiedztwie cieszyńskiego Rynku.

Jak my tęsknimy za takim kinem… Niestety w Bielsku-Białej działają tylko wielkie kina w galeriach handlowych… Coś czuję, że „Akademię pana Kleksa” obejrzymy w Kinie Piast w Cieszynie.

Dokładne parametry GPS – „Kocia Szajka” – Piksele: 49.748088, 18.632902

Poziomka

Poziomka przywitała nas zaraz przy sklepie Społem przy ulicy Głęboka 1.

Dokładne parametry GPS – „Kocia Szajka” – Poziomka: 49.74844, 18.63270

Bronka

Bronka grzecznie czekała na nas przy drzwiach Księgarni KORNEL I PRZYJACIELE, ulica Sejmowa 1.

Dokładne parametry GPS – „Kocia Szajka” – Bronka: 49.74860, 18.63160

Tablica – KRYJÓWKA Kociej Szajki

Tablicę KRYJÓWKA Kociej Szajki znaleźliśmy na budynku na przeciwko Studni Trzech Braci przy ulicy Trzech Braci.

Dokładne parametry GPS – „Kocia Szajka” – Tablica KRYJÓWJA Kociej Szajki: 49.74847, 18.63085

Komandos

Komandosa znajdziecie na witrynie Biblioteki Miejskiej w Cieszynie przy ulicy Głębokiej 15.

Niestety sfotografowanie Komandosa nie należało do prostych (patrzcie w prawy, dolny róg) 😋

Dokładne parametry GPS – „Kocia Szajka” – Komandos: 49.74890, 18.63107

Przy okazji wizyty na ulicy Głębokiej zdecydowaliśmy się jeszcze podejść do tramwaju, który jest częścią projektu „Szlakiem Cieszyńskiego Tramwaju”. Podczas naszej ostatniej wizyty w Cieszynie (17.12.2023r.) był on jeszcze zakryty i nie mieliśmy okazji zobaczyć jak się prezentuje.

Tramwaj znajdziecie przy ulicy Zamkowa 1 nieopodal przejścia granicznego Cieszyn-Český Těšín (Most Przyjaźni).

Dokładne parametry GPS – Cieszyński Tramwaj: 49.74987, 18.62710

Morfeusz

Morfeusz czekał na nas przy wejściu do kawiarni Tramwaj Cafe – ulica Mennicza 44. Ten kociak zrobił na nas chyba największe wrażenie 😉

Dokładne parametry GPS – „Kocia Szajka” – Morfeusz: 49.75027, 18.62965

Precelek

W końcu udało nam się wybrać do Cieszyna i odwiedzić Precelka, który zamieszkał przy schodach łączących ulicę Śrutarską z ulicą Przykopa, w sąsiedztwie Cieszyńskiej Wenecji.

Dokładne parametry GPS – „Kocia Szajka” – Precelek: 49.74797, 18.63015

Prawdę mówiąc znalezienie wszystkich bohaterów KOCIEJ SZAJKI w Cieszynie nie należało do prostych. Troszkę drogi nadrobiliśmy 😅 Ale było warto! Dzięki KOCIEMU SZLAKOWI mieliśmy okazję odwiedzić ulice, na które rzadko zaglądamy będąc w Cieszynie. A samo KINO PIAST… przy którym nigdy nie byliśmy… ma taki klimat, że na pewno się do niego wybierzemy. A przy okazji będziemy mieli okazję odwiedzić BRACI PIKSELI Z KOCIEJ SZAJKI 😎

Zobacz koniecznie: Wzgórze Zamkowe Cieszyn zwiedzanie – Wieża Piastowska zachód słońca

Jeśli chętnie odkrywacie ze swoimi pociechami tego typu szlaki, zapraszam Was serdecznie do mojego rodzinnego miasta Bielska-Białej. Mamy tu wspaniały BAJKOWY SZLAK. Spotkacie u nas między innymi: Reksia, Bolka i Lolka, łowcę zwierząt Pampaliniego i hipopotama. Zobacz koniecznie: Szlak Bajkowe Bielsko-Biała

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic

2024-01-01
Hala Jodłowcowa szlak z Sopotni Wielkiej

Kochani, witajcie w NOWYM ROKU! W dzisiejszym wpisie przeniesiemy się do Beskidu Żywieckiego na przepiękne, beskidzkie hale, które przez turystów są zazwyczaj traktowane jako punkt przejściowy na Halę Miziową lub dalej na Pilsko. Ja chcę Was dziś zachęcić do zatrzymania się w tych miejscach na dłużej i odkrycie piękna, które nam oferują. Prawdę mówiąc w tym dniu i nam chodziła po głowie wycieczka na Pilsko, ale szlakiem z Przełęczy Glinne. Jednak na Pilsku byliśmy już wiele razy i jednogłośnie zdecydowaliśmy, że lepiej będzie odkryć coś zupełnie dla nas nowego. To był bardzo dobry wybór, na szlaku nie było za wielu turystów. Sama trasa jest dość wymagająca, więc na nudę też nie narzekaliśmy. Okazało się, że szlak z Sopotni Wielkiej prowadzi praktycznie cały czas pod górę i w jedną stronę trzeba pokonać na nim aż 600 m różnicy wzniesień. Na trasie nie brakowało błota, zapadającego się śniegu i zimowego słońca. Trud wspinaczki wynagradzały nam wspaniałe widoki na Babią Górę, Pilsko oraz Tatry.

Trasa: Sopotnia Wielka (szlak żółty) – Przełęcz Przysłopy (szlak czarny) – Hala Uszczawne (szlak czarny / szlak zielony) – Hala Jodłowcowa – powrót tą samą trasą

Data: 29 grudnia 2023 r.

Dystans: 10,40 km

Czas trwania: 4 h

Minimalne wzniesienie: 617 m

Maksymalne wzniesienie: 1200 m

Na Halę Jodłowcową można dostać się również szlakiem zielonym z Sopotni Wielkiej, ale omija on Halę Uszczawne, z której podziwiać można Królową Beskidów – Babią Górę.

Sopotnia Wielka szlak żółty

Samochód zaparkowaliśmy w okolicy wejścia na szlak żółty w Sopotni Wielkiej.

We wpisie podam parametry miejsca, w którym zaczęliśmy naszą wędrówkę szlakiem żółtym. W okolicy są dwa parkingi, jeden z nich to bezpłatne miejsca grzecznościowe dla turystów odwiedzających Sopotnią Wielką. W dniu naszej wycieczki miejsc parkingowych było tu pod dostatkiem. Zaznaczę jednak, że w sezonie letnim parkingi są tu często przepełnione. Niejednokrotnie przejeżdżaliśmy obok tych parkingów w lecie i pękały one w szwach. Warto wziąć to pod uwagę planując wycieczkę i być na miejscu nieco wcześniej.

Parametry GPS wejścia na szlak żółty w Sopotni Wielkiej: 49.5853525N, 19.3032139E

Szlak żółty skręcił od razu w prawo i prowadził nas w górę, początkowo szliśmy wyłożoną betonowymi płytami drogą wzdłuż ogrodzenia. Następnie szlak żółty wszedł na typową drogę leśną, po której w niektórych miejscach płynął potok. Na tym odcinku nie brakowało błota, a krajobrazy były bardziej wiosenne niż zimowe. Ciężko było nam uwierzyć, że mamy końcówkę grudnia.

0,7 km – leśne i kamieniste podejście wyprowadziło nas na polanę. Szlak żółty szedł w górę tejże polany. Po drodze minęliśmy kilka drewnianych domków. Nie brakowało również sarenek i widoków na szczyty należące do Beskidu Żywieckiego.

Na górze polany weszliśmy w las. To był prosty i niewymagający odcinek na szlaku żółtym.

Minęliśmy ostatnią polankę z drewnianym domkiem i mieliśmy do pokonania jeszcze około 200 m do Przełęczy Przysłopy.

Po chwili doszliśmy do rozwidlenia, na którym nasz żółty szlak skręcił w lewo i prowadził nas przez moment pod górę, a ostatnie 50 metrów przed przełęczą to prosta wygodna droga.

Przełęcz Przysłopy w Beskidzie Żywieckim

1,5 km – dotarliśmy do Przełęczy Przysłopy położonej 847 m n.p.m., na której znajduje się węzeł szlaków turystycznych. Przełęcz ta położona jest na terenie Żywieckiego Parku Krajobrazowego. Tutaj porzuciliśmy szlak żółty i od tego miejsca kierowaliśmy się szlakiem czarnym/szlakiem niebieskim w kierunku zachodnim (na prawo).

Przełęcz Przysłopy punkt widokowy

Dodam, że w tym miejscu warto na moment zboczyć ze szlaku i podejść około 20 metrów na polanę znajdującą się zaraz za słupem z drogowskazami do punktu widokowego na Babią Górę i Tatry.

Po chwili wróciliśmy do drogowskazu i kierowaliśmy się w dół szlaku czarnego/szlaku niebieskiego. Droga była tu szeroka i wygodna, a nawet szła lekko w dół. Nie brakowało za to błota.

1,7 km – szlak niebieski odszedł w lewo, a my kierowaliśmy się dalej prosto szlakiem czarnym.

Po chwili szlak czarny zaczął iść w górę. Na trasie było coraz więcej śniegu, nie brakowało również oblodzenia.

Szlak czarny z każdym krokiem stawał się coraz bardziej stromy. Do pokonania mieliśmy teraz dość długie podejście (mierzące około 600 m). Był zapadający się śnieg błoto, kamienie i korzenie.

Szlak czarny stał się nieco łagodniejszy, a za drzewami była polana, na którą również warto na moment zboczyć. Rozciąga się z niej wspaniały widok na tatrzańskie szczyty.

Poniższe zdjęcia z widokiem na Tatry zrobiłam w drodze powrotnej na parking w Sopotni Wielkiej. Do najbliższej hali z tego miejsca jest około 500 metrów wygodną i prostą drogą.

Hala Uszczawne

3 km – weszliśmy na Halę Uszczawne położoną 1030 m n.p.m. na terenie Korbielowa. Przywitał nas tu widok na Pilsko.

Nazwa hali wywodzi się od rośliny – SZCZAW ALPEJSKI. W przeszłości na polanie tej były wypasane owce. Z polany doskonale widać Babią Górę.

Widok tak nas oczarowały, że postanowiliśmy zrobić sobie tu przerwę na zjedzenie domowych bułeczek i wypicie ciepłej herbaty brzoskwiniowej. Cisza i spokój to był dodatkowy atut tego miejsca…

Po pikniku ruszyliśmy w górę polany, na górze Hali Uszczawne skręciliśmy w lewo i zaczęliśmy wspinać się stromo w górę (około 200 – 250 m).

Po pokonaniu podejścia kierowaliśmy się prostą drogą zgodnie z oznaczeniami na drzewie. Patrząc za siebie mogliśmy jeszcze zobaczyć piękną Babią Górę.

Po około 100 m szlak czarny skręcił w lewo i zaczął nas prowadzić lekko w dół omijając szczyt Uszczawne Wyżne.

Miejsce przejścia ze szlaku czarnego na szlak zielony

4,4 km – doszliśmy do miejsca, w którym swój koniec ma szlak czarny i przeszliśmy na szlak zielony idący również z Sopotni Wielkiej. Jest tu drewniany stół z ławeczkami. Od Hali Jodłowcowej dzieliło nas już tylko niewymagające wysiłku 200 m.

Hala Jodłowcowa

4,9 km – weszliśmy na rozległą Halę Jodłowcową położoną około 1200 m n.p.m., na której zalegało jeszcze sporo zmrożonego śniegu. Można powiedzieć, że tu było widać zimę. Zdecydowaliśmy się wspiąć na górę polany. Znajduje się tam duży, drewniany krzyż. Widoki rozciągające się z tego miejsca są po prostu nieziemskie… Patrząc na wschód widać Babią Górę, najwyższy szczyt Beskidu Żywieckiego. Zerkając przed siebie, na południe widać Pilsko, a na zachód wspaniałą Halę Cudzichową, którą odwiedzamy zazwyczaj na wiosnę w poszukiwaniu krokusów. To miejsce, do którego mamy ogromny sentyment…

Rozgościliśmy się na dłużej na szczytowej partii polany. Zimowe słońce opierało się na Hali Jodłowcowej, niestety dość mocno wiało, ale było dość ciepło jak na końcówkę grudnia. Chłopaki robili śnieżny tor dla butelki, a ja rozkoszowałam się chwilą, nie mogąc się nasycić pięknymi widokami. Doczekaliśmy momentu, aż zbliżający się wielkimi krokami zachód słońca zakolorował niebo. Zrobiłam jeszcze kilka zdjęć i niestety musieliśmy ruszać w drogę powrotną na parking w Sopotni Wielkiej. Chcieliśmy zdążyć zejść przed zmrokiem. Jak Wam już wiadomo trasa ta nie należy do łatwych i lepiej pokonywać ją gdy jest widno.

Kontynuując wędrówkę z Hali Jodłowcowej szlakiem zielonym w 10 minut dociera się do kolejnej hali – Hali Górowej. To jednak nie koniec, można iść jeszcze dalej na Halę Miziową. To już całkiem konkretna wycieczka. W naszym przypadku (wędrówka z dzieckiem) do przejścia jedynie latem (zdecydowanie dłuższy dzień).

Hala Jodłowcowa zdjęcia

Hala Jodłowcowa zachód słońca

Jak widzicie, warto odkrywać nowe miejsca i warto także podczas wycieczek górskich zwolnić… rozejrzeć się wokół siebie. Wiele miejsc ma nam do zaoferowania więcej, niż nam się może wydawać na pierwszy rzut oka 😊

Życzę Wam w tym NOWYM ROKU przede wszystkim ZDROWIA, bo jak się ma zdrowie, to można wszystko… Ale i tego spokoju, o którym piszę i braku pośpiechu… Do zobaczenia na szlaku 🏔❤

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic

2024-01-01
Velo Czorsztyn ścieżka rowerowa – kierunek Dębno Niedzica

Początkiem listopada udało się nam zrealizować plany przejechania drugiej części trasy rowerowej Velo Czorsztyn. Startowaliśmy z tego samego parkingu co ostatnio (Velo Czorsztyn z dzieckiem – Dębno kierunek Czorsztyn). Tym razem jednak z Dębna kierowaliśmy się w stronę Niedzicy. Ogólnie trasa ta nie należy do łatwych. W szczególności dla dziewięcioletniego dziecka, choćby ze względu na dystans, w dwie strony trzeba pokonać około 31 km i kilka naprawdę konkretnych zjazdów/podjazdów (nawet takich mających 7% nachylenia). Cała wycieczka rowerowa z przerwami na odpoczynek, rozkoszowanie się widokami i zdjęcia zajęła nam około sześć i pół godziny. Trasa Velo Czorsztyn jest oczywiście świetnie oznakowana i przygotowana. Do dyspozycji rowerzystów są wyznaczone miejsca wypoczynkowe ze stojakami na rowery.

Zarówno początkiem listopada, jak i końcem października podczas wycieczki rowerowej brzegiem Jeziora Czorsztyńskiego nie narzekaliśmy na tłumy. Spotkaliśmy pojedynczych rowerzystów i spacerowiczów. W sezonie letnim nie jest tak kolorowo. Ruch rowerowy na Velo Czorsztyn jest naprawdę wzmożony, a do tego jest o wiele więcej wędkarzy (na niektórych odcinkach odnotowany jest większy ruch samochodowy). Dlatego jeśli planujecie przejechanie trasy Velo Czorsztyn z dzieckiem, które nie czuje się jeszcze zbyt pewnie na rowerze, warto rozważyć przełożenie wycieczki na miesiąc przypadający poza sezonem wakacyjnym.

Dla dzieci i dorosłych ze słabszą kondycją polecam na początek wybranie trasy z Dębna w kierunku Czorsztyna. Opis tej trasy znajdziesz tutaj: Velo Czorsztyn z dzieckiem – Dębno kierunek Czorsztyn.

Trasa: Dębno (szlak zielony rowerowy) – Łapsze Niżne – Frydman – Falsztyn – Niedzica – powrót tą samą drogą

Data: 4 listopada 2023 r.

Dystans: około 31 km

Czas trwania: około 4h (sam przejazd rowerem z dziewięcioletnim dzieckiem w dwie strony)

Różnica wzniesień: 200 m (w jedną stronę)

Minimalne wzniesienie: 526 m

Maksymalne wzniesienie: 638 m

UWAGA! Jesienią nie kursuje prom rowerowy pomiędzy Czorsztynem, a Niedzicą

Velo Czorsztyn parking – Dębno

Tak jak już wspomniałam powyżej samochód zostawiliśmy na tym samym parkingu co ostatnio, znajduje się on zaraz przy trasie rowerowej Velo Czorsztyn przy Drodze Wojewódzkiej 969 w Dębnie nad Jeziorem Czorsztyńskim. Parking jest płatny (29 października 2023 roku cały dzień postoju kosztował 15 zł, WC 3 zł). Początkiem listopada opłata za postój nie była pobierana.

Parametry GPS płatnego parkingu w Dębnie przy trasie rowerowej Velo Czorsztyn: 49.4683936N, 20.2132056E

Spakowaliśmy do plecaków wszystkie potrzebne rzeczy, założyliśmy kaski i ruszyliśmy w stronę głównej drogi. Musieliśmy dostać się do schodów znajdujących się po drugiej strony ulicy (około 50 metrów) prowadzących wprost na interesujący nas zielony szlak rowerowy. Niestety w okolicy nie ma przejścia dla pieszych.

Dębno – Velo Czorsztyn kierunek Niedzica

Po dostaniu się na drugą stronę ulicy pokonaliśmy wspomniane schody i wyszliśmy na wygodną trasę rowerową oznakowaną szlakiem zielonym.

Przejechaliśmy około 600 m i naszym oczom ukazało się rozwidlenie, na którym można wybrać trasę w prawo prowadzącą przez most w kierunku Czorsztyna, bądź trasę w lewo prowadzącą pod mostem i biegnącą w kierunku Niedzicy. Od strony Dębna miejsce to jest wspaniale oznakowane i nie ma możliwości pomylenia się.

Zgodnie ze znakami skręciliśmy w lewo i wjechaliśmy pod most, po chwili znaleźliśmy się przy Jeziorze Czorsztyńskim i jechaliśmy wzdłuż wału przez kilkaset metrów.

Po 800 metrach ścieżka rowerowa prowadziła już wzdłuż jezdni, a po kolejnych 200 metrach dojechaliśmy do skrzyżowania z główną drogą (Nowotarska). Skręciliśmy w lewo w Nowotarską. Po chwili minęliśmy tabliczkę informującą nas, że wyjeżdżamy z Dębna. Jest tu odcinek około 100 metrów prowadzący przez most, na którym bezpieczniej będzie poprowadzić rower, ciężko jest się tu również minąć z innymi rowerzystami, jest tak wąsko.

Po chwili minęliśmy kolejną tablicę z napisem Gmina Łapsze Niżne wita na Spiszu.

2,7 km – skręciliśmy w lewo i jazda wzdłuż ruchliwej jezdni poszła w niepamięć. Minęliśmy kolejną wiatę wypoczynkową ze stojakami na rowery. Następnie wjechaliśmy na mostek i trasa rowerowa biegła wzdłuż rzeki Przykopa. Po prawej stronie ścieżki były natomiast zabudowania.

3,1 km – ponownie wjechaliśmy na wał, po drodze podziwialiśmy Jezioro Czorsztyńskie oraz pienińskie i gorczańskie szczyty.

5,5 km – minęliśmy ostatnie barierki zabezpieczające i skręciliśmy w lewo na widoczną na poniższym zdjęciu krętą drogę prowadzącą jeszcze przez chwilę przy jeziorze. Nie brakowało tu wędkarzy.

Minęliśmy następną na trasie Velo Czorsztyn wiatę, a po chwili wjechaliśmy na mostek, za którym skręciliśmy w lewo. Na tym odcinku mijaliśmy domy, pole z przyczepami kempingowymi znajdujące się przy samym Jeziorze Czorsztyńskim we wsi Frydman.

Za wspomnianym polem kempingowym przy jeziorze ścieżka zaczęła iść nieco bardziej stromo w górę, aby zaraz zjechać w dół.

7,6 km – dojeżdżamy do mostu, tuż przed mostem istnieje możliwość skorzystania z toalety. Po drodze mijaliśmy jeszcze kilka takich mostków, nie brakowało również domków do wynajęcia przy samej trasie VELO CZORSZTYN.

8,7 km – dojechaliśmy do krótkiego, ale stromego zjazdu w Falsztynie, oznaczonego czerwoną tablicą z napisem UWAGA WYPADKI! Jest stromo, dość wąsko, a do tego mamy do pokonania ostry zakręt. Myślę, że latem, przy wzmożonym ruchu rowerowym rzeczywiście w tym miejscu może być niebezpiecznie. Ale spokojnie, na tablicy ostrzegawczej jest podany numer alarmowy 112 😉 Plus jest taki, że odsłaniają się tu przepiękne widoki na Jezioro Czorsztyńskie oraz otaczające je szczyty Pinin i Gorców.

Po pokonaniu tego odcinka musieliśmy zmierzyć się ze stromym i dość długim podjazdem – mierzącym około 1200 metrów. Jest to ciężki podjazd, szczególnie osoby mało wprawione będą tu miały problem. Wysiłek w pełni rekompensowały jednak niesamowite widoki 😊

Po pierwszych 300 metrach podjazdu droga zawinęła w prawo i nadal pięła się stromo w górę.

Stromy podjazd doprowadził nas do wspaniałego punktu widokowego na Jezioro Czorsztyńskie. Namirek zarządził krótką przerwę na odpoczynek, szybko dołączył do Niego miejscowy kotek – taka mała przylepka.

Po krótkim odpoczynku czekała na nas dalsza wspinaczka rowerem (po chwili skręt w lewo), podjazd był już nieco łagodniejszy.

9,9 km dojechaliśmy do skrzyżowania ulicy Błachuty z ulicą Dworską, na którym skręciliśmy ostro w lewo w Dworską. To koniec podjazdu, teraz będzie z górki. Ścieżka rowerowa prowadziła między domami, mieliśmy chwilę odetchnienia po stromych podjazdach. Na tym odcinku było nam dane podziwiać Tatry wyłaniające się zza jesiennych drzew.

10,5 km – dojechaliśmy do znaku z napisem DROGA WEWNETRZNA, była tu również informacja o nachyleniu drogi wynoszącym 7%. Jak się możecie domyślić w tę stronę był to bardzo przyjemny odcinek. Gorzej było w drodze powrotnej 😅 Jesienne krajobrazy zachwycały nas coraz bardziej.

11,6 km – ścieżka Velo Czorsztyn wjechała na teren Pienińskiego Parku Narodowego. Zaraz za czerwonym znakiem rowerowy szlak zielony skręcił ostro w prawo.

Podjechaliśmy około 500 metrów i skręciliśmy w lewo. Po skręcie przywitał nas przepiękny widok na Jezioro Czorsztyńskie. Na trasie było zadziwiająco spokojnie, postanowiliśmy zrobić sobie tu kolejną przerwę na małe co nieco. Nie mogło zabraknąć serka wiejskiego z owocami, bułeczki i ciepłej herbatki brzoskwiniowej.

Następnie droga skręca w lewo, jechaliśmy wzdłuż jeziora. Pogoda z każdą minutą była coraz lepsza. Wyszło nawet słońce.

13 km – dojechaliśmy do kolejnej wiaty wypoczynkowej. Następnie wjechaliśmy na bardziej zacieniony teren. Ścieżka rowerowa szła tu momentami w górę, nie brakowało również małych zawijasów.

Velo Czorsztyn – punkt widokowy na Zamek Czorsztyn i Zamek Niedzica

14,1 km – dojechaliśmy do miejsca, które dotychczas nie było nam znane… Mimo, że w Niedzicy byliśmy wiele, wiele razy… Mowa o punkcie widokowym na Jezioro Czorsztyńskie i na dwa zamki: Zamek Czorsztyn i Zamek Niedzica.

Po zrobieniu kilku zdjęć ruszyliśmy w górę ulicy Nad Zalewem, która doprowadziła nas do głównej ulicy Zamkowej w okolice Zamku Dunajec w Niedzicy, przy którym są liczne stoiska z pamiątkami i jedzeniem. Zatrzymaliśmy się na chwilę na serki z grilla z żurawiną i ruszyliśmy w stronę Zapory w Niedzicy.

Zapora Niedzica zdjęcia

15,5 km – Zapora w Niedzicy

Zapory w Niedzicy jest wspaniałym punktem widokowym. My na miejscu byliśmy tuż przed zachodem słońca, więc niebo było już ładnie zakolorowane. Turystów nie było za wielu.

Z Zapory w Niedzicy podziwiać można Jezioro Sromowieckie, Tatry, Pieniny Spiskie, Jezioro Czorsztyńskie i zamki: średniowieczny Zamek „Dunajec” w Niedzicy i w oddali ruiny gotyckiego Zamku w Czorsztynie.

Wrażenie robią również malowidła 3D na moście – „MOC ŻYWIOŁÓW”

Zapora Niedzica zachód słońca

Dodatkową atrakcją dla naszego dziecka był powrót na parking w Dębnie po zmroku. Mimo, że często wędrujemy po ćmoku po górach, to jednak jazda na rowerze po zachodzie słońca to całkiem inne doznania. Ruch wieczorem na trasie rowerowej Velo Czorsztyn był znikomy. Jedyne co dawało się nam we znaki to wilgoć i dość niska temperatura, wieczorem przy samym jeziorze termometr wskazywał minus jeden stopień Celsjusza. Dobrze, że byliśmy przygotowani na spadek temperatury. Jesienne wycieczki rowerowe wymagają lepszego przygotowania niż letnie czy też wiosenne. Warto mieć przy sobie dodatkową bluzę i rękawiczki z palcami. Na koniec czekała nas jeszcze długa droga do naszego rodzinnego miasta Bielska-Białej.

Zobacz koniecznie: Droga Pienińska rowerem z dzieckiem, Sromowce Niżne – Czerwony Klasztor – Szczawnica

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic

2023-12-30
Rzeźby smoków w Krakowie – smoczy szlak
Końcem tego roku w Krakowie pojawiła się całkiem nowa atrakcja. Mowa o granitowych rzeźbach smoków, które opanowały różne zakątki tego pięknego miasta. Póki co na turystów odwiedzających Kraków poza Smokiem Wawelskim, czeka jeszcze siedem mniejszych figurek smoków, które nawiązują do bogatej historii miasta. Jednak według zapowiedzi ta urocza rodzinka już w przyszłym roku ma się powiększyć o kolejne dziesięć rzeźb. Nie mogliśmy przejść obojętnie obok nowej atrakcji. Postanowiliśmy udać się do Krakowa i zobaczyć smoki na własne oczy. Dzięki odkrywaniu rzeźb smoków mieliśmy okazje zobaczyć inne, nieznane nam dotąd zakątki Krakowa. Rzeźby smoków nie są duże, mierzą około 40 cm i rozglądając się za nimi warto patrzeć pod nogi.

Data wycieczki: 19 grudnia 2023 r.

Aby przejść na spokojnie cały dostępny na dzień dzisiejszy SMOCZY SZLAK musieliśmy pokonać około 14 km i zajęło nam to niecałe 5 godzin. Samochód zostawiliśmy na płatnym parkingu miejskim w sąsiedztwie budynku TVP3 Kraków przy ulicy Krzemionki. W okolicy mieliśmy do odkrycia dwie pierwsze rzeźby – SMOKA GEODETĘ i SMOKA FILMOWCA.

Poniżej prezentuję mapę naszej wycieczki po Krakowie, podczas której zobaczyliśmy m.in. siedem figurek smoków należących do smoczego szlaku, Wawel i Smoka Wawelskiego, odwiedziliśmy również krakowski rynek.

Link do mapy: https://maps.app.goo.gl/N5wKX1NLbdmpxQD98

SMOK GEODETA

SMOKA GEODETĘ spotkaliśmy przy SZKOLE PODSTAWOWEJ nr 29 – Aleja Edwarda Dembowskiego w Krakowie.

Smok ma optyczny instrument geodezyjny, na ramieniu ma niedużą torbę.

Dokładne parametry GPS – SMOK GEODETA: 50.04173010540756, 19.95481330033089

SMOK TURYSTA

SMOK TURYSTA czekał na nas przy bramie wejściowej do Parku im. Wojciecha Bednarskiego w Podgórzu (skrzyżowanie ulicy Parkowej i pl. Lasoty ).

SMOK TURYSTA ma zawieszony na szyi aparat fotograficzny.

Dokładne parametry GPS – SMOK TURYSTA: 50.04224701635138, 19.951242887475264

W drodze do centrum miasta i Smoka Wawelskiego mieliśmy okazję przespacerować się Bulwarem Inflanckim / Bulwarem Kurlandzkim prowadzącym wzdłuż Wisły. Dostępna jest tu również trasa rowerowa, na którą w niedalekiej przyszłości mamy w planach się wybrać.

SMOK WAWELSKI

Tak jak już wspominałam podczas okrywania małych smoków odwiedziliśmy również jedną z najsłynniejszych krakowskich atrakcji – SMOKA WAWELSKIEGO. W końcu któż nie zna legendy o Smoku Wawelskim… Rzeźba SMOKA WAWELSKIEGO wykonana jest z brązu i mierzy około 6 m, odsłonięta została ponad pięćdziesiąt lat temu w 1972 roku. Zaprojektowana została przez Bronisława Chromego.

Dzięki instalacji gazowej, SMOK WAWELSKI zieje ogniem co 3-4 minuty, co możecie zobaczyć na poniższym filmie 😊

Dokładne parametry GPS – SMOK WAWELSKI: 50.0530212969619, 19.93353536516415

SMOK WODNY

SMOKA WODNEGO spotkaliśmy w centrum Krakowa, w pobliżu Wawelu, na Placu Na Groblach.

SMOK WODNY przymierza się do zjedzenia ryby.

Dokładne parametry GPS – SMOK WODNY: 50.05544476528483, 19.931725749164503

SMOK FILMOWIEC

SMOKA FILMOWCA mieliśmy największy problem zlokalizować. Przeszliśmy nawet kilka metrów od niego i go nie zauważyliśmy. Nadrobiliśmy troszkę drogi szukając tej rzeźby, ale było warto 😎 SMOK FILMOWIEC usytuowany jest (jakżeby inaczej) przy ścianie KINA KIJÓW – Aleja Zygmunta Krasińskiego.

SMOK FILMOWIEC obsługuje kamerę filmową.

Dokładne parametry GPS – SMOK FILMOWIEC: 50.05822596997337, 19.925248981846742

W drodze do kolejnego smoka mijaliśmy budynek Muzeum Narodowe w Krakowie.

SMOK Z LATAWCEM

SMOK Z LATAWCEM czekał na nas na terenie Parku Jordana – wejście od al. 3 Maja.

SMOK Z LATAWCEM trzyma w jednej łapce piękny, ażurowy latawiec, a w drugiej długi sznurek, na którym są kokardki.

Dokładne parametry GPS – SMOK Z LATAWCEM: 50.06040762272324, 19.917871832811375

SMOK Z MAPĄ

SMOK Z MAPĄ czeka na turystów na terenie Parku Krakowskiego – wejście od placu Inwalidów.

SMOK Z MAPĄ trzyma w łapkach mapę i spogląda na nią z góry.

Dokładne parametry GPS – SMOK Z MAPĄ: 50.068967182763124, 19.925301694836186

SMOK MALARZ

SMOKA MALARZA spotkaliśmy przy budce z lodami – Plac Teodora Axentowicza.

SMOK MALARZ trzyma w łapkach ramkę.

Dokładne parametry GPS – SMOK MALARZ: 50.071593250698704, 19.92623634167147

Pomysłodawcy, projektanci, wykonawcy rzeźb smoków w Krakowie
- Rzeźby smoków zostały zaprojektowane przez Pana Andrzeja Mleczkę oraz Pana Edwarda Lutczyna.
- Ich wykonawcami są: prof. Jan Tutaj i dr Jacek Dudek.
- Projekt zainicjowali: Pan Witold Górny, Pani Anna Jakubiak oraz Pan Mariusz Meus.
- Rzeźby zostały sfinansowane w ramach budżetu obywatelskiego.
Na koniec wybraliśmy się na spacer po krakowskim rynku, na którym aktualnie do 1 stycznia 2024 roku trwa Jarmark Bożonarodzeniowy.

Z niecierpliwością czekamy na kolejne rzeźby krakowskich smoków. Na pewno wybierzemy się i je odkryć. Dzień spędzony w Krakowie zaliczam do bardzo udanych. Przy okazji zapraszam Was serdecznie do mojego pięknego miasta Bielska-Białej, w którym mamy bajkowy szlak. Reksio, Bolek i Lolek, a nawet Smok Wawelski i Bartolini Bartłomiej do zobaczenia w różnych zakątkach Bielska-Białej ❤

Szlak Bajkowe Bielsko-Biała

Rzeźba Smok Wawelski i Bartolini Bartłomiej – Bielsko-Biała

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic
2023-12-21
Kobyla Skała Wisła – szlak niebieski

W tym roku druga połowa listopada przyniosła nam pierwsze jesienne opady śniegu w Beskidach. Kolorowych liści na drzewach było jeszcze pod dostatkiem, komponowały się one wspaniale w połączeniu ze świeżym białym puchem. Pogoda w dniu naszej wycieczki nie była doskonała, dość mocno wiało, momentami występowały intensywne opady śniegu i była duża wilgoć, przez co odczuwalna temperatura była o wiele, wiele niższa. Zdecydowaliśmy się wybrać na nie za długi szlak z Wisły na Kobylą Skałę leżącą w Paśmie Czantorii w Beskidzie Śląskim. Szlak niebieski, którym wędrowaliśmy docelowo prowadzi na Stożek Wielki, osoby chętne mogą kontynuować wędrówkę na ten szczyt.

Trasa: Wisła Dziechcinka (szlak niebieski) – Kobyla Skała – powrót tą samą trasą

Data: 19 listopada 2023 r.

Dystans: 5,5 km

Czas trwania: 2,5 h

Minimalne wzniesienie: 454 m

Maksymalne wzniesienie: 724 m

Na Kobylą Skałę w Wiśle wybraliśmy się po raz pierwszy. Na mapach nie mogliśmy znaleźć żadnego parkingu w pobliżu szlaku niebieskiego. W tej sytuacji samochód zdecydowaliśmy się zostawić w centrum miasta nieopodal ronda Wisła Oaza (przy ulicy Konopnickiej). Szlak niebieski zacznę odpisywać od mostu kolejowego na Dziechcince, przy którym to szlak skręca w lewo. Dojście do tego punktu z okolic wspomnianego ronda zajęło nam około 10 minut.

Wisła Dziechcinka szlak niebieski

Wisła Dziechcinka szlak niebieski: 49.6441786N, 18.8637144E

Wiadukt kolejowy w Wiśle Dziechcince

Przeszliśmy pod wiaduktem kolejowym w Wiśle Dziechcince, który zbudowany został w 1832 roku i skręciliśmy w lewo zgodnie z niebieskimi znakami.

Następnie przeszliśmy przez mostek na Potoku Dziechcinka i ponownie skręciliśmy w lewo.

Do pokonania mieliśmy krótkie podejście prowadzące wzdłuż metalowego ogrodzenia, nie brakowało tu mokrych liści ze śladowymi ilościami śniegu przez co było dość ślisko. Patrząc za siebie mogliśmy spojrzeć na wiadukt kolejowy w Wiśle Dziechcince z nieco innej perspektywy.

Po pokonaniu wspomnianego podejście wyszliśmy na polanę. Wędrowaliśmy wzdłuż torów kolejowych, które doprowadziły nas po około 150 metrach do przejścia kolejowego, za którym szlak niebieski ponownie poprowadził nas w prawo.

W drodze powrotnej odkryliśmy nieduży parking (na kilka samochodów) znajdujący się poniżej przejścia kolejowego na ulicy Ochorowicza. Z tego co widzieliśmy parking ten jest płatny w dni robocze (parkometr), w weekend natomiast można korzystać z niego za darmo.

Parametry GPS parkingu: 49.6439417N, 18.8710469E

Po przejściu przez tory kolejowe kierowaliśmy się w górę szlaku niebieskiego stromą asfaltową drogą, mijaliśmy pojedyncze zabudowania. Z drogowskazu wiszącego na ogrodzeniu dowiedzieliśmy się, że mamy przed sobą jeszcze nieco ponad półtora godziny wędrówki. Naszym oczom ponownie ukazał się wiadukt kolejowy, tym razem mogliśmy go oglądać z góry.

Przy okazji chcę dodać, że miejsce, do którego zmierzaliśmy ma kilka nazw. Na mapie, którą posługujemy się na co dzień do planowania naszych wycieczek Kobyla Skała oznaczona jest jako Krzakoska Skała, na drogowskazie widnieje nazwa Krzakowksa Skała.

0,8 km – podejście doprowadziło nas do skrzyżowania, na którym kierowaliśmy się nadal prosto w górę szlaku niebieskiego. Po chwili doszliśmy do stoku Siglany, w górę którego się kierowaliśmy. Z każdym krokiem śniegu było coraz więcej.

Minęliśmy ostatnie już zabudowania i weszliśmy na drogę leśną, na której poza śladowymi ilościami śniegu zalegało również błoto. Na szlaku niebieskim robiło się coraz bardziej baśniowo. Od tego momentu nie było już tak wygodnie pod butami.

1,4 km – szlak niebieski wyszedł z lasu na górę nieczynnego jeszcze wyciągu narciarskiego (Siglany I). Nasz dziewięciolatek stwierdził, że jest to doskonałe miejsce na dłuższy przystanek i wypróbowanie deski Snowskate. Początki nie były łatwe, ale za to ile było przy tym frajdy. Prawdę mówiąc nie spodziewaliśmy się, że będzie wystarczająco dużo śniegu, aby pozjeżdżać na desce. Tutaj spotkaliśmy pierwszą i ostatnią tego dnia grupkę turystów. Szlak niebieski idący z Wisły wygląda na mało uczęszczany szlak w Beskidach. Choć z pewnością sytuacja zmienia się w zimę, gdy działa wyciąg narciarski.

Szlak niebieski za stokiem wszedł ponownie na drogę leśną. Po chwili szliśmy wzdłuż małej polanki, a opady śniegu były coraz intensywniejsze.

1,6 km – wróciliśmy na ścieżkę leśną, która była dość kamienista. To na tej ścieżce postanowiliśmy zrobić sobie kolejną przerwę, aby się troszkę ogrzać przy ciepłym żurku. Tutaj warunki były już iście zimowe.

2,4 km – na szlaku niebieskim mieliśmy do pokonania podejście, które doprowadziło nas do rozwidlenia, na którym wybraliśmy ścieżkę idącą w lewo.

Po skręcie w lewo szliśmy kawałek dość stromo w górę szlaku niebieskiego i po chwili wyszliśmy na szerokiej drodze leśnej – dojazdowej do Osiedla Kobyla. Na tym odcinku dał się nam we znaki mroźny wiatr.

Po około 200 m od wyjścia szlaku niebieskiego na szeroką drogę dojazdową trzeba być czujnym, żeby nie minąć celu podróży. Należy skręcić w lewo na wąską ścieżkę prowadzącą do punktu widokowego i drewnianej ławeczki na Kobylej Skale (skręt nie jest oznaczony żadnymi znakami).

Kobyla Skała w Wiśle

Kobyla Skała położna jest około 802 m n.p.m. na osiedlu Kobyla w Wiśle. Jest to doskonały punkt widokowy, z którego można podziwiać panoramę Wisły i Beskidów (widać Beskid Śląski od Czantorii po Baranią Górę). Można odpocząć tu na drewnianej ławeczce z serduszkiem i napisem I ❤ Wisła. W dniu naszej wycieczki byliśmy na Kobylej Skale zupełnie sami, mogliśmy delektować się przyjemną ciszą i spokojem. Trzeba tu uważać, szczególnie na dzieci ponieważ punkt widokowy usytuowany jest nad stromym urwiskiem skalnym. Nic więc dziwnego, że Kobyla Skała cieszy się popularnością wśród wspinaczy. Z myślą o nich na skale zostały zamontowane klamry wspinaczkowe. Miejsce to zrobiło na nas ogromne wrażenie, zresztą tak samo jak Czupel Wiślański, który udało się nam zdobyć początkiem listopada. To są dwa miejsca na mapie Wisły, które koniecznie trzeba odwiedzić będąc w okolicy.

Kobyla Skała ławeczka

Kobyla Skała w Wiśle, punkt widokowy, ławka

Na Kobylej Skale spędziliśmy sporo czasu rozkoszując się wspaniałymi jesienno-zimowymi widokami na Wisłę i wznoszące się nad nią beskidzkie szczyty. Mimo, że mroźny wiatr dawał się nam we znaki, ciężko było nam zabrać się w drogę powrotną. Na pewno w niedalekiej przyszłości wrócimy w te strony. Być może tym razem dojdziemy na Stożek Wielki…

Jeśli szukacie innych szlaków w Wiśle zapraszam tutaj: Wisła szlaki

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic

2023-11-30
Czupel Wiślański szlak z Wisły Nowa Osada

W tym roku długi listopadowy weekend obfitował u nas w wycieczki piesze i rowerowe. W czwartkowe popołudnie wybraliśmy się na mniej znany szczyt należący do Beskidu Śląskiego – Czupel Wiślański. Jest to punkt widokowy, który po prostu trzeba odwiedzić będąc w okolicy Wisły. Na Czuplu poza wspaniałymi widokami, czeka na Was beskidzka ławeczka z niedźwiadkiem. Większa część opisanej przeze mnie trasy to wędrówka szlakiem zielonym idącym na Smerekowiec z Wisły-Nowa Osada. Końcówka trasy prowadzi już poza szlakiem (brak oznakowanego szlaku bezpośrednio na Czupel). Początkiem listopada w Beskidach gościła prawdziwa polska złota jesień… Choć liści na drzewach jest już coraz mniej, a dni są coraz krótsze… Nie warto rezygnować z wycieczek w góry, wystarczy odpowiednio się przygotować i zaplanować wycieczkę.

Trasa: Wisła Nowa Osada (szlak zielony) – Czupel Wiślański – powrót tą samą trasą

Data: 2 listopada 2023 r.

Dystans: 7 km

Czas trwania: 2,5 h

Minimalne wzniesienie: 494 m

Maksymalne wzniesienie: 879 m

Wisła Nowa Osada parking

Samochód zostawiliśmy na parkingu w okolicy Ośrodka Narciarskiego w Wiśle Nowej Osadzie na ul. Na Stoku. Jesienią nie mieliśmy żadnego problemu ze znalezieniem wolnej miejscówki. Jest tu dostępnych kilka parkingów.

Przypuszczam, że zimą wyciąg w Wiśle Nowa Osada cieszy się dużą popularnością wśród narciarzy i zapewne nie jest aż tak łatwo o wolne miejsce parkingowe. Poza tym może być problem z przemierzeniem szlaku zielonego, gdyż… bezpośrednio przecina stok. Możliwe, że w sezonie narciarskim jest zrobione obejście.

Wisła Nowa Osada szlak zielony

Początek trasy: Wisła Nowa Osada szlak zielony – kierunek Czupel Wiślański: 49.6362747N, 18.8903817E

Z parkingu skręciliśmy od razu w lewo, a następnie w prawo i kierowaliśmy się w górę szlaku zielonego (droga szeroka, praktycznie cała wyłożona betonowymi płytami, bardzo stroma). Podczas wycieczki na Wiślański Czupel nasz dziewięciolatek zbierał jesienne liście do ZIELNIKA, który miał wykonać na przyrodę. W plecaku miałam dodatkowy bagaż – dużą książkę, w której umieszczaliśmy zebrane liście 😊

Po około 200 m szlak zielony wyprowadził nas bezpośrednio przy wyciągu. Droga nie była tu już wyłożona betonowymi płytami, ale nadal szło się wygodnie. Mimo, że cały czas było pod górkę 😉

0,4 km – wdrapaliśmy się na polanę, szlak zielony złagodniał, przeszliśmy na drugą stronę stoku i weszliśmy na drogę leśną.

Po chwili szlak zielony połączył się z drogą dojazdową – wyłożoną betonowymi płytami, która doprowadziła nas do zabudowań (w tym domków na wynajem). Ponownie czekała na nas wędrówka w górę stoku.

1 km – szlak zielony skręcił w prawo. Przez około 150 m kierowaliśmy się jeszcze drogą wyłożoną betonowymi płytami, następnie skręciliśmy w lewo na wąską ścieżkę (jest to ścieżka przed wyciągiem). Będąc tu po raz pierwszy, łatwo przegapić miejsce skrętu. W razie wątpliwości warto zajrzeć na mapę w smartfonie.

Miejsce skrętu szlaku zielonego w lewo – zejście z drogi wyłożonej betonowymi płytamiPo skręcie w lewo kierowaliśmy się w górę stoku do górnej stacji wyciągu Ośrodka Narciarskiego Nowa Osada w Wiśle i Baru.

Przy górnej stacji wyciągu i barze szlak zielony skręcił w prawo i doprowadził nas do ścieżki leśnej. Pod nogami mieliśmy dywan z liści. Oczywiście nie mogło zabraknąć czasu na zabawę w jesiennych liściach.

Po krótkiej przerwie ruszyliśmy zgodnie z oznaczeniami na drzewie w dół leśnej ścieżki. Suche liście pod naszymi nogami wydawały przyjemny szelest.

Po pokonaniu idącej w dół ścieżki, szlak zielony prowadził nas wzdłuż drewnianego ogrodzenia.

Po przejściu odcinka wzdłuż drewnianego płotu wędrowaliśmy leśną ścieżką. Po drodze podziwialiśmy barwy jesiennych drzew, czerwone muchomorki, których kapelusze mieniły się w słońcu. Na szlaku zielonym mijaliśmy również górskie źródełko ukryte w lesie (po lewej stronie ścieżki), które w jesiennej scenerii prezentowało się zachwycająco. Tak niewiele trzeba… wystarczy się rozejrzeć, aby dostrzec otaczające nas piękno…

1,9 km – szlak zielony ponownie zaczął iść w górę, a podłoże z każdym krokiem było coraz bardziej kamieniste.

Po chwili skręciliśmy w lewo, a droga cały czas pięła się w górę.

Po około 100 m skręciliśmy w prawo, a kamieniste podłoże poszło na moment w niepamięć. Od teraz było łagodnie i wygodnie.

2,5 km – ponownie weszliśmy na kamienistą i pnącą się w górę drogę.

Kamieniste podejście mierzyło około 300 m.

Po pokonaniu podejścia przez chwilę szliśmy niewymagającą ścieżką leśną. Po czym ponownie szlak zielony piął się stromo w górę.

Czupel Wiślański – odcinek poza szlakiem

3 km – szlak zielony odbił w prawo, my natomiast wybraliśmy drogę idącą prosto. Mieliśmy do pokonania kolejny idący w górę odcinek i kilka przeszkód na trasie w postacie zwalonych drzew (najprawdopodobniej przez ostatni halny szalejący w Beskidach).

3,1 km – po pokonaniu podejścia droga złagodniała, weszliśmy w gęsty las, wąską i wydeptaną ścieżką kierowaliśmy się w stronę Wiślańskiego Czupla.

3,3 km – wyszliśmy z gęstego lasu i do pokonania mieliśmy ostatnie krótki i strome podejście na Czupel Wiślański. Tutaj zimny wiatr był jeszcze bardziej odczuwalny.

Czupel Wiślański

3,4 km – dotarliśmy na Czupel Wiślański, który położony jest 882 m n.p.m. w Paśmie Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim. Od razy byliśmy pod ogromnym wrażeniem tego szczytu… Takie piękne i wyjątkowe miejsce i do tego tak mało popularne wśród turystów…

Na Czuplu stoi tablica z ciekawostkami i opisaną panoramą, drewniana ławka z niedźwiadkiem i napisem Wisła, jest tu również tabliczka oznaczająca szczyt (szukać jej trzeba na drzewie). Z wiślańskiego Czupla podziwiać można szczyty należące do Beskidu Śląskiego i Beskidu Żywieckiego.

Z tablicy stojącej na szczycie dowiedzieć się można, że spotykana często w Beskidach nazwa Czupel, oznacza górę o bardzo ostrym wierzchołku. Ciekawa jestem czy znacie najwyższy szczyt należący do Beskidu Małego noszący nazwę Czupel, jeśli nie zapraszam Was tutaj: Czupel – Beskid Mały.

Czupel ławka zdjęcia

Wiślański Czupel to jedno z tych miejsc, do którego na pewno jeszcze nieraz wrócimy 😊 W najbliższym czasie planujemy jeszcze pojawić się w Wiśle, ale tym razem odwiedzimy inne, równie ciekawe miejsce w Beskidzie Śląskim. Na pewno podzielę się z Wami relacją z tej wycieczki.

Jeśli szukacie innych szlaków w Wiśle zapraszam tutaj: Wisła szlaki

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic

2023-11-09
Velo Czorsztyn z dzieckiem – Dębno kierunek Czorsztyn

Już od dawna planowaliśmy wybrać się na trasę rowerową Velo Czorsztyn, która uchodzi za najpiękniejszą w Polsce. Oczywiście podpisujemy się pod tym rękami i nogami. Jest to trasa rowerowa wzdłuż Jeziora Czorsztyńskiego. Oferująca niemalże przez cały czas trwania wycieczki zachwycające górskie widoki. Cierpliwie czekaliśmy na jesień, aby uniknąć tłumów na Velo Czorsztyn. W sezonie letnim jest tu naprawdę tłoczno, nie brakuje oczywiście rowerzystów i spacerowiczów. Poza tym zaraz przy trasie są liczne kempingi, które w sezonie letnim pękają w szwach. Końcówka października okazała się idealnym terminem na wyjazd w Pieniny. Mimo, że była niedziela, a pogoda rozpieszczała – na trasie rowerowej prowadzącej wzdłuż Jeziora Czorsztyńskiego było zadziwiająco luźno. Ze względu na jednodniowy wyjazd i dość krótki dzień (zachód słońca o godzinie 16:30) zdecydowaliśmy się podzielić trasę na dwie części. Podczas tego wyjazdu startowaliśmy z Dębna i kierowaliśmy się w stronę Czorsztyna.

Podczas następnego wyjazdu z tego samego miejsca wybraliśmy się rowerem w stronę Niedzicy – Velo Czorsztyn ścieżka rowerowa – kierunek Dębno Niedzica

Jest to idealna propozycja trasy dla rodzin z dziećmi, z ograniczonym czasem, bądź po prostu dla osób, które nie czują się na siłach, aby przejechać na raz całą trasę Velo Czorsztyn.

Serdecznie zapraszam do przejrzenia szczegółowej relacji z odcinka trasy Velo Czorsztyn – Dębno – kierunek Czorsztyn przejechanej z dziewięcioletnim dzieckiem.

Trasa: Dębno (szlak zielony rowerowy) – Velo Czorsztyn (punkt widokowy)

Data: 29 października 2023 r.

Dystans: 26,40 km

Czas trwania: około 2 h 47 min (sam przejazd rowerem z dziewięcioletnim dzieckiem w dwie strony)

Różnica wzniesień: 100 m

Minimalne wzniesienie: 528 m

Maksymalne wzniesienie: 564 m

Dębno parking przy trasie Velo Czorsztyn

Samochód zaparkowaliśmy na płatnym parkingu przy Drodze Wojewódzkiej 969 w Dębnie nad Jeziorem Czorsztyńskim. Parking ten ma doskonałą lokalizację, ponieważ znajduje się tuż przy trasie rowerowej Velo Czorsztyn.

Cały dzień postoju samochodu osobowego to koszt 15 zł. Na miejscu istnieje również możliwość skorzystania z WC – płatne 3 zł.

Poza tym można kupić tu na drogę świeże i pyszne serki góralskie, a nawet drobną pamiątkę.

Parametry GPS płatnego parkingu w Dębnie przy trasie rowerowej Velo Czorsztyn: 49.4683936N, 20.2132056E

Z parkingu musieliśmy się dostać na drugą stronę ulicy. W pobliżu nie ma przejścia dla pieszych, podjeżdżamy kawałek (ok. 50 m) do schodów prowadzących na trasę rowerową.

Dębno – szlak zielony rowerowy Velo Czorsztyn

Po dostaniu się na drugą stronę jezdni musieliśmy pokonać strome schody, które wyprowadziły nas na trasę rowerową oznakowaną szlakiem zielonym. Ścieżka rowerowa jest tu gładka, asfaltowa i dość szeroka.

Po około 600 m dojechaliśmy do rozwidlenia, na którym wybraliśmy drogę idącą w prawo i prowadzącą przez most – kierunek Czorsztyn.

Skręcając w lewo obiera się kierunek – Niedzica (trasa prowadzi pod mostem).

Miejsce to jest bardzo dobrze oznakowane (od strony Dębna 😉).

Po skręcie w prawo do pokonania mieliśmy krótki, ale wygodny podjazd, który wyprowadził nas na niedawno oddany do użytku most prowadzący nad Rzeką Dunajec. Jeszcze podczas naszego ostatniego wyjazdu do Krościenka nad Dunajcem zorganizowany był tu ruch wahadłowy i sporo czasu traciło się stojąc przed światłami. Byliśmy miło zaskoczeni, że remont dobiegł końca 😊

Po przejechaniu przez most nad Rzeką Dunajec zawinęliśmy w lewo i zgodnie z oznakowaniem zaczęliśmy zjeżdżać w dół. Następnie przejechaliśmy pod mostem i wyjechaliśmy nad brzegiem Jeziora Czorsztyńskiego.

1,4 km – zgodnie z tablicami informacyjnymi skręciliśmy w prawo, trasa prowadziła nas lekko w dół.

Na trasie Velo Czorsztyn nie brakuje barierek ochronnych, miejsc wypoczynkowych przygotowanych z myślą o rowerzystach i spacerowiczach, stojaków na rowery, koszy na śmieci oraz kempingów i barów, które w dużej części są nieczynne poza sezonem letnim.

Miejsce wypoczynkowe na trasie Velo Czorsztyn

Po chwili wjechaliśmy na przepiękny odcinek trasy Velo Czorsztyn prowadzący bezpośrednio przy brzegu Jeziora Czorsztyńskiego. Jesienne barwy, niebieskie niebo… to wszystko komponowało się zachwycająco… Co kawałek zatrzymywałam się i robiłam zdjęcia…

Trasa na tym odcinku jest zabezpieczona barierkami przy Jeziorze Czorsztyńskim, więc jest bezpiecznie. Jedyne na co mogłabym zwrócić uwagę to ostre zakręty ograniczające nieco widoczność. Akurat w dniu naszej wycieczki nie było to dużym problemem, ponieważ ruch na Velo Czorsztyn nie był jakość szczególnie natężony. Mimo wszystko warto wspomnieć dziecku, aby zachowało szczególną ostrożność zbliżając się do zakrętów.

Jako ciekawostkę dodam jeszcze, że w sezonie istnieje możliwość skorzystania z promu rowerowego kursującego pomiędzy Czorsztynem, a Niedzicą. Jesienią nie ma tu tego typu atrakcji. Na Jeziorze Czorsztyńskim pływają tylko pontony i łodzie należące do wędkarzy.

3,6 km – na moment trasa Velo Czorsztyn odbija w lewo i nie prowadzi bezpośrednio przy linii brzegowej Jeziora Czorsztyńskiego. Po chwili przejeżdżamy przez mostek i mijamy domki letniskowe.

Miejsce wypoczynkowe na trasie Velo Czorsztyn

3,9 km – ponownie wyjechaliśmy na trasę prowadzącą wzdłuż Jeziora Czorsztyńskiego. Znów mogliśmy nacieszyć oczy wspaniałymi jesiennymi widokami. Z trasy Velo Czorsztyn podziwiać można nasze ukochane Pieniny, sąsiadujące z Pieninami – Gorce, Tatry, a nawet najwyższy szczyt Beskidu Żywieckiego – Babią Górę. Wisienką na torcie jest jednak widok na Ruiny Zamku w Czorsztynie oraz na średniowieczny Zamek w Niedzicy.

6,3 km – dotarliśmy do kolejnego na trasie Velo Czorsztyn miejsca wypoczynkowego przygotowanego dla rowerzystów. Postanowiliśmy zrobić sobie tutaj krótką przerwę na małe co nieco. Nasz dziewięciolatek skorzystał z okazji i rozkoszował się smakiem zakupionych na parkingu w Dębnie serków góralskich. Ja wykorzystałam ten czas na robienie zdjęć. Ta wiata wypoczynkowa usytuowana jest we wspaniałym miejscu… Rozciąga się stąd cudowny widok na Jezioro Czorsztyńskie, a w oddali widać stąd nawet Babią Górę.

Miejsce wypoczynkowe na trasie Velo Czorsztyn

Po przerwie wróciliśmy na trasę rowerową i kierowaliśmy się nadal szeroką i asfaltową drogą, która dla odmiany nie prowadziła nas przez chwilę przy samej linii brzegowej Jeziora Czorsztyńskiego. Na tym odcinku wróciły mi zeszłoroczne wspomnienia, ponieważ mijaliśmy miejsce, z którego startowaliśmy na wycieczkę po Jeziorze Czorsztyńskim naszym pontonem. A jak się domyślacie, to są wyjątkowe wspomnienia… Aktualnie poziom wody w jeziorze był tak duży, że nasza miejscówka była cała zalana. Relację z tej pontonowej wycieczki znajdziesz tutaj: Jezioro Czorsztyńskie – Zamek w Czorsztynie i Zamek w Niedzicy – pontonem po jeziorze

Po drodze minęliśmy nieczynne budki z jedzeniem i plażę położoną oczywiście nad Jeziorem Czorsztyńskim.

Po dojechaniu do końca drogi postanowiliśmy na moment zboczyć z trasy rowerowej i udać się nad sam brzeg jeziora. Skusiły nas piękne widoczki…

Minęliśmy szlaban, podjechaliśmy kilka metrów i skręciliśmy w prawo, po chwili byliśmy na miejscu.

Następnie wróciliśmy na trasę rowerową. Od razu zaznaczę, że w tym miejscu bez mapy nie mielibyśmy pewności czy dobrze jedziemy.

Na tym odcinku brakuje jakiegoś wyraźnego oznaczenia kierunku jazdy trasą Velo Czorsztyn.

Tak więc wjechaliśmy na mało ruchliwą w dniu naszej wycieczki szeroką drogę, z której mogliśmy podziwiać należący do Gorców szczyt Lubań z wieżą widokową. Odcinek prowadzący drogą mierzył około 800 metrów.

Następnie skręcamy w prawo na drogę rowerową, po chwili dojechaliśmy do mostku zbudowanego nad potokiem Mizerzanka.

8,4 km – przejechaliśmy przez most i ponownie znaleźliśmy się przy Jeziorze Czorsztyńskim. Na tym odcinku trasy rowerowej Velo Czorsztyn doskonale było widać Tatry.

9,5 km – dotarliśmy do otwartej budki z jedzeniem – FABRYKA SMAKU. Nasz syn nie potrafił przejechać obok niej obojętnie… Zachciało się Mu bardzo, ale to bardzo jeść 😉 Postanowiliśmy zrobić sobie tu dłuższą przerwę, nie protestowaliśmy. Drewniany taras widokowy stojący nad samym brzegiem Jeziora Czorsztyńskiego był doskonałym miejscem na relaks i kubek dobrej kawy. Słońce było coraz niżej. Nie mogliśmy jeszcze przywyknąć, że dzień jest krótszy o godzinę. W końcu byliśmy tu świeżo po zmianie czasu na zimowy.

Po tak przyjemnym przystanku ruszyliśmy w dalszą drogę. Przez cały czas towarzyszyły nam cudowne, jesienne widoki. Na tym odcinku minęliśmy port. Na trasie było coraz mniej rowerzystów.

10,8 km – z trasy Velo Czorsztyn mogliśmy podziwiać Ruiny Zamku w Czorsztynie. Po chwili dojechaliśmy do kolejnego miejsca wypoczynkowego przygotowanego z myślą o rowerzystach. Można tu również rzucić okiem na mapę prezentującą całą trasę dookoła Jeziora Czorsztyńskiego.

Widok na Ruiny Zamku w Czorsztynie z trasy rowerowej Velo Czorsztyn

Mapa – ścieżka rowerowa dookoła Jeziora Czorsztyńskiego

Miejsce wypoczynkowe na trasie Velo Czorsztyn

Minęliśmy miejsce wypoczynkowe i kierowaliśmy się dalej naszą szeroką drogą prowadzącą wzdłuż jeziora. Po chwili wyprowadziła nas ona na drogę dostępną dla samochodów. Tu, podobnie jak poprzednio ruch samochodowy nie był natężony, a na dodatek po prawej stronie drogi wyznaczona była droga dla rowerów (na zdjęciu przykryta dywanem z liści). Droga dla rowerów urywa się dosłownie na moment (przy małej oczyszczalni ścieków).

12,1 km – naszym oczom ponownie ukazało się Jezioro Czorsztyńskie, nad którym w oddali wznosiły się tatrzańskie szczyty. Minęliśmy budki z jedzeniem i na skrzyżowaniu skręciliśmy w prawo.

Zaczął się podjazd prowadzący między zabudowaniami, który początkowo nie był jakoś szczególnie wymagający.

Jednak im bliżej byliśmy polany widokowej, która była naszym celem, tym bardziej robiło się stromo. Dojechaliśmy do rozwidlenia, na którym skręciliśmy w lewo na wspomniany punkt widokowy.

Uwaga, droga idąca w prawo (wariant żółty) omija wspomnianą polanę widokową.

Ostatni odcinek podjazdu jest dość wymagający, dziecko może ten kawałek podprowadzić swój rower, można mu też w tym troszkę pomóc 🙂

Punkt widokowy na Zamek Czorsztyn, Zamek Niedzica i Tatry

13 km – dojechaliśmy do punktu widokowego na Jezioro Czorsztyńskie, Ruiny Zamku Czorsztyn, Zamek Niedzica i Tatry. Miejsce to jest wyjątkowe… Widoki rozciągające się z tej obszernej polany zostaną w naszej pamięci na długo… Jesienne, kolorowe drzewa otulające kamienne ruiny gotyckiego Zamku w Czorsztynie i wynurzające się w oddali tatrzańskie szczyty robiły piorunujące wrażenie… Aby zobaczyć te wszystkie wspaniałe widoki należy kierować się w górę, a następnie wzdłuż polany.

Ten punkt widokowy stał się naszym celem w dniu naszej wycieczki, ponieważ wielkimi krokami zbliżał się zachód słońca. Nie chcieliśmy wracać z synem na parking w Dębnie w egipskich ciemnościach. Poza tym nasz Namirek z samego rana musiał stawić się na zajęciach w szkole, a my musieliśmy zameldować się przy komputerach. Mimo wszystko oświetlenie przydało się w drodze powrotnej na parking. Na trasie Velo Czorsztyn w kierunku Dębna wieczorną porą było pusto, nad brzegiem Jeziora Czorsztyńskiego można było dostrzec co kawałek wędkarzy i latające nad głowami nietoperze 😅 Niebo było zakolorowane na pomarańczowo-różowo, a wiatr rozwiewał chmury.

Po dotarciu na parking było już ciemno. Rowery wylądowały na bagażniku i ruszyliśmy w drogę do Bielska-Białej. Do domu dojechaliśmy dopiero po około trzech godzinach. Ale naprawdę było warto! Syn stwierdził, że była to Jego najpiękniejsza wycieczka rowerowa w życiu ❤🏔🚲 Myślę, że to najlepsze potwierdzenie, że trasa Velo Czorsztyn jest wyjątkową trasą rowerową w Polsce.

Zobacz koniecznie: Droga Pienińska rowerem z dzieckiem, Sromowce Niżne – Czerwony Klasztor – Szczawnica

Zapraszam do śledzenia mojego bloga na Facebooku: Blog szlakowe.pl i na Instagramie: @greenmagpic

2023-11-01